Bp Wodarczyk do Żywego Różańca: niech każda róża różańcowa modli się za dzieci i młodzież

Wspólnoty Żywego Różańca nie mogą być jedynie strażnikami pięknej tradycji, ale powinny stawać się duchowym i misyjnym sercem parafii – powiedział bp Adam Wodarczyk 10 października w katowickiej archikatedrze Chrystusa Króla. Biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej wygłosił homilię podczas dorocznej pielgrzymki wspólnot Żywego Różańca, odbywającej się w 200. rocznicę powstania tego dzieła.

Bp Wodarczyk przypomniał, że Żywy Różaniec zapoczątkowała w 1826 r. bł. Paulina Jaricot. Jubileusz dwóch stuleci nie powinien ograniczać się do wspominania przeszłości, lecz stać się okazją do odnowienia modlitwy i zaangażowania misyjnego: „Nie wystarczy modlić się o nawrócenie świata. Trzeba pozwolić, aby modlitwa prowadziła również do naszego osobistego nawrócenia i otwierała nas na drugiego człowieka”.

Zwrócił uwagę, że różaniec jest szkołą słuchania słowa Bożego i kontemplowania Chrystusa. Odwołując się do Ewangelii, w której Jezus mówi o błogosławionych słuchających słowa Bożego i zachowujących je, wskazał Maryję jako wzór wiary i posłuszeństwa Bogu. Modlitwa różańcowa nie może sprowadzać się do powtarzania formuł, ale powinna prowadzić do przemiany serca i życia Ewangelią.

Przywołał również postać bł. Pauliny Jaricot, która połączyła modlitwę z troską o misje i odpowiedzialnością za innych. Jej inicjatywa opierała się na przekonaniu, że wielkie dzieła Kościoła mogą wyrastać z małych, codziennych aktów wierności. „Jedna dziesiątka różańca. Kilka minut modlitwy. Jedno serce otwarte na Boga. A kiedy takich serc są tysiące i miliony, powstaje wielka duchowa wspólnota obejmująca cały świat” – mówił.

Bp Wodarczyk zachęcał wspólnoty różańcowe do większego zaangażowania w życie parafii, wspierania rodzin, kapłanów i osób chorych, modlitwy o nowe powołania oraz otwierania się na nowych członków. Wskazał na potrzebę tworzenia róż rodziców modlących się za dzieci, młodych małżeństw i młodzieży.

Szczególne miejsce w homilii zajęła modlitwa za młode pokolenie. Nawiązując do tragicznych wydarzeń w szkołach, biskup wzywał do troski o dzieci i młodzież, a także o rodziny, nauczycieli, wychowawców i katechetów. Modlitwą objął również osoby doświadczające przemocy, samotności i odrzucenia oraz tych, którzy krzywdzą innych.

„Potrzebujemy dzisiaj odnowy wychowania – wychowania do odpowiedzialności, szacunku dla życia, wrażliwości na drugiego człowieka i umiejętności rozróżniania dobra od zła” – powiedział. Podkreślił znaczenie wychowania religijnego i edukacji etycznej, a także działań wychowawczych, pomocy psychologicznej i troski o bezpieczeństwo młodych. Pierwszą szkołą człowieczeństwa pozostaje rodzina, a Kościół powinien wspierać rodziców w przekazywaniu wiary i wartości.

Biskup poprosił członków Żywego Różańca, aby każda róża podjęła szczególną modlitwę za dzieci i młodzież. Zachęcił również do budowania bezpośrednich więzi z młodymi, rozmowy z nimi i towarzyszenia im w trudnościach. Modlitwa powinna bowiem prowadzić do konkretnych gestów bliskości i solidarności.

Odwołując się do duchowości sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, bp Wodarczyk wskazał, że odnowa Kościoła zaczyna się od odnowy człowieka i wspólnoty. Życzył, by wspólnoty różańcowe stawały się miejscami dojrzałej wiary, jedności i odpowiedzialności za parafię.

Na zakończenie podziękował członkom Żywego Różańca za wieloletnią wierność i codzienną modlitwę. Zachęcał, by jubileusz 200-lecia stał się początkiem nowego zaangażowania misyjnego, dzięki któremu Maryja będzie nadal prowadzić ludzi do Chrystusa.