Bractwo św. Piotra: decyzja Bractwa św. Piusa X utrwala schizmę

Decyzja Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X o przeprowadzeniu niedozwolonych przez Stolicę Apostolską święceń biskupich oznacza utrwalenie drogi prowadzącej do schizmy – ocenił ks. Sven Conrad FSSP, wykładowca liturgii i dogmatyki w seminarium w Wigratzbad oraz przewodniczący rady akademickiej Bractwa Kapłańskiego św. Piotra, w wywiadzie dla portalu katholisch.de.

Duchowny zwrócił uwagę, że ogłoszona przez Stolicę Apostolską ekskomunika ma szerszy zakres niż sankcje nałożone po nielegalnych święceniach biskupich z 1988 r., ponieważ obejmuje obecnie całą wspólnotę Bractwa św. Piusa X jako znajdującą się w stanie schizmy. Ks. Conrad przyznał, że nie spodziewał się wycofania przez Bractwo z planów konsekracji. Skrytykował odrzucenie przez Bractwo propozycji dalszych rozmów doktrynalnych przedstawionych przez kard. Víctora Manuela Fernándeza. Jego zdaniem podziały doktrynalne istniały już wcześniej, a nielegalne święcenia jedynie przypieczętowały rozłam.

Przedstawiciel Bractwa św. Piotra podkreślił, że Sobór Watykański II stanowi integralną część Magisterium Kościoła i powinien być interpretowany w ciągłości z całą tradycją. Zaznaczył jednak, że należy odróżniać nauczanie Soboru od sposobu jego późniejszego wdrażania, wskazując m.in. na niemal całkowite wyparcie języka łacińskiego z liturgii, czego – jego zdaniem – konstytucja Sacrosanctum Concilium nie przewidywała.

Odnosząc się do pojęcia tradycji, ks. Conrad stwierdził, że nie można jej ograniczać do jednego okresu historii Kościoła. Zarzucił Bractwu św. Piusa X oddzielenie tradycji od aktualnego nauczania Kościoła i określił tradycjonalizm jako ideologię, która przeciwstawia współczesne Magisterium wcześniejszej tradycji.

Duchowny wyraził nadzieję, że część członków Bractwa św. Piusa X nie podąży drogą prowadzącą do schizmy, choć – jak zaznaczył – środowisko wspólnoty jest już silnie zintegrowane. Ocenił również, że mimo obecnego kryzysu należy utrzymywać otwarte kanały dialogu z lefebrystami.

Na zakończenie ks. Conrad wskazał, że doświadczenie Bractwa św. Piotra pokazuje, iż w relacjach ze Stolicą Apostolską konieczne jest zaufanie Kościołowi i papieżowi, nawet w trudnych okolicznościach.

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra (Fraternitas Sacerdotalis Sancti Petri, FSSP) zostało założone 18 lipca 1988 r. w opactwie cysterskim Hauterive w Szwajcarii. Kapłani je zakładający wywodzili się ze środowiska abpa Lefebvre’a (należeli do Bractwa Świętego Piusa X), który m.in. krytykował decyzje Soboru Watykańskiego II, a także odrzucał nowy ryt Mszy świętej Pawła VI. Gdy w 1988 r. Jan Paweł II uznał, że abp Lefebvre zaciągnął ekskomunikę wyświęcając biskupów bez mandatu Stolicy Apostolskiej, przyszli założyciele FSSP opuścili abpa Lefebvre’a.

Kapłani należący do Bractwa posługują się księgami liturgicznymi według wydania z 1962 roku (a więc sprzed reformy Pawła VI, ale już po zmianach wprowadzonych przez Jana XXIII); działają zawsze w porozumieniu z biskupem miejsca. Prowadzą posługę na terenie Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Stanów Zjednoczonych, Australii, Kanady, Wielkiej Brytanii, Polski i Nigerii. Obecnie do Bractwa należy niemal 600 członków, w tym 13 z Polski, niemal 400 kapłanów i około 200 seminarzystów.

W przeciwieństwie do Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (FSSPX), FSSP jest zgromadzeniem posiadającym pełny mandat Stolicy Apostolskiej. Pierwszy dom Bractwa św. Piotra został założony w Wigratzbad, w Bawarii (obecnie Seminarium Duchowne Św. Piotra), na prośbę kard. Josepha Ratzingera, późniejszego papieża Benedykta XVI. Obecnie dom generalny znajduje się we Fryburgu Szwajcarskim.