Broniszewice: 75-lecie Domu Chłopaków

– Dzisiaj, gdy podważamy wartość każdego życia bardzo potrzebujemy jednoznacznego świadectwa. O godności człowieka nie decyduje jego poziom intelektualny czy jakieś zdolności. Każdy został stworzony na obraz i podobieństwo Boże i jest kimś – mówił biskup kaliski Damian Bryl, który przewodniczył Mszy św. z okazji 75-lecia istnienia Domu Chłopaków w Broniszewicach. W ośrodku prowadzonym przez siostry dominikanki obecnie przebywa 66 chłopców z różnym stopniem niepełnosprawności intelektualnej i fizycznej.

W homilii biskup dziękował mieszkańcom domu. – Dobrze, że jesteście. Dobrze, że dzisiaj możemy razem z wami świętować i dobrze, że ten dom tworzycie i o ten dom dbacie, każdy na miarę swoich sił, umiejętności i zdolności – powiedział duchowny.

Szczególne podziękowania skierował do sióstr dominikanek za troskę i wytrwałość w prowadzeniu placówki. – Dziękuję, że troszczycie się o ten dom. Z całego serca chcę podziękować za waszą wytrwałość, że walczyłyście i walczycie o ten dom i że jesteście w tym bardzo, konsekwentne i wytrwałe – akcentował kaznodzieja.

Słowa wdzięczności wypowiedział wobec pracowników, wolontariuszy oraz osób, instytucji i firm wspierających działalność ośrodka. – Chciałbym podziękować wszystkim pracownikom tego domu, wszystkim, którzy tutaj na co dzień przychodzą, przyjeżdżają i wkładają swoje siły, swoje zdolności, by ten dom mógł funkcjonować. Dziękuję także tej niezwykłej grupie wolontariuszy za wrażliwość, otwartość, gotowość do pomocy – podkreślił pasterz Kościoła kaliskiego.

Biskup wskazał trzy słowa, które mają pomóc w określeniu przyszłości dzieła w Broniszewicach. Zaznaczył, że pierwsze słowo „każdy” odnosi się do godności każdej osoby. – Bardzo dziękuję za to, że dbacie o to, aby w waszym domu każdy mógł doświadczyć bycia kimś, każdy mógł odkryć, że jest ważny, że ma godność. Dzisiaj, gdy podważamy wartość każdego życia, bardzo potrzebujemy takiego jednoznacznego świadectwa, że każdy jest ważny – zauważył kaznodzieja prosząc siostry, pracowników i wolontariuszy o dalszą troskę o tę zasadę.

Wskazując na słowo „razem” zaapelował o szukanie tego, co łączy. – Szukajmy tego, co łączy, co możemy razem zrobić, w czym możemy się wzajemnie wesprzeć – zachęcił celebrans.

Odwołując się do słowa „miłość” podkreślał, że każdy czyn należy wykonywać z serca. – Można wiele rzeczy robić, nawet skądinąd szlachetnych, ale bez serca – przestrzegł biskup kaliski.

Zaakcentował, że mieszkańcom domu powinna towarzyszyć troska o to, by wszystko, co dzieje się w domu, „zawsze płynęło z miłości”. – Potrzebujemy świadectwa miejsc, gdzie służymy innym z miłością, z sercem – przekonywał bp Bryl.

Po Mszy św. odbyło się świętowanie w plenerze, gdzie słowa wdzięczności wypowiedziały: s. Aleksandra Zaręba, matka generalna sióstr dominikanek i s. Regina Dorota Krzesz, dyrektor Domu Chłopaków w Broniszewicach. Historię domu przedstawiła s. Eliza Myk.

Dom dla niepełnosprawnych osób w Broniszewicach istnieje od 1951 r., ale siostry przybyły tu 100 lat temu. Dostały mieszkanie w zabytkowym pałacu i tam opiekowały się sierotami najpierw po I, a potem po II wojnie światowej. Wtedy był to ośrodek na kształt obecnych domów dziecka. Oprócz tego zajmowały się też pracą parafialną.

W kronice czytamy, że „z rozporządzenia Wydziału Oświaty i Caritasu Dom Dziecka został przekształcony w Zakład Specjalny dla dzieci głęboko upośledzonych”. Pierwszy chłopiec przyjechał do Broniszewic 1 października 1951 r. Na przestrzeni 75 lat placówka była miejscem życia dla 341 chłopców i jednej dziewczynki. Mieszkańcami z najdłuższym stażem są Józef Wichura (od 56 lat) i Kazimierz Jarmuż (od 61 lat).

W Domu Chłopaków mieszka obecnie 66 chłopców. Siostry dominikanki w codziennej opiece wspiera 35 wolontariuszy, którzy przyjeżdżają z całej Polski, m.in. z Krakowa. W funkcjonowanie placówki zaangażowany jest zespół wykwalifikowanych specjalistów: terapeutów, rehabilitantów i innych profesjonalistów, którzy dbają o wszechstronny rozwój podopiecznych.

W 2018 r. oddano do użytku nowoczesny budynek dla 56 chłopców, który zastąpił niefunkcjonalny, stary obiekt, usytuowany w pobliskim XIX-wiecznym pałacyku. Jednak obiekt okazał się za mały, bo potrzebujących takiej opieki jest znacznie więcej.  Budowę drugiego domu sfinansował anonimowy darczyńca, który zgłosił się do sióstr we wrześniu 2019 r. Po uzyskaniu przez siostry dominikanki pozwolenia na budowę prace ruszyły w marcu 2020 r. Drugi dom dla 11 podopiecznych z autyzmem został udostępniony we wrześniu 2021 r.

2 września 2023 r. oddano do użytku Kaplicę pw. Najświętszej Rodziny, którą poświęcił Prymas Polski abp Wojciech Polak.

Galeria zdjęć (10 zdjęć)