Bydgoska Noc Muzeów z matką Czacką i Ośrodkiem Braille’a

Wystawy, spotkania w ciemności, historia pisma Braille’a i próba spojrzenia na świat oczami osób niewidomych – tak m.in. zapowiada się tegoroczna Noc Muzeów w Bydgoszczy. W wydarzenie włączają się zarówno Muzeum Diecezji Bydgoskiej, jak i Kujawsko-Pomorski Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 1 im. Louisa Braille’a. Oba miejsca połączyła postać bł. Matki Elżbiety Róży Czackiej oraz refleksja nad codziennością osób z dysfunkcją wzroku.

Muzeum Diecezji Bydgoskiej przy ul. Farnej 10 zaprasza zwiedzających na wystawę „Dłonie, które widzą. Rok błogosławionej Matki Elżbiety Róży Czackiej”, przygotowaną we współpracy z Ośrodkiem dla Niewidomych w Bydgoszczy. Jak podkreśla dyrektor muzeum Barbara Piotrowska, ekspozycja ma przybliżyć życie i dzieło założycielki Lasek, która całe swoje życie poświęciła osobom niewidomym.

Organizatorzy podkreślają, że wystawa ma nie tylko charakter historyczny, ale również edukacyjny i pozwala spojrzeć z większą wrażliwością na świat osób z dysfunkcją wzroku.

W Noc Muzeów tradycyjnie włącza się również Ośrodek im. Louisa Braille’a przy ul. Krasińskiego 10. Jak mówi ks. Piotr Buczkowski – wieloletni duszpasterz niewidomych i emerytowany pracownik placówki – tegoroczna edycja będzie wyjątkowa, ponieważ ośrodek obchodzi stulecie alfabetu bydgoskiego, czyli pierwszej ujednoliconej ogólnopolskiej adaptacji pisma Braille’a do języka polskiego.

Zwiedzający będą mogli poznać eksponaty używane przez osoby niewidome, historię pisma punktowego oraz tradycję pisania na maszynie Braille’a, która właśnie w Bydgoszczy ma swoje szczególne korzenie. Organizatorzy przygotowali również możliwość doświadczenia świata bez wzroku. – Będzie można spróbować pewnych specjałów, spożyć je w ciemności i czuć się, jak odbiera świat osoba, która nic nie widzi – zapowiada ks. Buczkowski.

Jednym z najbardziej osobistych punktów programu będzie autorska wystawa fotografii duchownego. – To są różne bramy. Symbolizują ograniczenia, lęki i próby przejścia na drugą stronę – wyjaśnia. Jak dodaje, osoba niewidoma potrzebuje czasu, dotyku i przewodnika, którym bardzo często staje się drugie słowo i obecność człowieka. – Żeby zauważyć osobę z dysfunkcją wzroku, trzeba zdjąć zegarek i mieć czas, by jej posłuchać – podkreśla kapłan.

Na odwiedzających czekać będzie również słuchowisko „Opowieść Oliwki”, pokazujące świat widziany przez dziecko z dysfunkcją wzroku. – Dla osoby zupełnie niewidomej przestrzeń to jest to, co ma na dotyk w zasięgu ręki czy białej laski. Resztę musi opowiedzieć życzliwy człowiek – dodaje ks. Piotr Buczkowski.