Czechowice-Dziedzice: młodzież na „Duchowej rEwolucji” – wiara to nie pusta deklaracja, ale konkretny wybór

Około 450 uczniów szkół średnich uczestniczyło w spotkaniu rekolekcyjnym w ramach „Duchowej rEwolucji” w jezuickim kościele św. Andrzeja Boboli w Czechowicach-Dziedzicach. W czasie Wielkiego Postu w sześciu największych miastach diecezji bielsko-żywieckiej odbywają się jednodniowe rekolekcje wielkopostne dla uczniów szkół ponadpodstawowych. Co roku bierze w nich udział kilka tysięcy młodych osób. Spotykają się, aby słuchać konferencji i świadectw, adorować Najświętszy Sakrament oraz skorzystać z sakramentu pokuty.

Konferencję pt. „Wiara to normalne i pełne życie” wygłosił w czechowickim kościele ks. dr Bogusław Kastelik, ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Zwrócił uwagę na dwa kluczowe wymiary wiary, które – jak podkreślił – są niezbędne, aby była ona rzeczywiście doświadczeniem „normalnego i pełnego życia”.

Posługując się obrazem człowieka stojącego na dwóch nogach, wskazał na wymiar podmiotowy i przedmiotowy wiary. Pierwszy z nich – podmiotowy – odnosi się do osobistej relacji człowieka z Bogiem. Wiara w tym ujęciu jest przede wszystkim relacją miłości i zaufania. Ks. Kastelik zauważył, że zaufanie jest czymś naturalnym w codziennym życiu – człowiek nieustannie powierza się innym, korzystając z pracy i kompetencji drugiego człowieka, często nawet nie zastanawiając się nad tym. Tym bardziej – jak podkreślił – wiara jako zaufanie Bogu nie jest czymś nienaturalnym czy oderwanym od życia, lecz wpisuje się w najgłębsze doświadczenie ludzkiej codzienności.

Prelegent wskazał także na wpisaną w naturę człowieka tęsknotę za miłością. – Każdy człowiek, niezależnie od kultury czy języka, nosi w sobie pragnienie bycia kochanym i kochania – zaznaczył, dodając, że źródłem tej tęsknoty jest sam Bóg, na którego obraz człowiek został stworzony. Wiara jako relacja z Bogiem odpowiada więc na najgłębsze potrzeby serca.

Kolejnym istotnym elementem tego wymiaru jest, jak wskazał, doświadczenie przynależności. Człowiek – jak zauważył – potrzebuje wiedzieć, że do kogoś należy: do wspólnoty, grupy, relacji. W wierze ta przynależność wyraża się w więzi z Jezusem Chrystusem. To właśnie w tej relacji – opartej na miłości i zaufaniu – człowiek uczy się życia, odkrywa sens emocji, relacji i codziennych wyborów. Jak podkreślił ks. Kastelik, Jezus staje się wówczas „skarbnicą łask”, z której pełni człowiek może nieustannie czerpać.

Duchowny wskazał, że wiara otwiera człowieka na „dodatkowy wymiar rzeczywistości” – wymiar sensu. – Człowiek wierzący widzi więcej – mówił, wyjaśniając, że dzięki wierze możliwe jest głębsze spojrzenie na doświadczenia życia: cierpienie, chorobę, śmierć, ale także miłość i codzienność.

Prelegent zaznaczył, że dopiero obecność obu tych „nóg” – relacji z Bogiem oraz odkrywania głębszego sensu rzeczywistości – sprawia, że wiara staje się pełna i prowadzi do życia „na plus”. – Wiara niczego człowiekowi nie odbiera, ale pozwala widzieć więcej i żyć pełniej – podkreślił, zachęcając młodzież do osobistego wejścia w relację z Bogiem i odkrywania bogactwa życia w wierze.

Kolejnym punktem była adoracja Najświętszego Sakramentu, przeplatana rozważaniami, ciszą i śpiewem pieśni uwielbienia. Modlitwa zakończyła się błogosławieństwem eucharystycznym.

Najważniejszym momentem dnia była Eucharystia, której przewodniczył ks. Piotr Rajda. Powitał również kaznodzieję – ks. dr. Dawida Surmiaka, pochodzącego z Czechowic-Dziedzic, duszpasterza młodzieży i wykładowcę szkoły biblijnej, który – jak zaznaczył – „wraca do domu, by dzielić się wiarą i świadectwem”.

W swojej homilii ks. Dawid Surmiak nawiązał do codziennych doświadczeń młodych ludzi, ukazując, że to, co trudne i wymagające, często przynosi najgłębszą radość i rozwój.  Kaznodzieja podkreślił, że podobna logika dotyczy życia duchowego. – Prawdziwa radość nie rodzi się z łatwych wyborów, ale z wierności wartościom, nawet jeśli wymagają wysiłku – zaznaczył. Zwrócił uwagę, że Kościół wskazuje, co jest dobre, a co prowadzi do zagubienia, nie z własnej inicjatywy, lecz odczytując zamysł Boga wobec człowieka.

Zachęcił do spojrzenia na wiarę jako relację, która nabiera sensu dopiero wtedy, gdy jest przeżywana konsekwentnie. – Jeśli żyjemy inaczej niż wierzymy, prędzej czy później od Boga odejdziemy. Jeśli jednak potraktujemy wiarę na serio i zaczniemy przekładać ją na codzienne wybory, zaczniemy odkrywać jej sens – mówił.

Ks. Surmiak wskazał trzy postawy, które kształtują dojrzałą wiarę. Pierwszą z nich jest odwaga – gotowość do podejmowania decyzji wbrew presji otoczenia, do „pójścia pod prąd” i wierności zasadom. Drugą jest autentyczność, czyli spójność między deklaracjami a codziennym życiem. – Łatwo powiedzieć: jestem wierzący, trudniej żyć według tej deklaracji – zauważył.

Trzecią postawą jest odpowiedzialność, rozumiana jako gotowość do podejmowania trudów codzienności, troski o innych i wierności podjętym zobowiązaniom.