Czterech nowych prezbiterów w archidiecezji krakowskiej

Diakoni Szczepan Kaleciak, Maciej Kawaler, Kacper Lendecki oraz Paweł Natkaniec przyjęli dziś w katedrze na Wawelu święcenia prezbiteratu. Szafarzem sakramentu był kard. Grzegorz Ryś, który w czasie homilii powiedział, że jedyna skuteczna władza to „władza ukrzyżowanej miłości”. – Jak nie kochasz ludzi, nie masz prawa od nich czegokolwiek oczekiwać. Jak ich nie kochasz, nie masz prawa im głosić słowa. Jak ich nie kochasz, to im nie mów o moralności, nie próbuj ich rozgrzeszać – zwrócił się do neoprezbiterów metropolita krakowski.

W homilii kard. Grzegorz Ryś nawiązał do pytania arcykapłanów, uczonych w Piśmie i starszych o władzę, jakie stawiali wobec Jezusa – skąd ją ma, co jest jej źródłem? Metropolita krakowski zaznaczył, że w dniu święceń prezbiteratu to pytanie mają prawo stawiać kandydaci do kapłaństwa, ponieważ w momencie święceń otrzymają tę władzę – Jezus się nią z nimi dzieli. – Otrzymacie władzę, która jest absolutnie niezwykła. Tym bardziej macie prawo pytać o jej źródło i o to, w oparciu o co można ją wypełniać – mówił kardynał.

Wyraził nadzieję, że kandydaci do święceń będą stawiali te pytania, ale inaczej niż ci, którzy to robili w czasach Jezusa. Metropolita zauważył, że Jezus nie udzielił uczonym w Piśmie odpowiedzi na to pytanie, a to rzadka postawa Jezusa, bo nie widział sensu w odpowiadaniu na pytanie stawiane z wątpliwych motywów. Podkreślił, że w życiu księdza warto pytać o władzę Jezusa wtedy, kiedy się jej poddaje.

Kardynał zauważył, że odpowiedź na pytanie o władzę Jezusa padła w katedrze na Wawelu 39 lat temu – udzielił jej Jan Paweł II. „To w krzyżu jest Ci dana o Chryste wszelka władza. Taka władza, jakiej nikt inny nie ma nad sercem człowieka” – cytował papieża metropolita krakowski, zaznaczając, że nie ma się żadnej władzy nad człowiekiem, dopóki nie ma się władzy nad jego sercem. Podkreślił, że każdy przejaw władzy Jezusa – autorytet słowa, władza odpuszczania grzechów – bierze się z krzyża.

Metropolita zwrócił uwagę, że Jezus nie udzielił odpowiedzi uczonym w Piśmie, ponieważ krzyż byłby ostatnim miejscem, w którym szukaliby źródła Jego władzy. Oni mieli świadomość, że Jezus jest zagrożeniem dla ich autorytetu i próbowali zabezpieczyć swoją władzę – nie zamierzali się poddać Jego władzy. Zauważył, że podobnie może być w kapłaństwie, gdy manipuluje się Jezusem, by zabezpieczyć swoją władze, swój autorytet czy stan posiadania. – Skąd się bierze wasza władza? Jaki będziecie mieć tytuł, żeby władzę egzekwować na ludziach w Kościele? Od początku do końca z miłości, która, jeśli trzeba, da się ukrzyżować i daje się ukrzyżować codziennie – mówił kard. Grzegorz Ryś. – Trzeba mieć w sobie naprawdę miłość do ludzi i to taką miłość, która się nie boi krzyża, nie boi się umierania i wie, że tak umierając, ostatecznie zyskuje życie, zyskuje życie z Jezusem – dodawał.

Podkreślił, że jedyna skuteczna władza to „władza ukrzyżowanej miłości”. – Jak nie kochasz ludzi, nie masz prawa od nich czegokolwiek oczekiwać. Jak ich nie kochasz, nie masz prawa im głosić słowa. Jak ich nie kochasz, to im nie mów o moralności, nie próbuj ich rozgrzeszać. Jak ich nie kochasz, nie rób tego, zostaw to – radził metropolita.

Na koniec zwrócił uwagę, że przyjmujący święcenia w katedrze wawelskiej doświadczają na sobie także autorytetu św. Stanisława, jakiejś władzy zaczerpniętej przez niego od Jezusa. Kardynał zauważył, że historia nie zapamiętała żadnego słowa św. Stanisława, ale jego władza bierze się z jego męczeństwa. Przypomniał fragment z poematu Karola Wojtyły „Stanisław”: „Słowo nie nawróciło, nawróci krew”. – Słowo się okazało bezradne. Męczeństwo się nie okazało bezradne. Męczeństwo nigdy nie jest bezradne. To jest realna władza – zaznaczył kard. Grzegorz Ryś.

Przed błogosławieństwem neoprezbiterzy odebrali swoje pierwsze dekrety, którymi metropolita krakowski skierował ich do pierwszych miejsc posługi kapłańskiej.

Ponadto w katedrze św. Mikołaja w Bielsku święcenia prezbiteratu z rąk bp. Romana Pindla przyjęło 6 diakonów, którzy pochodzą z diecezji bielsko-żywieckiej, a do kapłaństwa przygotowywali się także w Krakowie.