Dalsze prace nad przekształceniem Funduszu Kościelnego w odpis podatkowy

Obie strony, rządowa i kościelna, potwierdziły dzisiaj, że stoją na gruncie przyjętego już wcześniej porozumienia co do wysokości odpisu podatkowego 0, 5 proc., a ponadto, że rzecz zostanie uregulowana za pomocą ustawy, którą poprzedzi umowa pomiędzy rządem a Konferencją Episkopatu Polski, upoważnioną do tego przez Stolicę Apostolską – powiedział KAI bp Wojciech Polak po spotkaniu Zespołów Roboczych Komisji Konkordatowych.

Kształt wspomnianej umowy – jak informuje sekretarz Episkopatu – po pracach w gronach ekspertów, zostanie przygotowany na kolejnych spotkaniach Zespołów Roboczych Komisji Konkordatowych, rządowej i kościelnej. Według zapowiedzi Ministerstwa praca takich gremiów ekspertów kościelnych i rządowych zostanie podjęta już w przyszłym tygodniu. Elementem tejże umowy będzie projekt ustawy znoszącej Fundusz Kościelny i zastępującej go dobrowolną asygnatą podatkową, którą później rząd zgłosi do laski marszałkowskiej.

Bp Polak podkreślił, że w czasie spotkania min. administracji i cyfryzacji Michał Boni poinformował o chęci zakończenia prac nad nowym systemem do końca kwietnia 2014 r. (włącznie z uchwaleniem ustawy przez Parlament). W opinii Kościoła konieczne jest jednak, aby strona rządowa przyjęła postulaty zgłoszone do projektu ustawy, które mają dlań znaczenie strategiczne oraz aby została wypracowana, zaakceptowana i podpisana umowa.

Poinformował, że spośród zgłoszonych rządowi uwag, zasadnicze znaczenie dla Kościoła katolickiego mają w szczególności: Po pierwsze prawo do swobodnego obrotu środkami, jakie wpłyną na rzecz Kościoła z tytułu dobrowolnego odpisu podatkowego oraz zwolnienie tych funduszy z dodatkowego opodatkowania. Oznacza to, że Kościół pieniądze te będzie mógł przeznaczać na ważne cele kościelne wedle własnego uznania, np. na realizowane przez Kościół dzieła społecznie użyteczne: charytatywne, edukacyjne bądź kulturalne, a nie tylko na ubezpieczenia osób duchownych. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami składki emerytalne winny być z tych środków opłacane przede wszystkim misjonarzom i siostrom klauzurowym.

Druga sprawa dotyczy tzw. kwoty gwarantowanej przez państwo przez pierwsze 3 lata obowiązywania nowego systemu, jeśliby dobrowolny odpis wynosiłby mniej, niż dotąd państwo przeznaczało na dopłaty do ubezpieczeń osób duchownych. Zdaniem strony kościelnej winna być to kwota 130 mln zł., gdyż w świetle szacunków ZUS załączonych do projektu ustawy faktycznie taka kwota zostanie przekazana przez budżet państwa na ubezpieczenia duchownych w 2013 r., a nie tylko 94,6 mln zł., przekazywane za pośrednictwem Funduszu Kościelnego.

Kolejną sprawą jest kwestia ubezpieczenia zdrowotnego alumnów Wyższych Seminariów Duchownych, którzy nie są studentami wydziałów teologicznych na państwowych uniwersytetach lub na KUL, UKSW czy UPJPII. Projekt ustawy przewiduje, że za wszystkich pozostałych studentów seminariów duchownych składki zdrowotne powinien płacić teraz Kościół. Tymczasem zdaniem Episkopatu, trudno jest przyjąć taką zasadę, gdyż składki zdrowotne za wszystkich studentów, do momentu ukończenia przez nich 25. roku życia płacą i tak rodzice. Zatem – zgodnie z zasadą równości obywateli wobec prawa – studenci ci powinni mieć opłacane składki zdrowotne przez państwo.

Wreszcie sprawą pryncypialną dla Kościoła jest zaznaczanie w umowie jak również i w preambule do przyszłej ustawy, że system dobrowolnego odpisu podatkowego nie jest kolejną dotacją państwa na rzecz Kościoła, lecz wiąże się z podsumowaniem i zamknięciem dotychczasowego Funduszu Kościelnego wraz z jego rozliczeniem i stanowi przekształcenie tegoż w możliwość dobrowolnego odpisu podatkowego.