Przemówienie Leona XIV podczas nabożeństwa maryjnego w katedrze Almudena w Madrycie | 8 czerwca 2026

Rok: 2026
Autor: Leon XIV

MODLITWA I NABOŻEŃSTWO KU CZCI MATKI BOŻEJ Z ALMUDENY

PRZEMÓWIENIE OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV

Madryt, Katedra Najświętszej Maryi Panny z Almudeny

Poniedziałek, 8 czerwca 2026 r.

Dziękuję Jego Eminencji Księdzu Arcybiskupowi Madrytu za skierowane do mnie słowa. Pozdrawiam serdecznie was wszystkich, bracia i siostry, którzy z radością i gorliwością uczestniczycie dziś w nabożeństwie ku czci Matce Bożej z Almudeny, Matce i Opiekunce tej Archidiecezji. Podczas tej celebracji złożę u Jej stóp Złotą Różę, będącą symbolem synowskiej miłości Papieża do Najświętszej Maryi Panny.

Liczne pokolenia mieszkańców Madrytu na przestrzeni wieków otaczały czcią ten wizerunek Najświętszej Maryi Panny, która trzyma na rękach swego Boskiego Syna i ukazuje Go nam. Tradycja opowiada, że w trudnych czasach dla wspólnoty chrześcijańskiej, aby uchronić figurę Matki Bożej, ukryto ją we wnęce murów obronnych Cytadeli. Pozostawała tam przez długi czas, aż w końcu, po cudownym zawaleniu się części murów, odnaleziono ją nienaruszoną.

Ta tysiącletnia pobożność maryjna, tak żywo obecna pośród was wszystkich, jest znakiem chrześcijańskich korzeni, które was określają i dają wam życie, ale także znakiem wielkiej nadziei, która nieustannie was ożywia i pomaga iść naprzód. To właśnie dzięki zawaleniu się muru doszło do ponownego spotkania Matki ze swoim ludem. Fakt ten ma charakter opatrznościowy, ponieważ wskazuje drogę, którą Jezus – poprzez swoją Najświętszą Matkę – zaprasza nas do podjęcia. Gdy mur się wali, najpierw pojawiają się hałas, zamieszanie i nieład. Jednocześnie jednak otwierają się nowe przestrzenie, przywracane są utracone możliwości i powstają warunki do odbudowy. Także we współczesnych społeczeństwach nadal istnieje wiele murów, które nie chronią, lecz dzielą, oddalają i izolują. Niekiedy zaś, myśląc o tym, że ich zburzenie wymagałoby zmierzenia się z tym, co nam się nie podoba, wolimy wygodę polegającą jedynie na ich podpieraniu, a jeszcze częściej – na ich ignorowaniu.

Tymczasem Matka Boża z Almudeny, przez swoją obecność i niezawodność swej opieki, mówi nam coś innego: aby wznieść coś nowego, pięknego i trwałego, trzeba być gotowym burzyć mury, ponieważ aby na nowo wyruszyć w drogę, potrzebujemy przestrzeni pozwalających dostrzec horyzont.

Przekonani, że Pan wędruje wraz ze swoim świętym Ludem, wsłuchuje się w jego lęki i z troską przyjmuje wszelkie jego wysiłki na rzecz dobra, zachęcam was, abyście nie ustawali w dawaniu świadectwa wiary, aby kontemplować zamysł miłości Ojca. Zachęcam was, abyście nie ustawali w okazywaniu miłosierdzia, jednocząc się jako jedna rodzina braci i sióstr, oraz abyście nie tracili nadziei, wspierając się wzajemnie w waszym działaniu w świecie. Niech za przykładem i przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny Królewskiej z Almudeny, Panny Magnificat, która nieustannie głosi wielkość Pana i raduje się w Bogu, swoim Zbawicielu, On sam strzeże i umacnia waszą miłość do Jezusa i do Kościoła, abyście mogli być budowniczymi więzi przywracających uniwersalny język komunii, braterskiej miłości i zgody.

Przywołując zaś słowa hymnu poświęconego Matce Bożej z Almudeny, powierzam was przemożnej pomocy Jej matczynej miłości:

Święta Maryjo z Almudeny,

Dziewico i Matko Odkupiciela,

Królowo Nieba, Matko Miłości,

pod Twoim płaszczem, pokorna Dziewico,

Twoje dzieci szukają opieki.

Matko pełna miłości, Świątynio Boga,

strzeż nas, Pani, i pomagaj nam być

budowniczymi pokoju i pojednania.

Amen.

Vatican News