Przemówienie papieża Leona XIV do chórzystów | 29 lipca 2026

Rok: 2026
Autor: Leon XIV

Drodzy Przyjaciele!

Drodzy Młodzi z Ugandy, Ziemi Świętej i Włoch!

Witajcie! Bardzo się cieszę, że przybyliście, aby być dziś razem z nami. Dzielenie z wami tych chwil jest dla mnie wielką radością. Dziękuję wszystkim członkom chórów za trud włożony w przygotowanie tego występu, a dyrygentom tych chórów składam serdeczne gratulacje.

Przed chwilą wysłuchaliśmy waszego pięknego śpiewu. Muzyka ma niezwykłą zdolność jednoczenia różnych głosów we wspólnym brzmieniu, w którym każdy wnosi coś niepowtarzalnego do całości. W tym sensie chór staje się doskonałym symbolem harmonii i współpracy.

Znamienne jest, że Pismo Święte i liturgia Kościoła, opisując radość nieba, mówią o „chórach aniołów i świętych” – nie dlatego, że dosłownie śpiewają oni bez przerwy, lecz dlatego, że zjednoczeni w miłości wspólnie kontemplują Boga i w Nim odnajdują pełnię szczęścia.

Drodzy młodzi przyjaciele, czy podczas śpiewu zauważyliście, że muzyka wprowadziła nas wszystkich w doświadczenie czegoś nowego, czegoś większego niż to, co ktokolwiek z nas mógłby stworzyć sam? Jest to doświadczenie piękna. Otwiera ono przed nami nowy horyzont i budzi w nas pragnienie, aby wyjść mu naprzeciw. Kiedy wyruszamy w jego stronę, odkrywamy nie tylko coś, lecz Kogoś. Spotykamy Boga, naszego Stwórcę. Tak jak, idąc wzdłuż strumienia, możemy dotrzeć do jego źródła, tak piękno muzyki zaprasza nas do spotkania z Tym, który jest samym Pięknem.

W tym duchu nadal rozwijajcie dary, którymi obdarzył was Bóg, i pozwólcie, aby prowadziły was ku Niemu. On jest wszystkim, czego poszukujemy w życiu; tylko On może ukoić nasze niespokojne serca. Pamiętajcie, że zostaliście stworzeni do rzeczy wielkich i że ten świat nie zdoła zaspokoić waszego pragnienia sensu i szczęścia.

Wiedzcie również, że Ojciec Święty was kocha i modli się za was, za wasze rodziny oraz za wasze kraje. W sposób szczególny modlę się, aby pokój zakrólował w waszych domach oraz we wszystkich zakątkach świata, które nadal doświadczają przemocy.

Na zakończenie pragnę podziękować Fundacji Andrei Bocellego za działalność prowadzoną na rzecz młodych ludzi doświadczających trudności edukacyjnych i społecznych. Dzięki sile muzyki wnosicie swój wkład w misję Kościoła, polegającą na wspieraniu integralnego rozwoju każdej osoby ludzkiej i służbie dobru wspólnemu. Niech Bóg błogosławi waszym wysiłkom.

Drodzy przyjaciele, raz jeszcze dziękuję wam za przybycie i za to, że swoją piękną muzyką wznieśliście nasze serca. Powierzając was wstawiennictwu Maryi, naszej Matki, z radością udzielam każdemu z was serdecznego błogosławieństwa.

Dziękuję!