Droga ku pojednaniu

„Jest to ważne wydarzenie, które budzi nadzieję na przyszłość” – w takich słowach wyraził się Benedykt XVI o Wspólnym Przesłaniu do Narodów Polski i Rosji, podpisanym w Warszawie przez patriarchę Cyryla I i abp. Józefa Michalika.

Dokument ten z pewnością otwiera nowy etap dialogu we wzajemnych stosunkach. Dialogu – który ufamy – oparty będzie na prawdzie i doprowadzi do większej otwartości strony rosyjskiej do wyjaśnienia bolesnych i trudnych kart wspólnej historii. Jeśli tak się stanie, otworzy to drogę ku przebaczeniu i pojednaniu.

Wspólne przesłanie pasterzy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i katolickiego w Polsce jest ważną deklaracją na rzecz krzewienia ewangelicznych wartości we współczesnym świecie, w duchu tej samej wiary. Po raz pierwszy Kościoły Zachodu i Wschodu mówią tak jasno o konieczności obrony wspólnych wartości chrześcijańskich w Europie, która ulega coraz silniejszej sekularyzacji. Jednym głosem mówią o potrzebie ochrony zagrożonej godności człowieka, o prawie do życia od poczęcia do naturalnej śmierci i o potrzebie umacniania rodziny jako trwałego związku mężczyzny i kobiety. Stanowczo protestują przeciwko takiej aplikacji zasady „świeckości” państwa, która skutkuje usuwaniem wierzących na drugi plan.

Miejmy nadzieję, że podpisany dokument definitywnie zamknie okres oskarżeń wobec Kościoła katolickiego o prozelityzm czy „ekspansję”, jakie niedawno padały na ziemi rosyjskiej. Otworzy za to etap chęci wzajemnego poznania się i pragnienia wymiany duchowych darów. Przecież mistyka i duch liturgii obecny w prawosławiu może wzbogacić naszą wiarę, my z kolei możemy im przekazać pogłębioną chrześcijańska myśl społeczną i doświadczenie dialogu ze współczesnością. Do tego jednak niezbędne jest otwarcie kurtyny, która dotąd dość szczelnie nas dzieliła.