Dwóch nowych diakonów diecezji rzeszowskiej

Dk. Józef Kiernicki i dk. Krzysztof Musiał przez posługę biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby przyjęli sakrament święceń w stopniu diakonatu. Msza św. z udzieleniem święceń była celebrowana w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie w niedzielę, 25 października 2026 r.

W niedzielę, 25 października 2026 r. w kaplicy Wyższego seminarium Duchownego w Rzeszowie alumni: Józef Kiernicki, pochodzący z parafii pw. Trójcy Świętej w Czudcu, oraz Krzysztof Musiał, pochodzący z parafii pw. Św. Andrzeja Boboli w Gorlicach, przyjęli sakrament święceń w stopniu diakonatu.

Mszy św. z udzieleniem święceń przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba, zaś w koncelebrze wzięło udział 26 kapłanów, a wśród nich ks. Mateusz Rachwalski, rektor seminarium, księża przełożeni, wykładowcy oraz kapłani posługujący w parafiach diakonów. W liturgii uczestniczyły siostry zakonne, alumni oraz rodzice i bliscy kandydatów do święceń.

Po odczytaniu Ewangelii ks. Mateusz Rachwalski przedstawił biskupowi rzeszowskiemu kandydatów i poprosił o udzielenie im święceń.

W homilii bp Jan Wątroba zwrócił uwagę na słowa Chrystusa: „Będziesz miłował”, podkreślając, że są one nie tylko obietnicą, ale również zadaniem wyznaczającym kierunek chrześcijańskiego życia. „Kiedy Chrystus mówi: ‘Będziesz miłował’, to jakby mówił: rób wszystko, żebyś rzeczywiście miłował”– zaznaczył biskup rzeszowski.

Jak podkreślił, Bóg pragnie, aby człowiek kochał Go całym sercem i ze wszystkich sił. Tymczasem często pozostawia dla siebie część swojego wnętrza, nie dopuszczając Boga do niektórych przestrzeni własnego życia. „To przejaw egoizmu. Nie chcemy pozwolić Bogu wejść w pewne obszary naszego życia, a przecież powinniśmy należeć do Niego całkowicie” – mówił bp Wątroba.

Zaznaczył, że przykazanie miłości odnosi się do wszystkich ochrzczonych, ale w szczególny sposób dotyczy tych, którym Chrystus udziela udziału w swoim kapłaństwie. Miłość Boga nie może być jednak oddzielona od miłości bliźniego. W przykazaniu miłości zawiera się również wezwanie do właściwego odniesienia do samego siebie. Nie chodzi w nim o egoizm, lecz o poznanie siebie, szacunek, troskę i odpowiedzialność.

Biskup zwrócił uwagę, że poznawanie siebie jest ważnym elementem formacji seminaryjnej, ale nie kończy się wraz z jej zakończeniem. To zadanie na całe życie. Poznanie i szacunek wobec siebie pomagają bowiem szanować innych, a także uczyć się odpowiedzialnej troski o drugiego człowieka.

W dalszej części homilii bp Jan Wątroba przywołał postać bł. ks. Kazimierza Wojciechowskiego, pochodzącego z Jasła męczennika Auschwitz. Przedstawił go jako człowieka pełnego pasji, rozmiłowanego w muzyce i śpiewie, a także w sporcie. Swoje zainteresowania potrafił włączać w duszpasterską posługę, dostrzegając w nich przestrzeń do przybliżania innych do Boga.

Przykład bł. ks. Kazimierza Wojciechowskiego stał się dla Biskupa punktem wyjścia do refleksji nad istotą powołania i służby. Chrystus powołuje człowieka przede wszystkim do bycia z Nim, a to prowadzi do służby i miłości. Talenty, zainteresowania i osobiste pasje mogą stawać się narzędziami tej misji, jeśli zostaną oddane na rzecz drugiego człowieka.

Odnosząc te słowa do kandydatów przyjmujących święcenia diakonatu, bp Wątroba podkreślił, że przyjęcie święceń oznacza oddanie Chrystusowi siebie i całego swojego życia. Jest to zobowiązanie do życia przeżywanego z miłością, wiernością i duchem służby. Powołanie nie ogranicza się bowiem do pełnienia określonych zadań, lecz obejmuje całego człowieka, jego zdolności, codzienne wybory i relacje z innymi.

Święcenia diakonatu, które w Wyższym Seminarium Duchownym w Rzeszowie przyjęli dk. Józef Kiernicki i dk. Krzysztof Musiał, stały się dla nich początkiem nowego etapu drogi powołania i służby w Kościele. Od tej chwili ich posługa będzie w szczególny sposób związana z głoszeniem słowa Bożego, posługą przy ołtarzu oraz miłością wyrażaną w trosce o drugiego człowieka. Niech nauczanie Chrystusa, do którego nawiązał w homilii bp Jan Wątroba, będzie dla nowych diakonów umocnieniem w wiernym i pełnym oddania realizowaniu powołania.