Dzień skupienia wolontariuszy Caritas we Wrocławiu

W murach wrocławskiego seminarium odbył się dzień skupienia wolontariuszy Parafialnych Zespołów Caritas z całej archidiecezji wrocławskiej. Wspólna Eucharystia, katecheza, konferencja ascetyczna oraz świadectwa pokazały wyraźnie, że działalność Caritas nie jest jedynie formą dobroczynności, lecz odpowiedzią na doświadczenie miłości Boga.

Pierwsza część spotkania miała miejsce w kaplicy seminaryjnej. Rozpoczęła ją katecheza ks. Dariusza Amrogowicza, dyrektora wrocławskiej Caritas. Kapłan zaprosił wolontariuszy, by Wielki Post przeżyć jako czas szczególnego wsłuchiwania się w Słowo Boże.

– Nie chodzi o wielkie postanowienia, ale o wierność małym krokom. Warto codziennie otworzyć Ewangelię, nawet na minutę. Dłużej często nie potrafimy się skupić, bo nasze serca są pełne spraw i rozproszeń – mówił ks. Amrogowicz.

Zachęcał, by w codziennym zabieganiu nie zagłuszać Boga. Pytał wprost: czy potrafimy słuchać? Przypominał, jak bolesne jest doświadczenie bycia niesłuchanym – jak w przypadku matek, które „tracą głos”, wielokrotnie powtarzając to, co ważne. Podobnie Bóg pragnie być przez człowieka wysłuchany, tymczasem my często zagadujemy Go własnymi sprawami.

Kapłan zaproponował bardzo konkretną praktykę: w chwilach trudności zapalić gromnicę, wypowiedzieć słowa: „Światło Chrystusa” i przy jej blasku otworzyć Ewangelię, szukając odpowiedzi na pytanie, jak bardzo Bóg mnie kocha.

W jego katechezie pojawił się również obraz, który szczególnie zapadł w pamięć uczestników. – Pan Jezus nie jest „złomiarzem”, ale kolekcjonerem. Gdy widzi „zardzewiałe auto”, dostrzega w nim piękno i potencjał – to można naprawić, wymienić, odnowić. Podobnie patrzy na nasze słabości – widzi, jak je przemienić – mówił ks. Amrogowicz.

To porównanie stało się swoistym mottem całego dnia skupienia.
Po katechezie wolontariusze uczestniczyli w Mszy Świętej z homilią dyrektora wrocławskiej Caritas. W swoim słowie kapłan mówił o radykalizmie Ewangelii. Zwrócił uwagę, że chrześcijaństwo stawia człowiekowi niezwykle wysokie wymagania moralne: nadstawienie drugiego policzka, miłość nieprzyjaciół, przebaczenie bez granic.

Podkreślał, że Jezus jest nowym Mojżeszem – Prawodawcą, który nie znosi przykazań, lecz je wypełnia i prowadzi dalej. Przykazanie miłości nieprzyjaciół nie jest naiwnym ideałem, lecz drogą ocalenia – również dla tych, którzy błądzą. Bóg nie chce potępienia kogokolwiek, ale pragnie zbawienia każdego człowieka.

W homilii wybrzmiał przykład św. Pawła – prześladowcy chrześcijan, który stał się apostołem narodów. To dowód, że Bóg potrafi uczynić swoim narzędziem także tego, kogo świat uznałby za przegranego. Na zakończenie kapłan przywołał słowa Ewangelii: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”.
Druga część dnia skupienia odbyła się już w auli seminaryjnej. Uczestnicy wysłuchali konferencji ascetycznej ks. dr. Michała Mraczka, rektora wrocławskiego seminarium. Prelegent zwrócił uwagę na wyzwania, przed którymi stoi dziś parafia, zwłaszcza w kontekście kryzysu wiary widocznego w Europie Zachodniej.

Parafia – podkreślał – nie może być jedynie miejscem świadczenia usług religijnych. Powinna stać się przestrzenią realnego doświadczenia Boga, który jest miłością.
– Jesteście blisko ludzi, znacie ich po imieniu. To nie są anonimowi ubodzy z telewizji. Życzę, by nie zabrakło wam zapału i siły płynącej z osobistej relacji z Bogiem – podsumował ks. Mraczek.

W części informacyjnej głos zabrała s. Magdalena Stachura CDC, koordynująca pracę Parafialnych Zespołów Caritas w archidiecezji wrocławskiej. Przedstawiła szczegóły tegorocznej edycji programu „Na codzienne zakupy” oraz podsumowała ubiegłoroczną odsłonę, z której skorzystało ponad 260 seniorów przy zaangażowaniu 110 wolontariuszy.

Zachęciła również parafie do składania wniosków o dofinansowanie wakacyjnego wypoczynku dzieci i młodzieży w ramach Letniej Akcji Kolonijnej. Zaprosiła także na turnusy „Dobre Wczasy” w Łebie – propozycję wypoczynku skierowaną do osób potrzebujących wsparcia i wytchnienia.

Szczególnie poruszającym momentem dnia były świadectwa wolontariuszek z PZC Klecina. Opowiedziały o prowadzeniu grupy dzielenia Słowem Bożym dla osób uzależnionych i w kryzysie bezdomności. Spotkania odbywają się przy Ewangelii, ale też przy kawie i starannie przygotowanych, kolorowych kanapkach – jako wyrazie szacunku i troski.