I Gala Nagrody im. Kardynała Augusta Hlonda

Muzyk i kompozytor Robert „Litza” Friedrich, rodzina państwa Jazdonów, właściciele Kompleksu Ostoja w Chobienicach, oraz prezes i właściciel firmy UTAL Jacek Wojciechowski zostali pierwszymi laureatami Nagrody im. Kardynała Augusta Hlonda. Pomysłodawcą i kanclerzem wyróżnienia jest abp Zbigniew Zieliński, metropolita poznański.

Gala nagrody, zorganizowana z okazji obchodów 100-lecia Prymasostwa kard. Augusta Hlonda, odbyła się w Aula Nova Akademii Muzycznej w Poznaniu. W uroczystości wzięli udział m.in. abp Zbigniew Zieliński, biskupi Grzegorz Balcerek, Jan Glapiak i Zdzisław Fortuniak, rektor KUL ks. prof. Mirosław Kalinowski, kapelan prezydenta RP ks. dr hab. Jarosław Wąsowicz SDB, przełożony generalny Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej ks. Krzysztof Olejnik TChr, licznie zaproszeni goście, wśród nich młodzież ze szkół noszących imię kard. Hlonda.

– Refleksja nad życiem kard. Hlonda odwołuje się do jego religijności. Przejawem tego jest toczący się proces, który, jak ufamy, zakończy się wyniesieniem sługi Bożego kard. Augusta Hlonda na ołtarze, ale także mówiące po dziś jego czyny. To właśnie do nich odwołują się nagrody, które postanowiliśmy w czasie tej gali przyznać ludziom, którzy zainspirowani życiem kard. Hlonda, czasami mniej, a czasami bardziej uświadomionym, realizują postulaty, które on nam pozostawił – powiedział podczas uroczystości abp Zbigniew Zieliński. Metropolita poznański wręczał laureatom statuetki kard. Augusta Hlonda, będące kopią Pomnika prymasa Polski mieszczącego się w poznańskiej katedrze.

Specjalny list na uroczystość przesłał prezydent RP Karol Nawrocki, odczytany przez ks. Jarosława Wąsowicza SDB. W swoim przesłaniu prezydent RP podkreślił, że „warto poznać duszpasterza, którego Boża Opatrzność postawiła na czele Kościoła w Polsce w dobie najcięższej dziejowej próby, jakiej został poddany nasz naród”. Przypomniał, że sługa Boży kard. Hlond był człowiekiem wielkiej wiary, sumiennej służby i żarliwego patriotyzmu. „Posługa biskupia i arcybiskupia przypadła na czas wielkich nadziei, a zarazem trudów, zagrożeń i konfliktów wewnętrznych, które charakteryzowały dwudziestolecie międzywojenne, potem na okres II wojny światowej i zbrodniczej okupacji niemieckiej i sowieckiej, wreszcie na lata 1945–1948, kiedy Polska popadła w niewolę komunistycznego imperium zła” – zauważył prezydent Nawrocki. Zaznaczył, że kard. Hlond zabiegał o dobro Kościoła i narodu w kraju i na uchodźstwie. „We współczesnym społeczeństwie informacyjnym dobro nie jest tak głośne i nie przykuwa takiej uwagi jak zło, dlatego nie tylko warto, ale wręcz trzeba uwrażliwiać społeczeństwo na wszelkie formy bezinteresownej, pełnej oddania pracy i służby na rzecz dobra wspólnego, porządku społecznego, który św. Jan Paweł II nazywał cywilizacją miłości” – napisał prezydent Karol Nawrocki.

W kategorii społecznej nagrodę otrzymała rodzina państwa Jazdonów, właściciele Gospodarstwa Rolnego oraz Kompleksu Ostoja Chobienice, „za harmonijne łączenie odpowiedzialności w rodzinnym biznesie z wiernością wartościom chrześcijańskim oraz trwałe i szlachetne zaangażowanie w rozwój i dobro lokalnej społeczności”.

„Rewitalizacja zabytkowego majątku w Chobienicach przyniosła regionowi nie tylko nowe miejsca pracy i silny impuls turystyczny, ale stała się również wyjątkową przestrzenią duszpasterską. Stworzenie kaplicy w Ostoi Chobienice, codzienna celebracja Eucharystii oraz wsparcie niesione chorym, seniorom i dzieciom poprzez Fundację Ostoja to trwałe, szlachetne fundamenty, na których rodzina buduje dobro wspólne w oparciu o wartości Ewangelii” – napisano w uzasadnieniu wyróżnienia. – Rodzina Jazdonów jest wierna Bogu i wierzy w Boga, jest przykładem tego, że nie trzeba wybierać między sukcesem a Bogiem – podkreślił w laudacji Adam Maciejewicz, przyjaciel rodziny Jazdonów. Zaznaczył, że właściciele majątku w Chobienicach żyją na co dzień Ewangelią, wspierają misje i angażują się w życie Kościoła, organizując m.in. rekolekcje dla seniorów.

– Jesteśmy zwykłą rodziną, ale odebraliśmy dobre wychowanie. Zostaliśmy tak wychowani, że na pierwszym miejscu jest Pan Bóg, potem rodzina, a potem praca – powiedział Tomasz Jazdon, dziękując za otrzymaną nagrodę.

Jacek Wojciechowski, prezes Zarządu UTAL Sp. z o.o. z Gruszczyna na terenie gminy Swarzędz, firmy produkującej tablice rejestracyjne i informacyjne, został uhonorowany nagrodą w kategorii charytatywnej. W laudacji s. Małgorzata Knut USJK podkreśliła hojność i skromność laureata. Zaznaczyła, że dzięki wsparciu finansowemu Jacka Wojciechowskiego w dwóch świetlicach dla 45 dzieci, mieszczących się przy ul. Taczaka w Poznaniu, mógł rozpocząć się remont związany z dostosowaniem do wymogów przeciwpożarowych oraz dla osób z niepełnosprawnościami. Prezes Wojciechowski wsparł też finansowo 19-letnią Ukrainkę Wasyłynę, która w pracy uległa poważnemu wypadkowi. Dzięki jego wsparciu finansowemu dziewczyna po amputacji ręki otrzymała specjalistyczną protezę. Prezes Zarządu UTAL jest też lokalnym patriotą, wspierającym prace remontowo-konserwatorskie oraz fundatorem i pomysłodawcą Pomnika króla Przemysław II w Poznaniu. Swoim osobistym zaangażowaniem oraz wsparciem finansowym umożliwił nieprzerwane funkcjonowanie Centrum Pomocy Migrantom i Uchodźcom w Poznaniu. – Myślę, że najważniejsze przykazanie to przykazanie miłości – reszta z niego wypływa. Warto się podzielić, to daje większą przyjemność niż wzbudzanie zazdrości – powiedział laureat.

Muzyk, kompozytor, twórca projektów ewangelizacyjnych Robert „Litza” Friedrich otrzymał nagrodę w kategorii religijnej „za bezkompromisowe i pełne pasji wykorzystanie sztuki muzycznej jako potężnego narzędzia ewangelizacji, radosne przybliżanie Słowa Bożego najmłodszym oraz dawanie publicznego, odważnego świadectwa wiary i wartości rodzinnych”. W laudacji Natalia Budzyńska, publicystka „Przewodnika Katolickiego” i pisarka biografistka podkreśliła, że Robert „Litza” Friedrich jest ojcem siedmiorga dzieci i dziadkiem 18 wnucząt, a także od 38 lat mężem jednej żony, „co w środowisku rockowym nie jest takie oczywiste”. Zaznaczyła, że artysta „daje świadectwo miłości i otwartości na życie”, od dziesięcioleci kształtuje polską scenę muzyki chrześcijańskiej, przełamując bariery i docierając z przekazem tam, gdzie tradycyjne duszpasterstwo rzadko znajduje posłuch. Poprzez rockowe brzmienia zespołu 2Tm2,3 oparte na tekstach biblijnych, oraz pełną chrześcijańskiej radości twórczość Arki Noego, zaszczepił wiarę w sercach wielu pokoleń Polaków. W imieniu laureata nagrodę odebrała jego żona Dobrochna.

Galę, prowadzoną przez Tomasza Wolnego, zwieńczył koncert Barbary Pospieszalskiej z zespołem pod kierunkiem kompozytora i dyrygenta Huberta Kowalskiego. W wydarzeniu wzięli udział członkowie Kapituły nagrody w składzie: Mateusz Gawroński i Ewelina Goździewicz (Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”), ks. dr Marek Grygiel SChr (Fundacja im. kard. Augusta Hlonda), ks. dyr. Karol Maciejak i Franciszek Szkudelski (Caritas Archidiecezji Poznańskiej), ks. dyr. Jurand Żelisławski (Kuria Metropolitalna w Poznaniu). Laureaci otrzymali statuetkę kard. Augusta Hlonda, będącą kopią Pomnika prymasa Polski mieszczącego się w Kaplicy św. Franciszka Ksawerego w poznańskiej katedrze. Autorem statuetki jest artysta Szymon Zwoliński. Wydarzenie było transmitowane w mediach społecznościowych.

Nagroda im. Kardynała Augusta Hlonda jest przyznawana raz w danym roku kalendarzowym w trzech kategoriach: religijnej, społecznej i charytatywnej. Pierwsza kategoria obejmuje osoby, wspólnoty i dzieła, które poprzez świadectwo wiary, ewangelizację i troskę o życie Kościoła ukazują piękno chrześcijańskiego powołania. Jest to nawiązanie do pasterskiej troski kard. Hlonda o umacnianie wiary i odnowę życia religijnego Polaków. Kategoria społeczna nawiązuje do słów prymasa, który przypominał, że chrześcijanin nie może pozostawać obojętny wobec rzeczywistości, w której żyje, lecz powinien podejmować odpowiedzialność za społeczeństwo i Ojczyznę. Kategoria charytatywna z kolei przypomina o wrażliwości na potrzeby człowieka, która była jednym z ważnych rysów duchowości kard. Hlonda, zakorzenionej w salezjańskiej trosce o najbardziej potrzebujących.

Prymas August Hlond urodził się 5 lipca 1881 roku w Brzęczkowicach. 13 października 1896 roku wstąpił do Towarzystwa św. Franciszka Salezego. 7 listopada 1922 roku papież Pius XI mianował go administratorem Górnego Śląska. Po utworzeniu diecezji katowickiej August Hlond został, 3 stycznia 1926 roku, jej pierwszym ordynariuszem. 24 czerwca tego roku objął stolice arcybiskupie w Poznaniu i Gnieźnie i został prymasem Polski. W 1927 roku otrzymał godność kardynalską. Do czasu wybuch II wojny światowej prowadził ożywioną pracę duszpasterską (utworzył m.in. Akcję Katolicką i Radę Społeczną przy Prymasie Polski), podkreślając w swoim nauczaniu znaczenie wierności Bogu i Ojczyźnie. Z myślą o Polakach żyjących poza granicami kraju powołał do życia Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej.

We wrześniu 1939 roku najpierw, na prośbę władz RP udał się do Warszawy, a następnie do Rzymu, aby upominać się o polskie sprawy w Watykanie. W latach 1940–1945 przebywał na terenie Francji, prowadząc pracę zarówno na niwie dyplomatycznej, jak i dobroczynnej na rzecz rodaków. Po wyzwoleniu w 1945 roku przez wojska amerykańskie udał się do Rzymu, skąd wyruszył do Polski. Przybył do Poznania 20 lipca 1945 roku i natychmiast rozpoczął odbudowę życia religijnego i społecznego w Polsce. Pomimo jednoznacznie antykomunistycznych przekonań starał się nie zaogniać relacji na linii Kościół – nowe, zdominowane przez komunistów, władze. Położył wielkie zasługi w procesie budowy życia kościelnego na ziemiach północno-zachodnich, które po 1945 roku znalazły się w granicach Polski. Zmarł w Warszawie 22 października 1948 roku.