Improwizacje jazzowe, śpiew i modlitwa na koncercie zaduszkowym w Bydgoszczy

Dźwięki jazzowych improwizacji, przejmujący śpiew, poezja i modlitwa wypełniły 3 listopada kościół Świętego Krzyża w Bydgoszczy. Koncert Zaduszkowy, przygotowany pod hasłem „Improwizowane kanony”, był opowieścią o przemijaniu, tęsknocie za bliskimi i nadziei, która nie gaśnie wraz ze śmiercią.

„Biografie ludzkie nie są długie. Nie tworzą zwykle trylogii i cyklów, bo też zwykle wszystkie kończą się tak samo” – te słowa Bruno Maciejewskiego wprowadziły uczestników w szczególny nastrój wieczoru. Spotkanie nie było jedynie muzycznym wydarzeniem, ale próbą opowiedzenia o ludzkim życiu, przemijaniu i tęsknocie za tymi, którzy odeszli.

Program opierał się na kompozycjach inspirowanych śpiewami wspólnoty Taizé. Znane modlitewne melodie otrzymały nowe jazzowe aranżacje przygotowane przez Macieja Afanasjewa. Ich wykonanie wymagało od muzyków zarówno precyzji, jak i wrażliwości na improwizację, pozostawiając przestrzeń do osobistej interpretacji.

Na scenie wystąpili: Kamila Abrahamowicz-Szlempo – śpiew, Afanasjew/Szymanowski Trio, Chór św. Grzegorza pod dyrekcją Pawła Pawłowicza i Chór Cantores Sancti Crucis pod dyrekcją Jana Chęsego. Szczególne znaczenie miało otwierające i zamykające koncert „Adagio” Samuela Barbera, które stworzyło muzyczną klamrę całego wydarzenia.

Ważną częścią wieczoru było odczytywanie poezji pomiędzy utworami. Teksty, pochodzące z różnych epok dopełniały muzyczną narrację. Ich tematem były przemijanie, pamięć, samotność, tęsknota i nieuchronność śmierci. W poetyckich fragmentach pojawił się obraz cmentarza jako miejsca, w którym nawet po wielu latach trwa pamięć o człowieku. Szczególnie przejmująco zabrzmiały słowa: „Tylko jedna, jedna woskowa kolumna oddaje hołd ludzkiej naiwności”. Świeca stała się symbolem wierności, miłości i pamięci, której nie potrafi zgasić upływający czas.

W programie znalazły się również teksty Leopolda Staffa oraz refleksje inspirowane duchowością św. Grzegorza z Nareku. Wśród przywołanych słów zobrazowana została także poetycka wizja rozstania, w której wybrzmiało przekonanie, że pożegnanie może zawierać obietnicę ponownego spotkania.

Organizatorzy zadbali o to, aby koncert stanowił spójną całość. Dlatego poprosili uczestników o pozostawienie braw na jego zakończenie. Muzyka, poezja i cisza miały wybrzmieć jako wspólne przesłanie, bez przerywania atmosfery skupienia.

Koncert odbył się po raz pierwszy w ramach Bydgoskiego Festiwalu Dźwięku, organizowanego przez Stowarzyszenie im. Andrzeja Szwalbego „Dziedzictwo” we współpracy z diecezją bydgoską i Diecezjalnym Instytutem Muzyki Kościelnej. Honorowy patronat nad festiwalem objęli bp Krzysztof Włodarczyk oraz wojewoda kujawsko-pomorski Michał Sztybel. Szczególne podziękowania skierowano do proboszcza parafii, ks. Krzysztofa Budy, inicjatora cyklu zaduszkowego, za życzliwość oraz wsparcie finansowe i organizacyjne.