Jan Paweł II jest coraz bardziej obecny w moim życiu

„To nie jest kolejny wywiad rzeka. To jest książka trudna, odsyła to transcendencji” – tak o zaprezentowanej w Centrum Myśli Jana Pawła II najnowszej książce prof. Stanisława Grygiela, bliskiego współpracownika papieża, mówiła była premier i ambasador Polski w Watykanie Hanna Suchocka. – Napisałem ją dlatego, że Jan Paweł II jest coraz bardziej obecny w moim życiu – podkreślił autor.

Prof. Grygiel przez 30 lat kierował Papieskim Instytutem Studiów nad Małżeństwem i Rodziną w Rzymie a książka pt. „Na ścieżkach prawdy. Rozmawiając z Janem Pawłem II” stanowi poszerzoną wersję wykładów, jakie wygłosił w dniach 18-21 marca 2013 r. w Waszyngtonie na zaproszenie Sekcji Amerykańskiej Papieskiego Instytutu Jana Pawła II. Jak podkreśla sam autor, „książka jest dalszym ciągiem rozmów z bł. Janem Pawłem II”.

– Jestem przekonany, mówił podczas warszawskiej prezentacji książki, że trzeba nam będzie wracać do antropologii Jana Pawła II, do jego filozofii, która spełniła się w modlitwie. Trzeba do niej wracać zwłaszcza dzisiaj w tzw. ponowożytnym świecie, w którym „syk węża” zatruwa nasze niespokojne serce i myśli, sugerując nam, że aby osiągnąć szczęście wystarczy zachowywać się tak, jakby się było Bogiem i decydować o tym, co jest złe, a co jest dobre.

Prof. Grygiel wyraził przy tym przekonanie, iż „przed ukąszeniem ‘węża’ uchronią nas nie pomniki stawiane Janowi Pawłowi II czy akademie urządzane na jego cześć lecz pytania zadawane razem z nim o sens życia’. – Jan Paweł II o wiele głębiej wyraził się w poezji niż w swoich pismach filozoficznych. W poezji dotknął tego, co niewypowiedzialne, co dzieje się w człowieku, kształtuje go i nadaje sens jego życiu – przekonywał jego współpracownik.

Wskazywał też, że filozofia, która polega na stawianiu pytań, ostatecznie – jak się wyraził – musi spełnić się w modlitwie, i tak było w przypadku Jana Pawła II. – Kiedy wchodziłem do papieskiej kaplicy – wspominał – najbardziej uderzała mnie „biała bryła modlitwy”. Powiedziałem to na początku pontyfikatu i stale powtarzam, dlatego na końcu książki zamieściłem dedykowany mi rysunek André Frossarda z 1979 r. przedstawiający modlącego się papieża.

Kreśląc sylwetkę Jana Pawła II prof. Grygiel mówił, iż „jego zawierzenie się Prawdzie było wielkie, i wielka była jego nadzieja, że prawda obroni i nie zawiedzie go nigdy”. – Dzięki przywiązaniu do prawdy Karol Wojtyła był człowiekiem tak wolnym, że aż potężnym. Należał do Boga i dlatego był wolny „od siebie” oraz „od świata”. Wszystko co miał, miał dla innych z tej prostej przyczyny, że jego osoba była „dla innych” a nie „dla siebie” – wyjaśniał.

W wolności i ubóstwie, które dla prof. Grygiela są synonimami, „objawiała się świętość, którą on umiał przyjmować”. – Prawda odsłaniała się dla niego w ludziach, z którymi wspólnie jej szukał i wspólnie z nimi czekał na nią. Czekając, przyjmował wszystkich, bo w każdym widział posłańca z wieścią od Boga. Nie bał się nawet tych spotkań, które mogły go narazić na niebezpieczeństwo. Wiedział, że prawda, do której się należy, nie jest wygodna, często jest trudna i niebezpieczna ale także wiedział, że nie wolno prawdzie odbierać siebie samego – mówił autor książki. Zarazem podkreślił, że ciągle uczy się wojtyłowej antropologii – „nie po to, by powtarzać jego słowa, lecz żeby coraz pełniej patrzeć na piękno ludzkiej osoby, odsłaniające się w jej ciele, myślach i w jej czynach”.

Uczestnicząca w prezentacji była ambasador Polski przy Watykanie Hanna Suchocka, która od lat przyjaźni się z autorem, podkreśliła, że w jego książce ważne jest przede wszystkim przesłanie Jana Pawła II. Jest to istotne o tyle, że – jak się wyraziła – „w okresie przedkanonizacyjnym jesteśmy zasypywani osobistymi refleksjami różnych osób, które opowiadają o swojej znajomości czy przyjaźni z Janem Pawłem II i dosyć powierzchownie sięgają do kontaktów z papieżem”.

Suchocka, nawiązując do zarówno do książki prof. Grygiela, jak i własnych doświadczeń, podkreśliła, że w spotkaniach z ludźmi Jan Paweł II przede wszystkim słuchał, nigdy w rozmowach nie narzucał swoich poglądów i nie dominował.

Zwróciła uwagę, że rozmowy z Janem Pawłem II, o których pisze na kartach swojej książki prof. Grygiel, zaczęły się w latach 50. – wówczas były to jeszcze rozmowy studentów ze swoim profesorem, kontynuowane w czasach późniejszych, i jak pisze prof. Grygiel, mają ciąg dalszy także teraz. – Ta książka stara się nauczyć nas, że wszyscy jesteśmy zakorzenieni w transcendencji – podkreśliła b. premier.

Zasadniczym celem tej książki jest – jak napisał w przedmowie Carl A. Anderson, wgląd w życie, filozofię, teologię i duchowość jednej z największych postaci naszego stulecia. Zdaniem Hanny Suchockiej, jest to niezwykła próba sięgnięcia głębiej i ukazania człowieka – osoby, a nie tylko jego czynów, gestów i słów”.

Najnowsza książka prof. Grygiela ukazała się w Poznaniu, nakładem wydawnictwa „Flos Carmeli”. Wydawca, o. Wojciech Ciak OCD poinformował, że jest to już druga książka tego autora, po „Jestem, więc modlę się”, jaka ukazała się w karmelitańskim wydawnictwie w 2012 r. Oprócz edycji polskiej, książka ukazała się także w języku włoskim i anielskim.

Prezentacja książki odbyła się w Centrum Myśli Jana Pawła II, pod patronatem Katolickiej Agencji Informacyjnej.

Prof. Stanisław Grygiel, urodził się . 10 grudnia 1934 r. w Zembrzycach k. Suchej Beskidzkiej. W 1961 r. uzyskał magisterium filologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1965 r. doktorat z filozofii na KUL. W latach 1966-67 studiował filozofię na Uniwersytecie w Louvain w Belgii.

W latach 1963-1980 był redaktorem miesięcznika „Znak” w Krakowie, a w latach 1970-1980 był też wykładowcą filozofii na tamtejszej Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (obecnie: Uniwersytet Papieski Jana Pawła II).

Od 1980 r. wraz z małżonką, Ludmiłą historykiem, pisarką i tłumaczką mieszka w Rzymie. W latach 1980-83 był dyrektorem Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej, od 1981 wykładowcą filozofii człowieka na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie. Był konsultorem Papieskiej Rady ds. Rodziny, uczestniczył w dwóch zgromadzeniach Synodu Biskupów dla Europy w 1991 i w 1999 roku. Kierował katedrą Karola Wojtyły na Papieskim Instytucie Jana Pawła II przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie.