„Jesteśmy sobie nawzajem potrzebni”. Caritas diecezji siedleckiej pomaga osobom bezrobotnym

Nauka zawodu, praktyki i możliwość zatrudnienia – tak Centrum Integracji Społecznej oraz Bialska Spółdzielnia Socjalna Caritas pomagają osobom długotrwale bezrobotnym. Działająca w Białej Podlaskiej Caritas Diecezji Siedleckiej łączy przygotowanie do powrotu na rynek pracy z tworzeniem miejsc zatrudnienia. Przed Światowym Dniem Ubogich, który będziemy przeżywać w niedzielę, 15 listopada, o tej pomocy opowiedział Andrzej Hojna, kierownik CIS i prezes spółdzielni.

Nauka zawodu i szansa na zatrudnienie

Z pomocy bialskiego CIS korzysta obecnie blisko 80 uczestników. To osoby długotrwale bezrobotne, które potrzebują wsparcia w zdobyciu umiejętności i ponownym podjęciu pracy. W rozmowie z Katolickim Radiem Podlasie Andrzej Hojna wyjaśnił, że do centrum mogą zgłaszać się ludzie pozostający bez zatrudnienia ponad rok i mający trudności ze znalezieniem zajęcia.

Uczestnicy przygotowują się do pracy m.in. w administracji, gastronomii, usługach porządkowych, remontowych i opiece nad osobami starszymi. Uczą się podczas wykonywania konkretnych zadań: przygotowują posiłki, sprzątają, pielęgnują zieleń, poznają obowiązki biurowe. W punktach handlowych zdobywają doświadczenie w obsłudze kasy fiskalnej i terminala płatniczego.

Według szacunków kierownika około 20–25 proc. uczestników podejmuje zatrudnienie. Zastrzega on jednak, że centrum nie ma możliwości pełnego monitorowania ich dalszych losów zawodowych. Część osób znajduje pracę również w podmiotach współpracujących z CIS. „U mnie też pracuje wielu pracowników, którzy byli uczestnikami” – dodał Andrzej Hojna.

Spółdzielnia tworzy miejsca pracy

Ważnym partnerem centrum jest Bialska Spółdzielnia Socjalna Caritas. Jej działalność rozwijano w trudnym okresie pandemii. Zaczęła od usług porządkowych na bialskich osiedlach, a następnie poszerzała ofertę. „To działa w ten sposób, że uczestnicy centrum również mają praktyki w spółdzielni” – wyjaśnił jej prezes.

Współpraca pozwala zdobywać doświadczenie zawodowe, a jednocześnie pomaga finansować działalność CIS. Spółdzielnia płaci centrum za wykonywane usługi. Jak podkreśla rozmówca, przy ograniczonych dotacjach wypracowywanie własnych przychodów jest konieczne.

Przykładem takiej współpracy jest Rodzinny Dom Pomocy w Białej Podlaskiej, prowadzony przez spółdzielnię dla ośmiu osób. Zapewnia całodobową opiekę i zatrudnienie opiekunkom. CIS dostarcza posiłki, a jego uczestnicy wykonują potrzebne prace remontowe i ogrodnicze.

Działalność obejmuje także kawiarnie w Białej Podlaskiej i Janowie Podlaskim, handel oraz produkcję wkładów do zniczy. Jak informuje Hojna, w tym roku sprzedano ich już 80 tysięcy. Spółdzielnia współpracuje przy ich dystrybucji z parafiami i chce rozszerzać tę współpracę. Zamawianie usług czy kupowanie produktów pomaga utrzymywać działalność, w której osoby bezrobotne zdobywają umiejętności i zatrudnienie.

Praca pomaga odzyskać stabilność

Andrzej Hojna podkreślił, że podstawą tej działalności jest współpraca z uczestnikami i dostrzeganie ich możliwości: „My jako pracownicy i uczestnicy jesteśmy sobie nawzajem potrzebni. Uczestnicy przychodzą do nas z jakąś potrzebą, a my jako pracownicy możemy wspólnie z nimi próbować tej potrzebie zaradzić. To nie jest tak, że my jesteśmy wyobcowani i jesteśmy na pozycji wyżej. Raczej bym powiedział tak, że uczestnicy próbują zrobić krok, a my próbujemy pomóc, żeby ten krok zrobili”.

Przywołał historię mężczyzny z pierwszej grupy uczestników CIS w Siedlcach, przy którego tworzeniu również pracował. Uzależnienie od alkoholu doprowadziło tego człowieka do rozpadu relacji rodzinnych. Podjął leczenie, przyszedł do centrum i zdobył zawód spawacza. Następnie znalazł zatrudnienie w siedleckim Mostostalu. Powrót do pracy towarzyszył odbudowie życia rodzinnego. Mężczyzna wrócił do żony, odnowił kontakty z dziećmi, pomógł synowi wybudować dom, a córce kupić mieszkanie. Dziś jest na emeryturze. Gdy powstawał CIS w Białej Podlaskiej, opowiadał radnym miasta o tym, jak udział w zajęciach pomógł mu odzyskać stabilność. „Takich historii jest wiele” – podsumował Andrzej Hojna.