„Kamienna droga” – rozważania pasyjne ks. prof. Pawliny

Rozważania pasyjne ks. prof. Krzysztofa Pawliny, głoszone w Bazylice Świętego Krzyża, można nie tylko usłyszeć, ale też przeczytać. Na ich podstawie powstała książka „Kamienna droga. Zamyślenia pasyjne”.

Kazania pasyjne w Bazylice Świętego Krzyża głosi w tym roku ks. prof. Krzysztof Pawlina, rektor Akademii Katolickiej w Warszawie. Kapłan po raz czwarty podjął się tej posługi, dlatego – jak przyznaje – przygotowanie nowych rozważań nie było łatwe. Wymagało to czasu na zebranie myśli, a następnie wyciszenia i kilkudniowego odcięcia się od codzienności, by w kaplicy, podczas modlitwy, uporządkować wszystko, co chciał przekazać wiernym. W Niedzielę Palmową odbędzie się ostatnie nabożeństwo Gorzkich Żali z rozważaniami zatytułowanymi „Kamienna droga”.

– Każde rozważanie jest jak kamień, inny kamień. Jeśli taki kamień komuś uwiera, trzeba go usunąć, aby móc iść dalej i by nie przeszkadzał nam w drodze do Pana Boga. Oczywiście, po wyjęciu takiego kamienia zostaje ślad, ale to ślad tęskniącej miłości, która została na ziemi, a ja idę dalej – mówi ks. prof. Krzysztof Pawlina.

Gorzkie Żale, a więc jedno z najbardziej charakterystycznych nabożeństw Wielkiego Postu, narodziły się w 1707 roku w Bazylice Świętego Krzyża. Ich powstanie zawdzięczamy Bractwu św. Rocha, które posługiwało wówczas przy warszawskim kościele.

Ks. prof. Pawlina przyznaje, że jest pozytywnie zaskoczony liczbą wiernych, którzy uczestniczą w Gorzkich Żalach. – Przychodzi sporo ludzi młodych, małżeństw, a więc nie jest to nabożeństwo tylko dla osób starszych, którzy przychodzą współczuć Chrystusowi i jego Matce. To dla mnie miłe zaskoczenie, że w czasach, kiedy wszyscy jesteśmy jakoś roztargnieni, rozbici, a część ludzi nosi w sobie cierpienie i wie do kogo z nim przyjść. I to jest dla mnie wzruszające – mówi.

Nagrania wszystkich kazań pasyjnych są publikowane na stronie Akademii Katolickiej, ale na ich podstawie powstała też książka pt. “Kamienna droga. Zamyślenia pasyjne”.

– Książka jest dla wszystkich, którzy chcą wrócić do usłyszanych kazań, ale także dla tych, którzy nie mieli okazji ich usłyszeć. To w pewnym sensie tekst do medytacji, który może pomóc w refleksji nad tym, jaki jest “kamień” w moim życiu, który mi przeszkadza, sprawia że stoję w miejscu i nie mogę iść dalej – wyjaśnia.

Jak pisze autor we wstępie: “Szczególnie niebezpieczne są kamienie nazywane: bezwstyd, zranienie, zwodzenie, beztroska czy opuszczenie. Choć przeszkadzają nam w życiu, choć utrudniają naszą życiową wędrówkę, to nie można się ich bać. Trzeba cierpliwie usuwać te uwierające i iść dalej”.