Kard. Koovakad we włoskim Senacie: odwaga i wytrwałość kobiet budują pokój

Prefekt Dykasterii ds. Dialogu Międzyreligijnego, hinduski kard. Geogre Koovakad wystąpił we włoskim Senacie na konferencji pod tytułem „Kobiety, przywództwo i dialog, wiedza, kultura i społeczeństwo”.

Czas się podnieść

Hierarcha wskazał, że „żyjemy w czasach lęku, udręki i dehumanizacji, które są wstrząsem dla nas i dla naszych społeczeństw. Jak prorok Joel zadajemy sobie niepokojące pytanie: «Gdzie jest ich Bóg?»” (Jl 2,17). Powiedział, że czas się podnieść i przystąpić niezwłocznie, z determinacją do działania. Wskazał, że wojny prowadzone są z użyciem najnowocześniejszych technologii, „co zaspokaja mieszkające w nas prymitywne pragnienie władzy, bogactwa i supremacji”. Podkreślił, że pokojowe rozbrojenie wymaga najpierw rozbrojenia serca i umysłu: „Trzeba umieć przyjąć cudzy punkt widzenia, a także potrzeby i ból naszych wrogów”. Kard. Koovakad zaznaczył, że społeczeństwa muszą posiadać zdolność przebaczenia i pojednania. Wskazał, że potrzeba również inteligencji, ale nie tej sztucznej: „Potrzeba inteligencji w relacjach i zbiorowej inteligencji społecznej”. Wskazał też, że świat potrzebuje „ludzkich” liderów, starannie przygotowanych fachowo i emocjonalnie.

Kard. Koovakad wskazał kilka kobiet, które wywarły wpływ na historię, bo miały odwagę walczyć o pokój. Wymienił św. Katarzynę ze Sieny, Eleonorę Roosvelt, aktywną w pracach nad Deklaracją Praw Człowieka, a także pierwszą pochodzącą z Afryki laureatkę Nagrody Nobla, Walgari Muta Maathai. Przypomniał też o 50 tys. kobiet z Izraela i państw arabskich, które razem walczą o pokój  na Bliskim Wschodzie w organizacji „Kobiety prowadzą pokój, a nie wojnę”. Przywołał również postać żydowskiej mistyczki Etty Hillesum, która nawet w Auschwitz, gdzie została zamordowana, wierzyła w humanizm.

Hierarcha zakończył wystąpienie wskazując, że kobiety są niejako stworzone do budowania pokoju, bo posiadają wrodzoną empatię; w czasach konfliktów potrafią odbudować zranione społeczności i pochylić się nad biednymi, przemienić lęk w nadzieję, pokój i ład.