Kard. Ryś przy grobie Jana Pawła II: Ewangelia życia jest w samym sercu orędzia Jezusa

Życiem tak naprawdę można nazwać tylko to, które jest wieczne. Jeśli coś nie jest wieczne, nie jest życiem. Radość człowiekowi ostatecznie może dać tylko to, co ma w sobie walor wieczności – wskazał metropolita krakowski kard. Grzegorz Ryś podczas Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II. Dziś dobiega końca druga edycja Dni Jana Pawła II w Rzymie.

Kard. Ryś swoją homilię w kaplicy św. Sebastiana rozpoczął od cytatu z encykliki „Evangelium vitae” Papieża Polaka: „Ewangelia życia znajduje się w samym sercu orędzia Jezusa Chrystusa. Kościół każdego dnia przyjmuje ją z miłością, aby wiernie i odważnie głosić ją jako dobrą nowinę ludziom wszystkich epok i kultur”.

Tylko Jezus daje życie wieczne

Nawiązując do fragmentu Ewangelii dnia, gdzie Jezus mówi: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (J 6, 54). Metropolita krakowski zaznaczył, że życiem można nazwać tylko to, co jest wieczne. To, co nie jest wieczne, może dać radość tylko na pewien czas, ale ostatecznie pozostaje pustka. „Co z tego, co robiliście wczoraj, będzie wieczne; albo przedwczoraj? Co z tego ma w sobie wartość wieczną?” – pytał kaznodzieja.

Życie wieczne dzieje się już teraz 

Kard. Ryś zaznaczył jednocześnie, że życie wieczne nie dotyczy tylko życia przyszłego, ale trwamy w nim także na ziemi. Życie wieczne jest najważniejszą wartością. „Wszystko, co mamy w Kościele, to jest życie wieczne” – zaznaczył metropolita krakowski.

Powołując się na nauczanie papieża Benedykta XVI, podkreślił, że „jest tylko jedno doświadczenie życia wiecznego, jakie mamy – to jest doświadczenie miłości. Nic inne nie jest wieczne”. Kardynał dodał: „Wszystko to, co wczoraj zrobiliście z miłością, będzie trwać wiecznie. Wszystko to, co zrobiliście dla innych powodów, już nie istnieje”.

Miłość jest wieczna

„Jedynym doświadczeniem wieczności dla człowieka – mówił kard. Ryś. – jest doświadczenie miłości”. Jednocześnie kardynał zaznaczył, że „miłość jest czymś takim, co trzeba mieć w obfitości. Nie można kogoś kochać na jedną trzecią albo na dwie czwarte. Kocha się na całego. I wtedy człowiek ma życie w obfitości”.

Religijność a miłość

Przypominając scenę nawrócenia Szawła pod Damaszkiem, który stał się św. Pawłem, hierarcha zaznaczył, że Szaweł uczył się od najważniejszego rabina tamtego czasu – Gamaliela i jako faryzeusz był bardzo pewny tego, czego się nauczył, tego, w co wierzy. „Wszystko, co dla niego jest w tym momencie ważne, co jest dla niego jak oddychanie, jest śmiercią, jest ciemnością” – mówił kardynał, odnosząc się do życia Szawła przed nawróceniem. Tymczasem, jak podkreślił kaznodzieja, „Jezus nie dyskutuje z nim pod Damaszkiem, tylko mu odbiera wzrok na trzy dni”, żeby przekonał się, że jest duchowo ślepy mimo pozornej gorliwości i wiedzy religijnej.

Jezus posłał do Szawła Ananiasza, przez którego posługę przywrócił wzrok Szawłowi. „Łuski spadły z oczu, bo spotkał człowieka, kto potrafi tak kochać, kto potrafi kochać nieprzyjaciela, kto potrafi świadczyć dobro temu, kto przyjechał go uwięzić i zabić” – mówił kardynał.

Po nawróceniu priorytetem dla św. Pawła była miłość i poznanie Jezusa Chrystusa. Żył maksymalnie Ewangelią życia. Ona „jest w samym w sercu orędzia Jezusa. Przyjęliśmy ją z miłością, żeby ją teraz wiernie ogłosić” – podsumował kard. Grzegorz Ryś.

Druga edycja „Dni św. Jana Pawła II na Uniwersytetach Papieskich w Rzymie”

W dniach 20-24 kwietnia br. na trzech uczelniach papieskich Wiecznego Miasta odbyły się wykłady poświęcone nauczaniu i twórczości Papieża Polaka. Tegoroczna inicjatywa, już druga edycja „Dni św. Jana Pawła II na Uniwersytetach Papieskich w Rzymie”, realizowana była pod hasłem: „Solidarność i tożsamość w nauczaniu i twórczości Karola Wojtyły – Jana Pawła II”. W programie przewidziano także spektakl teatralny oraz piątkową Mszę św. w Bazylice św. Piotra.