Katedra polowa: wieczór ze św. Szarbelem

W katedrze polowej odbyło się spotkanie poświęcone św. Szarbelowi. Rozpoczęło się Mszą św., której przewodniczył bp Wiesław Lechowicz. Następnie świadectwo o działaniu świętego i jego życiorys przedstawił Raymond Nader, założyciel Rodziny Świętego Szarbela.

Mszę św. z biskupem polowym koncelebrowali kapelani Ordynariatu Polowego, m.in. ks. mjr Rafał Kaniecki, kanclerz kurii biskupiej, ks. kpt. SOP Piotr Zamaria, ekonom oraz  ks. płk Karol Skopiński, proboszcz katedry polowej. Obecni byli także: ks. Wojciech Górlicki, proboszcz parafii św. Piotra i Pawła w Wilnie; ks. Szymon Wikło, proboszcz parafii św. Ducha w Wilnie; ks. Tadeusz Bożełko z parafii św. Tomasza Apostoła w Warszawie; oraz ks. Bogdan Sytczyk, greckokatolicki kapłan z Lidzbarka Warmińskiego.

W liturgii i spotkaniu uczestniczyli żołnierze, pracownicy resortu obrony narodowej, klerycy Ordynariatu Polowego, parafianie, a także członkowie wspólnoty Rodzina Świętego Szarbela oraz mieszkańcy Warszawy.

Na początku Mszy św. bp Lechowicz powitał zgromadzonych. – Jest to święto, ponieważ przyjmujemy do katedry polowej relikwie św. o. Szarbela – zaznaczył ordynariusz wojskowy. Wspomniał o sytuacji panującej w Libanie oraz o niebezpieczeństwie i niedawnej śmierci żołnierzy innych narodowości, służących tam w ramach misji pokojowej ONZ UNIFIL. – Jestem bardzo wdzięczny wszystkim, dzięki którym możemy te relikwie przyjmować – podkreślił i zachęcił do modlitwy szczególnie o pokój na świecie. – To jest ten dar, to jest ten cud, który chcemy upraszać dla świata całego, dla naszej Ojczyzny, dla narodów, które są pogrążone teraz w stanie wojny – wezwał, zachęcając do dołączenia własnych intencji.

W homilii bp Lechowicz odniósł się do figury Dobrego Pasterza, przedstawionej w Ewangelii. – Jezus nazywa siebie Dobrym Pasterzem, przez co zwraca uwagę, że tylko wtedy potrafimy cieszyć się bezpieczeństwem i pokojem, jeśli Mu całkowicie zaufamy i powierzymy nasze życie – podkreślił. Ordynariusz wojskowy wskazał dwie cechy Dobrego Pasterza: dobrą znajomość owiec oraz gotowość oddania za nie życia. – Życie Jezusa potwierdza to, o czym mówił Jezus. Dla Niego liczył się każdy człowiek. Nigdy nie patrzył na gromadzących się wokół Niego ludzi jak na tłum. Dostrzegał pojedynczych ludzi i wychodził naprzeciw ich potrzebom – mówił, przypominając, że przekonywali się o tym chorzy fizycznie i duchowo.

Biskup polowy zwrócił uwagę, że misję Jezusa kontynuowali apostołowie, głosząc Ewangelię wszystkim narodom. – I tak jest po dzień dzisiejszy. Jezus posługuje się ludźmi i wieloma znakami, by wzbudzić w nas wiarę w Niego i zaufanie do Niego. Jednym ze znaków najbardziej przekonujących jest życie świętych – podkreślił, dodając, że święci są „żywymi ikonami Dobrego Pasterza” i wiarygodnymi świadkami. Takim znakiem nazwał także fenomen św. Szarbela – jego życie oraz łaski wypraszane za jego przyczyną.

Bp Lechowicz przypomniał, że chociaż „Bóg wsławił św. Szarbela niezwykłymi cudami jeszcze za życia ziemskiego”, to jego sława „jako lekarza ciał i dusz ludzkich rozkwitła tuż po jego chwalebnej śmierci”. – Strumień łask, za przyczyną św. Szarbela, płynie nieprzerwanie do naszych czasów. Beneficjentami cudów są zarówno chrześcijanie, jak i wyznawcy innych religii – mówił. Podkreślił też, że świadectwo życia świętego przypomina o trosce Dobrego Pasterza, który „nie przestaje szukać sposobów, by nas przekonać, jak bardzo Mu na nas zależy”. – Dzisiaj, dziękując Bogu za dar św. Szarbela, przede wszystkim dziękujmy Bogu za dar Dobrego Pasterza. Bez Jezusa, Dobrego Pasterza, jesteśmy bowiem jak owce, które bez troski pasterskiej są zupełnie bezradne i bezbronne – powiedział.

Podczas kolekty zebrano ofiarę na pomoc chrześcijanom w Libanie. Bp Lechowicz zapowiedział, że Msze św. przy relikwiach św. Szarbela będą odprawiane co miesiąc.

Po Mszy św. świadectwo wygłosił Raymond Nader. Opowiedział o swoim dzieciństwie, odkrywaniu wiary i rozwoju duchowości oraz zetknięciu się z osobą św. Szarbela. Przedstawił realia życia libańskich katolików, zwłaszcza w kontekście wieloletnich konfliktów. Zaprezentował studiowany przez lata życiorys o. Szarbela oraz świadectwa cudów i niezwykłych znaków dziejących się po jego śmierci. Podzielił się własnym doświadczeniem duchowym oraz opowiedział o znaku dłoni świętego, którym został naznaczony. Na zakończenie poprowadził modlitwę dziesiątkiem różańca, a bp Lechowicz udzielił zgromadzonym błogosławieństwa relikwiami świętego.

Po spotkaniu możliwa była adoracja relikwii oraz spotkanie z Raymondem Naderem.

Św. Szarbel (Charbel) Machluf to libański duchowny maronicki, mnich i pustelnik. Żył w latach 1828–1898. Po jego śmierci nad grobem pojawiła się jasna poświata, a po kilku miesiącach – gdy wydobyto ciało – okazało się, że było w doskonałym stanie i miało elastyczność oraz temperaturę odpowiadające organizmowi żywego człowieka. Z ciała sączyła się substancja. Kult zakonnika szybko się rozprzestrzeniał, zgłaszano też liczne łaski uzyskane za jego przyczyną. Ciało św. Szarbela poddawano badaniom wielokrotnie, a nawet kilkadziesiąt lat po śmierci nie uległo procesom rozkładowym. W 1965 r. papież Paweł VI ogłosił go błogosławionym, a w 1977 r. – świętym.

Raymond Nader jest libańskim chrześcijaninem, katolikiem maronitą. Od 1994 r. nosi na ramieniu odcisk dłoni św. Szarbela. Po całym świecie głosi świadectwo wiary i przekazuje orędzie świętego. Jest założycielem Rodziny Świętego Szarbela oraz autorem książek Ostatnie uderzenie serca i Szarbel – przesłanie dla świata.