Kielce: harcerze „pokonywali smoka” i uczcili św. Jerzego

W sobotę 18 kwietnia harcerze z Chorągwi Kieleckiej ZHP obchodzili dzień swojego patrona – św. Jerzego – uczestnicząc w grze terenowej, a następnie we Mszy św.

Gra rozpoczęła się w wyjątkowym miejscu – najstarszym punkcie Kielc, gdzie według tradycji stał pierwszy dom w mieście: przy Latarni Umarłych w Kielcach, na terenie parafii św. Wojciecha w Kielcach, skąd uczestnicy wyruszyli na trasę z konkretnymi wyzwaniami.

Harcerze mierzyli się z zadaniami, tropami i próbami rozsianymi po Kielcach, uczestnicząc w grze, a potem w gawędzie pt. „Tarcza, której nie widać”. Nie walczyli jedynie z zadaniami, lecz także z własnymi słabościami, a symboliczny „smok” nie był przeciwnikiem z bajki, ale symbolem wewnętrznych słabości i oporów, które harcerze, jak każdy, noszą w sobie. Odkrywali, że prawdziwa siła nie polega na walce mieczem, lecz na codziennym wyborze dobra.

Zwieńczeniem obchodów była Msza św. „harcerska”, sprawowana w kościele św. Wojciecha w Kielcach – miejscu rozpoczęcia całego wydarzenia. Podczas liturgii kazanie wygłosił kapelan Chorągwi Kieleckiej ZHP, ks. phm. Sebastian Nocoń.

Nawiązał w niej do doświadczeń z gry terenowej, ukazując, że „smoki”, z którymi mierzyli się uczestnicy, są obecne w codziennym życiu. To np.  egoizm, hejt, strach czy obojętność.

– To nie jest tylko zabawa. Te smoki naprawdę istnieją – nie w lesie, nie w bajce, ale w sercu – mówił kapelan.

Postać św. Jerzego została ukazana nie tylko jako symbol zwycięstwa nad smokiem, ale przede wszystkim jako przykład odwagi w obliczu lęku.

– Prawdziwy harcerz to nie ten, który zawsze wygrywa. Ale ten, który mimo strachu – wybiera dobro. Ten, który upada, ale wstaje. Ten, który się boi, ale idzie dalej. Druhny i Druhowie, możecie mieć w życiu wiele smoków, ale zapamiętajcie na zawsze: Nie ma takiego smoka, którego nie można pokonać, jeśli Jezus jest w twojej łodzi. Czuwajcie. Walczcie. I nie bójcie się – zachęcał ksiądz kapelan.

Obchody przygotowane przez Zespół wychowania duchowego i religijnego Chorągwi Kieleckiej ZHP wskazywały, że harcerstwo to nie tylko przygoda i aktywność, ale przede wszystkim droga formacji charakteru. Jak wybrzmiało zarówno w gawędzie, jak i kazaniu – „najtrudniejsze walki toczą się wtedy, gdy nikt nie patrzy”.