Ks. Stanisław Łabendowicz profesorem belwederskim

Ks. Stanisław Łabendowicz, został profesorem nauk teologicznych w dyscyplinie nauki teologiczne. Prezydent Karol Nawrocki wręczył akty nominacyjne nauczycielom akademickim oraz pracownikom nauki i sztuki.

Ks. Łabendowicz – jak sam przyznaje – za najważniejsze osiągnięcie własnej pracy naukowej i dydaktycznej poprzez studia uważa przygotowanie do posługi katechetycznej wielu tysięcy osób, a także towarzyszące temu dziełu wykłady i publikacje z zakresu formacji katechetów, katechezy dorosłych, katechizacji dzieci i młodzieży, metodyki i dydaktyki katechezy, duszpasterstwa katechetycznego oraz katechezy permanentnej. – Wszystkie te obszary działalności naukowej i organizacyjnej podejmowane są w służbie katechezy w Polsce, a zarazem harmonijnie się ze sobą łączą i uzupełniają. Wyróżnienie ze strony prezydenta Polski, odbieram jako zwieńczenie swojej pracy naukowej. Katechezę zawsze miałem w sercu. Moim pierwszym i najważniejszym zadaniem było przygotowywanie ludzi do pracy w katechezie. Nie tylko pod względem teologicznym, ale i duchowym, metodycznym, czy praktycznym – powiedział ks. Łabendowicz.

Ks. Stanisław Łabendowicz urodził się 25 stycznia 1954 r. w Końskich. Po maturze, w latach 1975-1981, odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Ukończył je przyjęciem święceń kapłańskich 6 czerwca 1981 i uzyskaniem na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego tytułu magistra. Po święceniach kapłańskich pracował przez rok w parafii pw. św. Szczepana w Skrzynnie k. Przysuchy, a następnie został skierowany na studia specjalistyczne na Wydziale Teologii KUL w zakresie katechetyki, które odbył w latach 1982-1984. W 1984 r. na Wydziale Teologii KUL uzyskał stopień licencjata teologii w zakresie katechetyki i kontynuował studia doktoranckie. W tym samym roku został zaangażowany w diecezji sandomiersko-radomskiej przez bp. Edwarda Materskiego do prowadzenia zajęć dydaktycznych z katechetyki w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu. W tym czasie pełnił funkcję wizytatora nauczania religii i dyrektora Kursów Katechetycznych oraz Studium Katechetycznego dla formacji katechetów świeckich i sióstr zakonnych, prowadząc jednocześnie zajęcia z katechetyki, dydaktyki i metodyki katechezy.

1 października 1987 r. rozpoczął pracę na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, w Katedrze Katechetyki Integralnej, obejmując stanowisko asystenta odpowiedzialnego za prowadzenie ćwiczeń katechetycznych.
W 1993 roku uzyskał na Wydziale Teologii KUL stopień naukowego doktora z katechetyki na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem ks. prof. dra hab. M. Majewskiego na temat: Formacja katechetów w dokumentach Kościoła i literaturze katechetyczno-dydaktycznej po Soborze Watykańskim II.

Od tegoż roku prowadził na Wydziale Teologii KUL wykłady z katechetyki, dydaktyki i metodyki katechezy, formacji katechetów, katechezy dorosłych oraz organizował ćwiczenia katechetyczne. W diecezji radomskiej w latach 1993-2001 pełnił funkcję dyrektora trzyletniego Kolegium Teologicznego Diecezji Radomskiej oraz wykładowcy w Instytucie Teologicznym w Radomiu. W latach 2000-2012 był także ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w komisjach egzaminacyjnych i kwalifikacyjnych dla nauczycieli religii ubiegających się o awans zawodowy.

Od 2000 roku – decyzją biskupa radomskiego Jana Chrapka – został odwołany z KUL i zatrudniony na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie z siedzibą w Radomiu, a następnie w Instytucie Teologicznym UKSW w Radomiu do prowadzenia zajęć z dydaktyki i metodyki katechezy oraz katechetyki szczegółowej.

W 2007 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na Wydziale Teologicznym UKSW na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy: Katecheza dorosłych Kościoła Posoborowego w świetle dokumentów i literatury katechetycznej. 1 marca 2009 roku został mianowany na stanowisko profesora UKSW, które zajmował do 30 września 2013 r.

Od 1 października 2013 roku, po afiliacji Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu do Wydziału Teologii KUL, został ponownie zatrudniony jako adiunkt w Instytucie Teologii Pastoralnej i Katechetyki do prowadzenia zajęć z dydaktyki i metodyki katechezy, katechetyki materialnej, szczegółowej, katechezy dorosłych, katechezy specjalnej oraz dydaktyki ogólnej. Od 1 października 2014 roku zajmował stanowisko profesora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

W latach 1996-2005 był sekretarzem i konsultorem Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski. W 2001 roku został powołany na rzeczoznawcę i recenzenta programów oraz podręczników do nauki religii w Polsce. W latach 2000-2002 był opiekunem i kierownikiem dwuletnich studiów podyplomowych Wychowanie do życia w rodzinie. Od 2001 roku jest redaktorem ogólnopolskiej serii podręczników i pomocy katechetycznych do nauki religii, a także redaktorem naczelnym naukowego kwartalnika katechetycznego „Zeszyty Formacji Katechetów”, który początkowo ukazywał się przy Instytucie Teologicznym UKSW w Radomiu, a obecnie wydawany jest przy Instytucie Teologii Pastoralnej i Katechetyki Wydziału Teologii KUL. Jest członkiem Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II oraz Lubelskiego Towarzystwa Naukowego.

Za swoją działalność naukowo-dydaktyczną otrzymał liczne nagrody i odznaczenia. W 1996 roku w Instytucie Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie otrzymał nagrodę naukową im. Ireny i Franciszka Skowyrów za pracę: Formacja katechetów w dokumentach Kościoła i literaturze katechetyczno-dydaktycznej po Soborze Watykańskim II (Lublin-Radom 1994). 8 grudnia 2017 otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej. Za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania. 21 grudnia 2018 r. został odznaczony Złotym Medalem za Długoletnią Służbę, przyznanym przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudę.

Jako promotor wypromował sześciu doktorów nauk teologicznych w zakresie katechetyki, a także jest promotorem kilkuset prac magisterskich, licencjackich i podyplomowych. Brał udział w licznych przewodach doktorskich, zarówno jako recenzent, jak i członek komisji egzaminacyjnych, a także opracował wiele recenzji w postępowaniach o nadanie stopnia doktora habilitowanego.