Leon XIV: Kościół istnieje również jako proroctwo wspólnot, które uznają własne grzechy

„Ukierunkujmy na nowo, ze wstrzemięźliwością i radością, całe nasze istnienie, całe nasze serce ku naszemu Ojcu i Ojcu wszystkich, ku Bogu życia” – zachęcił papież podczas Mszy św. z błogosławieństwem i posypaniem głów popiołem. Od procesji z benedyktyńskiego kościoła św. Anzelma do dominikańskiej bazyliki św. Sabiny na Awentynie pod przewodnictwem Ojca Świętego sprawowano w Środę Popielcową rozpoczęcie Wielkiego Postu.

Nawiązując do słów proroka Joela (Jl 2, 12-18) Leon XIV zwrócił uwagę, że na początku Wielkiego Postu odkrywamy na nowo łaskę bycia Kościołem – wspólnotą zgromadzoną, aby słuchać Słowa Bożego. To wezwanie proroka obejmuje wszystkich – młodych i starszych, silnych i słabych. Nawrócenie nie jest sprawą prywatną, lecz dotyczy całej wspólnoty. Papież zauważył, iż w postawie tej mieści się także przyznanie, że zło nie pochodzi od domniemanych wrogów, lecz dotknęło serc, jest wewnątrz naszego życia i należy stawić mu czoła, odważnie biorąc na siebie odpowiedzialność. W tym kontekście Ojciec Święty wskazał, że grzech, dotykając naszych serc i naszych środowisk – także struktur życia społecznego, ekonomicznego i kulturowego, nie omija Kościoła, który „istnieje również jako proroctwo wspólnot, które uznają własne grzechy”.

Leon XIV podkreślił, że uznanie własnej winy jest aktem odwagi i prawdziwej wolności. „Odczuwajmy zatem misyjne znaczenie Wielkiego Postu – nie po to, aby odwrócić uwagę od pracy nad sobą, ale żeby otworzyć ją na wiele osób niespokojnych i dobrej woli, które szukają dróg autentycznej odnowy życia w perspektywie Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości” – powiedział papież. Dodał, iż Wielki Post zachęca nas do nawróceń, które czynią to nasze orędzie bardziej wiarygodnym.

Ojciec Święty przytoczył słowa św. Pawła VI, iż popiół przypomina nam o kruchości życia, ale także wzywa do realizmu i nadziei. Nie jest znakiem rozpaczy, lecz początkiem drogi ku zmartwychwstaniu. Zwrócił uwagę, iż świecie naznaczonym wojną, niesprawiedliwością i zagubieniem szczególnie aktualne jawi się pytanie: „Gdzie jest ich Bóg?”. Wskazał, iż odpowiedzią nie są słowa, lecz nawrócone serce i wspólnota, która żyje Ewangelią.

„Wielki Post – jak sugeruje nam Ewangelia – uwalniając nas od pragnienia bycia widzianymi za wszelką cenę (por. Mt 6, 2.5.16), uczy nas raczej dostrzegania tego, co się rodzi, co wzrasta, i pobudza nas, aby temu służyć. Jest to głęboka harmonia, która w ukryciu tych, którzy poszczą, modlą się i miłują, nawiązuje się z Bogiem życia, naszym Ojcem i Ojcem wszystkich. Ku Niemu ukierunkujmy na nowo, ze wstrzemięźliwością i radością, całe nasze istnienie, całe nasze serce” – zachęcił Leon XIV na zakończenie swej homilii.

Pełną treść homilii publikujemy TUTAJ.