Leon XIV: opieka zdrowotna nie może być przywilejem

Pomimo deklaracji, nie wszystkie ludzkie życia są dziś jednakowo szanowane, a zdrowie nie jest chronione ani promowane w ten sam sposób dla wszystkich – powiedział Leon XIV na audiencji dla Papieskiej Akademii Życia. Przypomniał akademikom, że w ich działalności ma się wyrażać styl Boga, który troszczy się o wszystkie swoje dzieci.

Opieka zdrowotna dla wszystkich

Było to pierwsze spotkanie Leona XIV z uczestnikami sesji plenarnej Papieskiej Akademii Życia. Ojciec Święty odniósł się do tematu obrad: „Opieka zdrowotna dla wszystkich. Zrównoważony rozwój i sprawiedliwość”. Podkreślił, że skupienie się na ochronie życia i zdrowia ma szczególne znaczenie w naszym rozdartym konfliktami świecie, kiedy ogromne zasoby są pochłaniane prze cele militarne. Leon XIV przypomniał, że zdrowie nie jest dobrem konsumpcyjnym, ale powszechnym prawem, dlatego dostęp do świadczeń medycznych nie może być przywilejem.

Kompleksowe podejście do zdrowia

Papież zaznaczył, że niezbędne jest włączenie wymiaru zdrowotnego do różnego rodzaju polityk, ponieważ zdrowie buduje się na styku wszystkich wymiarów życia społecznego. „Nasza odpowiedzialność – mówił Ojciec Święty – polega nie tylko na podejmowaniu działań mających na celu leczenie chorób i zapewnienie równego dostępu do opieki zdrowotnej, ale także na uznaniu, że na zdrowie wpływa i promuje je szereg czynników, które należy zbadać i potraktować w sposób kompleksowy”.

Ogromne nierówności

Leon XIV wskazał przy tym na znaczenie profilaktyki. „Sytuacje, w których żyją społeczności, będące wynikiem polityki społecznej i środowiskowej, mają wpływ na zdrowie i życie ludzi. Kiedy analizujemy średnią długość życia – i życia w zdrowiu – w różnych krajach i różnych grupach społecznych, odkrywamy ogromne nierówności. Zależą one od takich zmiennych, jak na przykład poziom wynagrodzenia, wykształcenie, dzielnica zamieszkania (nawet w obrębie tego samego miasta)” – powiedział Papież.

Podstawą dobra wspólnego jest człowiek

Wskazał on również na potrzebę pogłębienia pojęcia dobra wspólnego. Musi być ono zakorzenione w bliskich międzyludzkich relacjach i więzi między obywatelami. „Tylko w ten sposób będziemy w stanie opracować bardziej skuteczne i zrównoważone systemy opieki zdrowotnej, zdolne zaspokoić potrzeby zdrowotne w świecie o ograniczonych zasobach oraz przywrócić zaufanie do medycyny i pracowników służby zdrowia, pomimo dezinformacji i sceptycyzmu wobec nauki”.