Ludźmierz: promocja książki poetki Zofii Truty, od 40 lat związanej z sanktuarium

„Wiersze zebrane. W drodze z Bachledówki do Ludźmierza” – to tytuł książki podhalańskiej poetki Zofii Truty, autorki m.in. oratorium bachledowiańskiego „Równoj ku górze”. Spotkanie z artystką słowa odbyło w czwartek 16 lipca w sali im. ks. prałata Tadeusza Juchasa w Domu Pielgrzyma „Pod Tęczą” w Ludźmierzu.

Podczas spotkania ks. kustosz Maciej Ścibor wyraził wielką wdzięczność za wierną i wieloletnią współpracę poetki z sanktuarium w Ludźmierzu, zapoczątkowaną 40 lat temu jeszcze przez ówczesnego i nieżyjącego już kustosza ks. prałata Tadeusza Juchasa. – Zdrowaś bądź, Maryjo… – to znamienne słowa, kierowane do Matki Syna Bożego, którymi ludźmierskie sanktuarium Gaździny Podhala rozpoczyna i kończy każdy dzień, modląc się anielskim pozdrowieniem podczas odsłonięcia i zasłonięcia figury Ludźmierskiej Pani. Pozdrowienie to zostało umiejętnie wplecione przez panią Zofię Truty w pieśni, którymi ludźmierscy parafianie i pielgrzymi wzywają opieki Królowej Podhala – podkreślił ks. Maciej Ścibor.

Ks. Ścibor zaznaczył, że poezja zebrana w publikacji Zofii Truty, jest głęboką modlitwą, która na stałe wpisała się w atmosferę podhalańskiego sanktuarium. – Już od kilkudziesięciu lat wiersze Zofii Truty ubogacają ludźmierskie uroczystości. Wybrzmiewały nie tylko w czasie odpustów, ale także i innych znaczących wydarzeń. Zawarte w nich przesłanie było kierowane do wielu pasterzy, nawiedzających nasze sanktuarium, w tym także do św. Jana Pawła II – dodał ludźmierski kustosz.

Sylwetkę Zofii Truty przedstawiła prof. Anna Mlekodaj, która była redaktorem prowadzącym publikację. – Pani Zofia urodziła się w Cichem, swoją karierę zawodową związała ze szkołą w Czerwiennem Górnem. Ukończyła wyższe studia w Krakowie. W pewnym jednak momencie życia powzięła wspólnie z mężem decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych. Tam, w bardzo dalekiej od Podhala Kalifornii, rodzina stworzyła swój nowy dom. Z pewnością nowe miejsce życia wpłynęło na wiele jego aspektów i odmieniło je w zasadniczy sposób, lecz jedno pozostało niezmienne – przywiązanie do Podhala, do ojczystych stron, do tego wszystkiego, co złożyło się na mocny fundament życia całej rodziny. A jego kamieniem węgielnym była i jest wiara – zaznaczyła prof. Anna Mlekodaj.

Galeria zdjęć (7 zdjęć)

Zwieńczeniem twórczości Zofii Truty było znane w całej Polsce oratorium bachledowiańskie „Równoj ku górze”. Sama poetka traktuje je jako swoje najważniejsze dzieło, a zarazem największe wyróżnienie. Oratorium stało się góralskim hołdem złożonym Jasnogórskiej Pani, a także obu duchowym przywódcom Polaków – św. Janowi Pawłowi II oraz bł. Stefanowi kardynałowi Wyszyńskiemu. – Swoją obecnością na zawsze wpisali się oni w historię Czerwiennego i samej Bachledówki, wzgórza, które z Bożej woli zostało poświęcone Maryi. Oratorium jest wyrazem wdzięczności za ten dar, ale też i osobistej dumy poetki z faktu, że duchowe dziedzictwo tego miejsca stało się częścią także jej własnego życiowego doświadczenia. Doświadczenia, które uformowało i pogłębiło jej religijność – dodała prof. Anna Mlekodaj.

O swojej religijności mówiła też sama poetka. – Mówi się, że dzieciństwo to fundament człowieczeństwa – i tak właśnie było w moim domu. Moi rodzice bardzo się kochali. Choć skończyli zaledwie cztery klasy szkoły powszechnej, byli niezwykle bogaci w wierze. To oni kształtowali nas w miłości do Boga i opowiadali nam w domu prawdziwą historię Polski, której w ówczesnej szkole nie można było uczyć – wspominała ze wzruszeniem Zofia Truty. Poetka pamięta też dobrze pierwszy okres swojej twórczości, kiedy współpracowała z ks. Adamem Spólnikiem, wikarym w parafii w Cichem-Miętustwie. – Poprosił mnie o pracę z młodzieżą, o pielęgnowanie tradycji góralskiej. Wystawiliśmy przedstawienie „Papież i góry”, które zagraliśmy nawet na krakowskich Błoniach przed Mszą św. z Janem Pawłem II – wspominała Zofia Truty.

Przyznała, że w tworzeniu wierszy o tematyce religijnej zawsze zastanawia się, czy potrafi to wszystko wystarczająco głęboko wyrazić. – Zawsze sobie powtarzam jedno, że tym trzeba po prostu żyć. Trzeba żyć wiarą, aby móc przekazać ją następnym pokoleniom – zarówno w chwilach dobrych i pięknych, jak i w tych boleśnie trudnych – dodała Zofia Truty. Podzieliła się też swoimi spostrzeżeniami o podejściu do wiary we współczesnym świecie, m.in. w Stanach Zjednoczonych. – Wiara ma teraz nieco inny wymiar. Mam wrażenie, że jak coś się poluzuje, to to nie daje potem szczęścia ani pokoju. Obserwuję, iż wielu młodych ludzi dzisiaj autentycznie szuka prawdy i sami do niej dochodzą. Na amerykańskich uczelniach powstają wspaniałe organizacje, które przybliżają studentów do Jezusa. Nawet w takich miejscach jak Los Angeles czy San Francisco tamtejsze seminaria duchowne znowu zaczynają się zapełniać młodymi ludźmi szukającymi Boga – mówiła.

Wydania publikacji gratulowali Zofii Truty m.in. podhalańscy samorządowcy na czele z burmistrzem Czarnego Dunajca Marcinem Ratułowskim i wójtem Gminy Nowy Targ Wiesławem Parzygnatem. W spotkaniu wzięli też udział przedstawiciele powiatu nowotarskiego, członkowie oddziałów Związku Podhalan z Ludźmierza, Czerwiennego, Cichego-Miętustwa. Wyrazy uznania artystce złożył także Piotr Gąsienica, wicedyrektor Małopolskiego Centrum Kultury „Sokół” w Nowym Sączu i jednocześnie kierownik Instytutu Dziedzictwa Niematerialnego Ludów Karpackich w Ludźmierzu.

Nie zabrakło też dźwięków kapeli regionalnej i pieśni, a góralki w strojach podhalańskich zaśpiewały kilka pieśni ułożonych przez Zofię Truty. Całe spotkanie poprowadziły panie: Renata Lipkowska i Justyna Truty. W spotkaniu wzięli udział kapłani i siostry zakonne pracujące w Ludźmierzu, a także paulin o. Piotr Polek, proboszcz i kustosz sanktuarium na Bachledówce. Dojechali także poeci z Podhala, m.in. Wanda Szado-Kudasikowa z Nowego Targu.

Artystka na zakończenie spotkania przez długi czas podpisywała swoją książkę. O dedykację poprosił ją m.in. Jan Mrowca, kiedyś jej uczeń z Czerwiennego, a obecnie przedsiębiorca i filantrop. To właśnie on wpadł na pomysł stworzenia oratorium „Równoj ku górze”.