Miechów: nuncjusz apostolski w RPA i dwaj biskupi dołączyli do grona bożogrobców

Abp Henryk M. Jagodziński, nuncjusz apostolski w Republice Południowej Afryki, Lesotho, Eswatini, Botswanie oraz Namibii, biskup kielecki Jan Piotrowski oraz biskup pomocniczy w Katowicach Grzegorz Olszowski, dołączyli dzisiaj 3 maja do grona bożogrobców, odbywając uroczystą inwestyturę do miechowskiej bazyliki Grobu Bożego. Eucharystii z tej okazji przewodniczył kard. Kazimierz Nycz.

Podczas uroczystości byli licznie reprezentowani damy i kawalerowie Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu w Jerozolimie. Inwestytura w Zakonie Rycerskim Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie (OESSH) to uroczysta ceremonia przyjęcia nowych członków do zakonu, będąca aktem włączenia do wspólnoty. Jest to pradawny obrzęd połączony z czuwaniem modlitewnym i uroczystą Mszą św., organizowany w Polsce od 1996 r., często w bazylice w Miechowie. Ceremoniał nawiązuje do tradycji rycerskich, obejmujących m.in. dotknięcie ramienia mieczem.

Homilię wygłosił kard. Nycz, zauważając w niej szczególną misję Miechowa i Grobu Bożego w czasach wojny na Bliskim Wschodzie oraz znaczenie służby bożogrobców na rzecz Ziemi Świętej, przejawiające się w modlitwie, wsparciu materialnym oraz głoszeniu prawdy o zmartwychwstaniu.

Dzisiejsze wydarzenie rozważał w kontekście „bogato zastawionego stołu Słowa Bożego” oraz tajemnicy powołania. – Każde z czytań zasługuje  na rozważenie i zastosowanie do naszego życia, a inwestytura jest do tego okazją – mówił. Zauważył odpowiedzialność każdego za apostolstwo, różne powołania życiowe, w tym powołania do kapłaństwa i wyjątkowe zadania biskupów jako następców apostołów i ich pomocników – kapłanów. Kard. Nucz mówił m.in. o „potędze” Eucharystii i jej znaczeniu oraz o istocie kapłaństwa, wskazując na kluczową rolę Wieczernika. Do ceremonii inwestytury nawiązał w kontekście powołania.

– To wszystko, co do dzisiaj gorliwie robiliście, robić nadal będziecie w sposób szczególnie ukierunkowany  na Ziemię Świętą i Grób Pański (…). Wstąpienie do Zakonu Świętego Grobu Bożego to znaczy dbać o to szczególne miejsce przez swoją modlitwę i ofiarę – zaznaczył.  Kard. Nycz zachęcał do dbałości o ludzi żyjących w Ziemi Świętej oraz do wspierania patriarchatu tam ustanowionego.

W trakcie uroczystej inwestytury biskupi złożyli ślubowanie rycerskie, podpisali tekst przysięgi, otrzymali stroje i dystynktoria zakonne.

Dołączeni do wspólnoty stróżów Bożego Grobu deklarowali swoją łączność z Ziemią Świętą, podkreślali znaczenie sanktuarium miechowskiego, które nieraz w swej historii było ważnym miejscem pielgrzymek do wiernej  repliki Grobu Pańskiego, gdy ten w Jerozolimie był niedostępny.

Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego, których członków nazywa się potocznie bożogrobcami, jest dzisiaj stowarzyszeniem duchownych i świeckich, nie związanych ślubami zakonnymi. Na świecie liczy ponad 30 tys. członków, w Polsce – ok. 370. Bożogrobcy aktywnie wspierają katolików w Ziemi Świętej, utrzymują i prowadzą tam blisko 100 szkół. W tych szkołach, prowadzonych np. przez polskie siostry elżbietanki, uczy się nie tylko chrześcijańska młodzież.

Historia Zakonu Bożogrobców – Kanoników Regularnych, Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego sięga 1099 r. Wówczas książę Gotfryd de Bouillon ustanowił 20-osobową grupę świeckich rycerzy i duchownych w celu opieki nad Bożym Grobem w Jerozolimie. Zakon stracił na znaczeniu po upadku Akki. Jego gałąź duchowna – Zakon Kanoników Regularnych po okresie świetności, znacznie się osłabił.

W Europie zakon odnowił się w 1304 r., choć jego organizacja przypominała bardziej bractwo. Do właściwej struktury zakonu rycerskiego został przywrócony w drugiej połowie XIX wieku. W 1847 r. decyzją Stolicy Apostolskiej Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego odrodził się jako zgromadzenie osób świeckich. Podstawowym celem wznowionego zakonu jest wspieranie chrześcijan w Ziemi Świętej i łacińskiego patriarchy w Jerozolimie.

Osiedlając się w XII wieku w Polsce – w Miechowie, bożogrobcy wprowadzili tu swoją specyficzną liturgię i nabożeństwa, wcześniej nieznane, m.in. rozpowszechnili zwyczaj urządzania grobu Chrystusa w kościołach w Wielki Piątek. Bożogrobców sprowadził wielmoża małopolski komes Jaksa herbu Gryf powracając z Ziemi Świętej i ufundował im kościół i klasztor w swych dobrach, na złożonym kopczyku świętej ziemi z Jerozolimy.

W 1819 r. nastąpiła kasata zakonu bożogrobców, ale wieloletnie starania kolejnych proboszczów miechowskich o przywrócenie dawnej rangi zostały zwieńczone sukcesem.