„Namaszczeni, by dawać nadzieję” – słowa bp. Ważnego w katedrze sosnowieckiej podczas Mszy Krzyżma

W sosnowieckiej katedrze, w Wielki Czwartek, podczas Mszy Krzyżma, bp Artur Ważny zwrócił się do kapłanów słowami, które były jednocześnie podziękowaniem, wezwaniem i bardzo osobistym wyznaniem. W czasie tej uroczystej liturgii – podczas której tradycyjnie pobłogosławiony został olej chorych używany do sakramentu namaszczenia chorych oraz konsekrowane krzyżmo do namaszczania przy chrzcie, bierzmowaniu, święceniach kapłańskich i konsekracji kościołów i ołtarzy – zgromadzili się kapłani, pracownicy Kurii Diecezjalnej, seminarzyści wraz z przełożonymi oraz wierni. Uroczystość miała także charakter corocznej pielgrzymki Liturgicznej Służby Ołtarza do katedry.

„W powietrzu naszej katedry unosi się dziś zapach oleju. To woń wdzięczności i nadziei. Ale pod tym aromatem czuję coś jeszcze – czuję wagę Waszych rąk, które każdego dnia wznoszą kielich i błogosławią. Czuję bicie Waszych serc, które bywają wciąż zachwycone Tajemnicą, ale bywają też po ludzku zmęczone, a czasem po prostu zwyczajnie smutne” – mówił biskup.

Hierarcha podkreślił, że patrzy na kapłanów nie jak na urzędników, lecz jak na wspólnotę przechodzącą przez próbę: „Patrzę na Was i nie widzę urzędników w białych szatach. Widzę Kościół, który przechodzi przez ogień, by stać się czystym złotem. Widzę braci, którzy mimo przeciwnych wichrów postanowili zostać przy Panu”.

W homilii nie zabrakło także odniesienia do konieczności odwagi i prawdy w mierzeniu się z trudnościami: „Rana, która zostaje wystawiona na światło, przestaje ropieć i zaczyna się goić. Prawda nie jest gilotyną, która ma nas ściąć – ona jest skalpelem, który wycina to, co chore, by ratować życie. Ujawnienie prawdy o naszych ranach to nie wyrok sądu, lecz akt najwyższej odwagi i pokory”.

Biskup przypomniał, że kapłaństwo nie jest funkcją, ale żywą relacją: „Kapłaństwo to nie etat, z którego można pójść na urlop. To relacja, która oddycha Duchem Świętym”. Zachęcił również do budowania Kościoła wspólnotowego: „W Kościele synodalnym kapłan nie jest dyrektorem wszystkiego, ale stróżem jedności. Mamy porzucić model samotnego lidera, który spala się w administracji, a zapomina o tym, co najważniejsze – o głoszeniu Słowa Bożego”.

Mocny akcent duszpasterski skierował także ku młodym: „Dzisiejsza młodzież cierpi na potworną samotność w cyfrowym tłumie. Nie idź do szkoły tylko po to, by uczyć o Bogu. Idź tam, by pozwolić Bogu przemówić także do Ciebie przez tych młodych ludzi”.

Podczas liturgii prezbiterium diecezji sosnowieckiej odnowiło swoje przyrzeczenia kapłańskie, uświadamiając sobie na nowo zobowiązania wynikające z przyjętych święceń. „W rocznicę dnia, w którym Chrystus dał udział w swoim kapłaństwie Apostołom i nam, pytam każdego z was: Czy chcesz odnowić przyrzeczenia złożone w dniu święceń wobec biskupa i świętego ludu Bożego?” – pytał biskup.

Przypomniał również, czym jest wierność kapłańska: „Wierność to nie tylko brak zdrady – to obecność. W Kościele nikt nie powinien być skazany na dźwiganie krzyża w pojedynkę”.

Na zakończenie padły słowa wdzięczności i posłania: „Dziękuję Wam, że trwacie. Że mimo ran i poczucia osamotnienia, wciąż kochacie ten nasz lud. Jesteśmy namaszczeni, by dawać nadzieję”.

Tego dnia swoje jubileusze kapłańskie obchodzili również kapłani diecezji, a cała uroczystość stała się wyrazem jedności prezbiterium i wspólnoty Kościoła lokalnego.