Nowy Targ: parafianie ofiarowali swojemu pierwszemu proboszczowi drewniany ul

Budowniczy kościoła św. Brata Alberta na nowotarskim osiedlu Niwa otrzymał od parafian ul. Ks. Franciszek Rembiesa został obdarowany tym wyjątkowym prezentem podczas obchodów 35-lecia istnienia parafii. – Kościół nie jest miejscem, w którym człowiek musi udowadniać swoją wielkość kosztem drugiego. Kościół jest wspólnotą, w której każdy otrzymuje swoje zadanie i swoje miejsce – powiedział w czasie homilii bp Damian Muskus OFM, który przewodniczył Mszy św. w rocznicę powstania nowotarskiej parafii.

Ul jest, jak podkreślają Nowotarżanie, symbolem „parafii ulepionej z wiary, trudu i modlitwy”. Swojego proboszcza nazwali bartnikiem, który przez wiele lat karmił ich „duszpasterskim miodem” słowa Bożego.

Ul nie został przekazany dawnemu proboszczowi w całości. Jego poszczególne elementy wręczali duszpasterzowi parafianie, by zaznaczyć w ten sposób, że każdy zostawił w nim swoje serce.

Fundament pszczelego domu, czyli dennicę, wręczył mu więc architekt wybudowanego przez ks. Rembiesę kościoła Jerzy Głodkiewicz. Pierwszy korpus, czyli solidne ściany ula, przyniósł majster i cieśla Andrzej na znak „fizycznego trudu, setek godzin spędzonych na budowie i rzemieślniczego kunsztu”. W ulu umieszczone zostały również ramki, wsuwane po kolei przez poszczególne grupy w parafii, m.in. zespół góralski, ministranci i lektorzy, dzieci i młodzież z Grupy Apostolskiej, siostry albertynki.

Drugi korpus jest w zamyśle parafian symbolem spraw wspólnotowych i społecznych oraz wyrazem jedności i troski o małą podhalańską ojczyznę. Ramki do niego włożyli m.in. przedstawiciele rodzin i grup, a złożyli je w darze proboszczowi burmistrz i pochodzący z parafii na Niwie radny. Powałkę, czyli element chroniący pszczoły przed chłodem, wręczył dawnemu proboszczowi pochodzący z parafii św. Brata Alberta ks. Kacper, a daszek, który wieńczy dzieło, położył dekarz.

Mszy św. w rocznicę powstania nowotarskiej parafii przewodniczył bp Damian Muskus OFM. W homilii wskazywał, że życie kapłańskie ks. Rembiesy, pierwszego proboszcza, jest mocno wpisane w historię tego miejsca. Przypomniał początki wspólnoty, organizowanie życia duszpasterskiego i budowę świątyni, ale zaakcentował również i to, że pierwszy proboszcz wciąż jest blisko swojej parafii. Nadal uczy religii, angażuje się w duszpasterstwo, służy swoim doświadczeniem, a pracuje fizycznie. –To pokazuje, że kapłaństwo nie jest zadaniem, które kończy się wraz ze zmianą funkcji czy przekazaniem odpowiedzialności. Jest powołaniem, które trwa. Jest gotowością, by być dla Boga i dla ludzi – na miarę sił, możliwości i okoliczności – powiedział krakowski biskup pomocniczy.

Zwrócił również uwagę na współpracę kapłana seniora z obecnym proboszczem ks. Mirosławem Koziną. – W świecie, w którym tak często obserwujemy rywalizację, zazdrość i walkę o pierwszeństwo, tutaj możemy zobaczyć coś innego: dwóch kapłanów, których łączy troska o tę samą wspólnotę. Jeden ma za sobą lata doświadczenia i trud budowania fundamentów. Drugi podejmuje dziś odpowiedzialność za dalszą drogę parafii. I nie muszą ze sobą konkurować. Mogą się wzajemnie szanować, wspierać i ubogacać. To bardzo ewangeliczne świadectwo – powiedział bp Muskus.

– Kościół nie jest miejscem, w którym człowiek musi udowadniać swoją wielkość kosztem drugiego. Kościół jest wspólnotą, w której każdy otrzymuje swoje zadanie i swoje miejsce. Nie trzeba pomniejszać czyjegoś dorobku, żeby budować coś nowego. Nie trzeba odcinać się od przeszłości, żeby odpowiedzialnie prowadzić teraźniejszość – dodał duchowny.

Według niego, współpraca dwóch kapłanów jest lekcją dla całej parafii. – Jak wiele dobra mogłoby się wydarzyć, gdybyśmy częściej potrafili docenić tych, którzy byli przed nami, i z życzliwością wspierać tych, którzy podejmują odpowiedzialność dzisiaj! – powiedział hierarcha.

– Pamiętajmy, że Kościół buduje się razem. Że doświadczenie może być darem dla młodszych, a nowa odpowiedzialność może wyrastać z szacunku dla tych, którzy byli przed nami. Że prawdziwa wielkość nie polega na zajmowaniu pierwszego miejsca, ale na wiernej służbie – podsumował biskup.

Początki parafii Świętego Brata Alberta w Nowym Targu sięgają lat 80. XX wieku. Kard. Franciszek Macharski, metropolita krakowski przemianował w 1991 roku istniejący w tamtym czasie ośrodek duszpasterski na odrębną parafię. Do powstałej wówczas wspólnoty należą dziś osiedla: Niwa, Nowe, Buflak, Potok, część ulicy Klikuszówka, część ulicy Krakowskiej. Pierwszym proboszczem nowej parafii został ks. Franciszek Rembiesa, który wybudował kościół, poświęcony w 1997 roku przez kard. Macharskiego.