Od sześciu wieków trwa kult św. Rocha w Mniszewie

– Św. Roch był człowiekiem miłosierdzia, który pomagał chorym i cierpiącym – przypomniał biskup Marek Solarczyk, który 16 sierpnia celebrował Mszę świętą w Kościele św. Rocha w Mniszewie.

Biskup radomski zachęcał, abyśmy uczyli się od świętego wrażliwości na drugiego człowieka. – Pandemia dżumy w dawnych wiekach była katastrofą. Ludzie mogli tylko liczyć na to, że nie zachorują. Ci, którzy przetrwali, dziękowali za życie. Św. Roch był wyjątkowym świadkiem, że nigdy człowiek nie zostaje sam. Pomagał chorym i samotnym – mówił biskup Solarczyk.

Wcześniej wiernych powitał ks. Adrian Jakubiak, proboszcz parafii. – Modlimy się w kościele, gdzie od sześciu wieków wierni gromadzą się, aby prosić świętego Rocha o to, aby umieć kochać człowieka. Niech ten czas Eucharystii, będzie czasem świętym. Niech nas umacnia nas Boże Słowo. Bądźmy żywym Kościołem – mówił ks. Jakubiak.

Słowa powitania w imieniu całej wspólnoty parafialnej skierowali Wioleta i Piotr Kuźniakowie. – Dzisiejsza uroczystość jest szczególna, bo gromadzimy się w świątyni, w której od sześciu wieków trwa modlitwa kolejnych pokoleń. To dziedzictwo wiary, które otrzymaliśmy, jest dla nas wielkim skarbem, ale także zobowiązaniem, abyśmy i my wiernie kroczyli za Jezusem – mówiła Wioletta Kuźniak.

Początki parafii sięgają XIV wieku. Drewniana świątynia na murowanych fundamentach pw. św. Andrzeja Apostoła istniała w innym miejscu w XVI w. i została zatopiona w czasie powodzi w drugiej połowie XVIII wieku. Kolejną modrzewiową pw. św. Rocha z 1768 roku zniszczyli Niemcy, Austriacy i Węgrzy w 1914 r. Po wojnie, w latach 1934–1944, obiekt sakralny został odnowiony, ale spłonął 22 IX 1944 r. od niemieckich pocisków zapalających. W 1946 r. wzniesiono prowizoryczną kaplicę. Nowy kościół pw. św. Józefa Oblubieńca NMP zbudowano w latach 1980–1990 na skraju Mniszewa.