Opinie
Migracja jest ogromnym problemem Rosji
Migracja jest ogromnym problemem Rosji. Migrantami są w większości ludzie przybywający z byłych republik radzieckich” – mówi w rozmowie z KAI ks. Dariusz Jagodziński, dyrektor Caritas Rosji.
Bóg i piłka nożna
Jeszcze tylko 30, 29, 28… dni pozostało do rozpoczęcia mistrzostw europy 2012! Ciągle i wszędzie można słuchać podobne informacje a czuje się, że coś ważnego się dzieje, że wszyscy – chcemy czy nie – jesteśmy skazani na to, by w tych miesiącach żyć piłką nożną. Osobiście bardzo z tego się cieszę, ale chciałbym byśmy zachowali umiar, ponieważ wszystko można, byle z umiarem, z wszystkiego można się cieszyć, ale bez tracenia prawdziwych wartości.
Nowy prezydent musi działać na rzecz jedności społeczeństwa
Nadzieję na to, że nowy prezydent Francji, François Holland będzie działał na rzecz jedności społeczeństwa wyraził rzecznik Konferencji Biskupów Francji.
Benedykt XVI przypomniał o ścisłym powiązaniu inteligencji, wiary i miłości
Na znaczenie przemówienia wygłoszonego w miniony czwartek przez papieża w rzymskiej klinice Gemelli z okazji 50. rocznicy utworzenia Wydziału Medycyny i Chirurgii Uniwersytetu Katolickiego zwraca uwagę rzecznik Stolicy Apostolskiej, ks. Federico Lombardi.
Józef z Nazaretu, doktor prawa.
Josef pracował cały czas nad nowym zamówieniem z miasta Seforis. W miejskim warsztacie skończył drzwi, ale drobne części uzupełniające drzwi i klamkę mógł skończyć w swoim własnym warsztacie w Nazarecie. Po południu widział Jeszuę w towarzystwie Jakuba i Szymona, wracających z synagogi. – Nich będzie pochwalony Adonai. Trzej chłopcy powitali Josefa jednym głosem. –Na wieki wieków. Odpowiedział Josef. Jakub i Szymon pożegnali się, idąc do swoich domów, położonych nieco dalej.
To właśnie jest Everest moich marzeń
„Tu z wami czuję się dobrze, moje życie – to przebywanie wśród was”. Te słowa Janka Bosco dobitnie oddają rzeczywistość misyjną. Moje życie to przebywanie wśród Was – wśród Was, czyli dzieci i nastolatków przychodzących do estudio dirigido. Wśród Maydeisona z zaawansowanym ADHD i oczami większymi niż moje, wśród rozkrzyczanych bliźniaków Jean Pierra i Jean Paula, do których trzeba mieć więcej cierpliwości niż do drużyny piłkarskiej urwisów. Wśród nieśmiałej i ciągle uśmiechniętej Kelly, wśród nastoletniej Marivi, która w listach zapewnia, że na pewno umrze jak wrócę do Polski, wśród obrażającej się albo kupującej mi lizaki o smaku marakuji Mariany.
Przeprowadzka
Muszę się Wam pochwalić! Od kilku dni mam śliczny nowy domek. Jest nieco mniejszy niż mój poprzedni, ale jest naprawdę bardzo przytulny. Ale po kolei. Zaraz Wam wszystko wytłumaczę. Wraz z nastaniem Świąt Wielkanocnych, na naszej placówce zaczęły się wakacje. W Zambii rok szkolny podzielony jest na trzy semestry, z których każdy kończy się miesiącem przerwy. Tym razem dziewczynki z naszego Miasta Nadziei nie pojechały do swoich rodzin na ten czas. Plan wolontariuszy uległ więc małej zmianie i każdy dzień w tym miesiącu wygląda teraz nieco inaczej. Przygotowaliśmy dla nich różnego rodzaju zajęcia, aby mogły w ciekawy i przyjemny sposób spędzić ten czas odpoczynku. Czytanie, quizy, produkcja biżuterii, filmy, zabawy, gry edukacyjne, sport – to tylko niektóre z rzeczy, jakie im zaproponowaliśmy. Każdego dnia po południu odbywa się też oratorium. Jest to czas, kiedy przychodzą dzieci spoza placówki, aby wspólnie z rówieśnikami spędzić miło czas.
CHIPOLOPOLO!!!
Oglądając rozgrywki piłkarskie, na przykład podczas Mundialu, zawsze zachwycali mnie afrykańscy piłkarze tańczący po zdobyciu gola, w typowy tylko dla Afryki sposób okazujący radość. Wyobraźcie sobie tak tańczących, skaczących pod sufit, ściskających i radujących się ludzi. Nie kilku ludzi, ale cały wielki hol oklaskujący swoją drużynę po każdym kopnięciu piłki. Co za przeżycie! Przyjeżdżając do Zambii miałam nadzieję na jakiś mecz w towarzystwie afrykańskich kibiców. Nie przypuszczałam że czeka mnie coś tak niesamowitego…
Walka
Kto ma odwagę powiedzieć: Tak mnie skrusz, tak mnie złam tak mnie wypal Panie? Kto ma odwagę powierzyć swoją drogę Temu, który prowadzi Cię do życia przez Golgotę? Kto ma odwagę zaufać? Tak bezgranicznie, tak misyjnie…
Nashukuka! Alleluia!
Byłam w Jerozolimie. Długie zielone gałązki skrzyły się w promieniach słońca. Wszędzie okrzyki Hosanna! A w tle radosny szelest palm. Maszerowaliśmy ze śpiewem na ustach, w dłoniach podskakujące palmy, a w sercu żywa radość. Powitaliśmy 'Bayete Nkosi’ – Króla Królów! Byłam na wieczerzy. Dwunastu czarnych apostołów i woda spływająca po bosych nogach. Łamanie chleba, rozlewanie wina. Wielka wspólnota pogrążona w ciszy. Potem trud czuwania i modlitwy w wieczerniku.
