Ostrowiec Świętokrzyski: modlitwa za ojczyznę i miasto

W rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości mieszkańcy Ostrowca Świętokrzyskiego zgromadzili się na wspólnej modlitwie w intencji ojczyzny. Uroczystej Mszy św. w Kolegiacie pw. św. Michała Archanioła przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz.

Eucharystię koncelebrowali kapłani z miasta na czele z ks. prał. Janem Sarwą, proboszczem parafii. We wspólnej modlitwie uczestniczyli przedstawiciele parlamentarzystów, władz samorządowych, poczty sztandarowe oraz licznie zgromadzeni wierni.

Nawiązując w homilii do uzdrowienia przez Chrystusa dziesięciu trędowatych, bp Nitkiewicz zaznaczył, że każda chwila jest najlepsza, aby kogoś uratować i udzielić mu wsparcia. Wspomniał następnie o dziękczynieniu za odzyskanie niepodległości, któremu przewodniczył w Ostrowcu Świętokrzyskim przed ośmiu laty i o wydarzeniach, które kształtowały życie Polaków od tamtego czasu, takich jak napaść Rosji na Ukrainę, wojna na Bliskim Wschodzie, globalne kryzysy: energetyczny, finansowy, migracyjny oraz o przybierających na sile politycznych sporach i polaryzacji społeczeństwa.

– Pomimo tego Polakom żyje się dobrze, a nasza Ojczyzna ma na świecie mocną pozycję. Czy to jednak wystarczy, by patrzeć z optymizmem w przyszłość? Straszliwa tragedia, jaka miała swój początek tutaj, w mieście nad rzeką Kamienną, i jej przerażający finał w Krakowie, zmieniła nagle sposób postrzegania ludzi, miejsc, sytuacji, wzbudzając powszechne poczucie zagrożenia. Widzimy jednocześnie, że w momentach kryzysowych potrafimy, pomimo odmiennych poglądów, zjednoczyć się we wspólnym działaniu. Ostrowiec Świętokrzyski, który znalazł się w oku cyklonu, również sprostał wyzwaniom, zachował się tak, jak trzeba. Dlatego będę powtarzał niezmiennie, że Ostrowiec Świętokrzyski to miasto dobrych ludzi na których zawsze można liczyć. Obawiam się niestety, że ta konstruktywna mobilizacja ponad podziałami któregoś dnia się skończy i wrócą dawne chimery. Jesteśmy trochę jak trędowaci z Ewangelii, którzy razem prosili głośno Pana Jezusa o uzdrowienie, a gdy doznali cudu, rozeszli się, każdy w swoją stronę, i tylko jeden z dziesięciu zdobył się na to, by powiedzieć : „dziękuję”.

– „Pod szwami kryje się ból” – mówi laureatka tegorocznej Nagrody Nobla, Anne Carson. Ból, który bierze się z tego, że trawi nas poczucie niezrozumienia, żalu z powodu niespełnionych oczekiwań, nieistnienia w świadomości innych, choć przecież sami też nie interesujemy się zbytnio naszym bliźnim, sąsiadem, współmieszkańcem, kolegą czy koleżanką z pracy, biednymi i uzależnionymi, których spotykamy na co dzień. A bez ducha wspólnoty – nie mylmy jej z jakimś pozorowanym „Frontem Jedności Narodu” – zło będzie dalej zapuszczało swoje korzenie i wzrastało, nie rzucając się początkowo w oczy, by potem nagle wybuchnąć. Nie wystarczą więc strategiczne projekty i epokowe przedsięwzięcia jeśli zabraknie kochających serc – powiedział kaznodzieja.

Przykładem diametralnie odmiennej postawy jest czczony 11 listopada św. Marcin, najpierw rzymski żołnierz, następnie biskup Tours w Galii: – Spotkawszy pewnego dnia biedaczynę, odciął połowę swojego oficerskiego płaszcza i okrył tego drżącego z zimna człowieka. Czyż w podobny sposób nie postąpili policjanci i ludzie, którzy z narażeniem życia powstrzymali na krakowskim rynku atak szaleńca, nieśli ratunek rannym i udzieli schronienia zagrożonym?

– Nasuwa się więc spontanicznie pytanie: czy ja uczyniłbym to samo? Myślę, że swojego rodzaju weryfikacją, odpowiedzią, jest moje codzienne podejście do drugiego człowieka. Słyszeliśmy dzisiaj w pierwszym czytaniu rady jakich udziela św. Paweł swojemu wychowankowi Tytusowi: Apostoł mówi między innymi o tym, że nie można nikogo obrażać, że trzeba „unikać sporów, odznaczać się uprzejmością, okazywać każdemu człowiekowi wszelką łagodność”. Przyjmijmy do serca te rady, a dzisiaj  módlmy się w intencji tragicznie zmarłych, aby mogli oglądać w Niebie oblicze Boga i doznali Jego pokoju. Prośmy o uzdrowienie dla rannych, nieśmy pocieszenie strapionym. Błagajmy także o Boże zmiłowanie dla zagubionego brata, który dopuścił się straszliwych czynów – powiedział biskup.

Msza św. była okazją do wyrażenia wdzięczności za dar wolności oraz do modlitwy za tych, którzy na przestrzeni dziejów walczyli o niepodległość Polski. Modlono się również o pokój, jedność i pomyślność ojczyzny, a także za wszystkich, którzy współcześnie ponoszą odpowiedzialność za jej przyszłość. Uroczysty charakter liturgii podkreślił śpiew chóru „Michael” pod dyrekcją Ewy Jurkowskiej-Siwiec oraz gra orkiestry dętej z Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Po Eucharystii zebrani przeszli pod pomnik Marszałka Józefa Piłsudzkiego, gdzie złożono kwiaty.