Pallotyński Kongres Misyjny w Indiach: Dać rybę to za mało. A dzisiaj nawet dać wędkę to za mało

Międzynarodowa współpraca i rozwijanie świadomości misyjnej były przewodnim motywem Międzykontynentalnego Kongresu Misyjnego Azji i Oceanii, który odbył się w pallotyńskim Instytucie Teologii i Religii w Mysuru w Indiach. „Nie wystarczy już «dawanie ryby» czy nawet «wędki». Warto też kupować «rybę», którą mieszkańcy krajów afrykańskich potrafią złowić sami” – powiedział ks. Jerzy Limanówka SAC.

Uczestnicy kongresu dyskutowali o pallotyńskiej tożsamości i międzykulturowej formacji, która staje się nieodzowna w obliczu globalizacji, kryzysu migracyjnego i malejącej liczby powołań w Europie. Celem Kongresu było wzmocnienie świadomości uniwersalizmu pallotyńskiego charyzmatu, jakim jest budowanie mostów między różnymi stanami w Kościele, oraz przynaglenie pallotyńskich instytucji, by swoim działaniem wychodziły poza granice swoich prowincji, poza granice państw oraz poza granice własnego komfortu, niezależnie od kultury, w jakiej powstały.

„Wizja ewangelizacji św. Wincentego Pallottiego nie zna granic tradycji i kultur. Pierwsi współpracownicy wywodzili się z różnych kultur, jak np. Tomasso Alkusci, pochodzący z terenów obecnego północnego Iraku. Byli też wysyłani do innych krajów, jak Rafaele Melia, który w Londynie założył pierwszą pallotyńską placówkę poza Rzymem” – powiedział ks. Martin Manus, były radca generalny, a obecnie sekretarz niemieckiej Prowincji Najświętszego Serca Jezusowego.

Idąc za wezwaniem swojego założyciela pallotyni podejmują misje w krajach Afryki, Ameryki Południowej i Azji. Obecnie jednak istnieje potrzeba zbliżenia kultur i bliższej współpracy między jednostkami z różnych zakątków świata. Jednym z rozwiązań jest międzynarodowa formacja kleryków, by uczyli się oni współpracy międzykulturowej od swoich pierwszych kroków w seminarium. Od kilkunastu lat misje podejmują nie tylko pallotyni z Europy, ale także z Indii, skąd wywodzi się już ponad 500 księży. Pracują na Filipinach, na Tajwanie i w Zambii.

Ks. prof. Krzysztof Marcyński SAC, medioznawca i wicerektor pallotyńskiego seminarium w Ołtarzewie, związany z Wydziałem Nauk o Komunikacji i Dziennikarstwa UKSW, mówił na temat: „Cyfrowa misja (AI) i nowe granice ewangelizacji”. Kościół już korzysta z mediów i sztucznej inteligencji, ale bez głębokiego zrozumienia ich natury oraz kulturowych konsekwencji łatwo stracić to, co najważniejsze. „Kościół musi chronić trzy «najświętsze» słowa: obecność budowaną przez prawdziwą więź, osobę doświadczaną przez prawdziwą fizyczność oraz wspólnotę kształtowaną przez sztukę prawdziwej rozmowy i współpracę” – powiedział ks. prof. Marcyński. Kontynuacją jego wykładu będzie warsztat dla nauczycieli w Rajpurze nt. „Mały Książę w świecie algorytmów. Media i AI w edukacji szkolnej”.

Filozofię działania oraz międzynarodowe i międzykontynentalne projekty prezentowali prezes Pallotyńskiej Fundacji Misyjnej Salvatti.pl ks. Jerzy Limanówka SAC i wiceprezes Monika Mostowska. Podkreślali konieczność przygotowania międzykulturowego wolontariuszy, których wysyłają na misje. „Różnice kulturowe to nie tylko stroje, muzyka czy kuchnia. To zupełnie inne myślenie o świecie, o człowieku, o Bogu, na które musimy się otwierać, jeśli chcemy wspólnie poszukiwać prawdy” – powiedziała Monika Mostowska.

Przedstawiciele Fundacji mówili o przedsięwzięciach w zakresie ekonomii społecznej – imporcie kawy, herbaty i rękodzieła z Rwandy oraz innych krajów Afryki, które wspierają lokalny biznes i pomagają finansować projekty socjalne prowadzone przez pallotyńskich misjonarzy. „Nie wystarczy już «dawanie ryby» czy nawet «wędki» – nawiązał do słów Matki Teresy z Kalkuty ks. Jerzy Limanówka. – By skutecznie pomagać, warto też kupować «rybę», którą mieszkańcy, przynajmniej niektórych krajów afrykańskich, potrafią już złowić sami” – powiedział pallotyn.

Kongres został zorganizowany przez pallotyński Sekretariat Generalny ds. Misji w Rzymie, Konferencję Wyższych Przełożonych w Indiach oraz Instytut Teologii i Religii w indyjskim Mysuru.