Papież odprawił Mszę św. w Santa Cruz de Succhabamba

Do wytrwałej modlitwy, troski o sprawiedliwość społeczną i zaangażowania na rzecz rozwoju wspólnot wezwał Leon XIV podczas Mszy św. odprawionej 14 listopada przy lotnisku w Santa Cruz de Succhabamba w peruwiańskiej prowincji Santa Cruz de Cajamarca. Ojciec Święty podkreślił znaczenie pobożności ludowej, która przez wieki umacniała wiarę mieszkańców Andów, oraz przestrzegł przed zniechęceniem i przemocą w obliczu trudności.

Po przylocie helikopterem do tego położonego w Andach miasta papież pojechał do parafii Maryi Niepokalanej. W kościele parafialnym pomodlił się przed Najświętszym Sakramentem, a następnie przed figurą Pana z Przebitym Bokiem (Señor del Costado), kładąc przed nią bukiet kwiatów i zapalając świecę.

Od ołtarza głównego krótko pozdrowił zebranych w świątyni. Wyraził radość, że po raz kolejny może się spotkać z mieszkańcami Santa Cruz, tym razem w czasie swej wizyty duszpasterskiej w diecezji Chiclayo i w całym Peru. Przypomniał, że od momentu chrztu jesteśmy uczniami misjonarzami: od dzieci po osoby dorosłe. Zaznaczył, że osoby cierpiące z powodu choroby lub innych przyczyn, gdy się modlą, dają wspaniałe świadectwo wiary i wierności. Zapewnił je, że są ważną częścią Kościoła i chcemy być blisko nich. Poprosił, by modliły się za innych, w tym za papieża i wszystkich, którzy potrzebują pomocy Bożej. W ten sposób wszyscy jesteśmy zjednoczeni i podążamy razem jako lud Boży, dzieci Boże, dzieci jednego Ojca – zaznaczył Leon XIV i udzielił wszystkim błogosławieństwa.

Przed wyjściem ze świątyni rozmawiał z grupą osób chorych i niepełnosprawnych. Wołali oni do papieża: „Padre Roberto!”, wymieniali swoje dolegliwości, a także życzyli mu Bożego błogosławieństwa.

Po przyjeździe na miejsce sprawowania Mszy św. Leon XIV tradycyjnie przejechał w papamobile pośród wiernych pozdrawiając ich i błogosławiąc. Śpiewano w rytmie cumbii: „Papa León, bienvenido a casa” (Papieżu Leonie, witaj w domu). Słychać było okrzyki: „Vuelve nuestro papa” (Powraca nasz papież).

Mszę św. wotywną o Miłosierdziu Bożym Ojciec Święty sprawował dla ponad 20 tys. zgromadzonych wiernych. Rozpoczynając homilię podkreślił, że wielu uczestników liturgii pokonało długą drogę z wiejskich wspólnot, pozostawiając rodziny i codzienne obowiązki. Ich pielgrzymka jest wyrazem pragnienia spotkania Jezusa, słuchania Jego słowa i umocnienia nadziei.

Nawiązując do pierwszego czytania z Trzeciego Listu św. Jana, papież wskazał na obowiązek wspierania misjonarzy, którzy głoszą Ewangelię. Przypomniał, że przed wiekami pierwsze wspólnoty chrześcijańskie w Andach powstawały dzięki ewangelizatorom, którzy docierali w odległe rejony, głosząc imię Jezusa i miłość do Niego.

Ojciec Święty podkreślił, że wiara na tych ziemiach przez stulecia wzrastała w prostocie, zakorzeniając się w codziennym życiu, tradycjach i świętach łączących kolejne pokolenia. Zwrócił uwagę na znaczenie pobożności ludowej, która – jak przypomniał za papieżem Franciszkiem – jest potężną siłą ewangelizacyjną. Docenia ona podstawowe wartości, takie jak ziemia, uczciwa praca i rodzina, stanowiąc antidotum na powierzchowność i konsumpcjonizm.

Leon XIV podziękował kapłanom, zakonnikom i zakonnicom, którzy przez wieki nieśli Ewangelię mieszkańcom regionów górskich. Wyraził również wdzięczność katechetom i katechistom, którzy pod nieobecność kapłanów troszczą się o wspólnoty, prowadzą celebracje Liturgii Słowa, przygotowują wiernych do sakramentów i odwiedzają chorych. Podkreślił także wkład świeckich zaangażowanych w działalność misyjną.

Odwołując się do ewangelicznej przypowieści o natrętnej wdowie i niesprawiedliwym sędzim, Leon XIV przypomniał, że Jezus wzywa do nieustannej modlitwy. Zwrócił jednak uwagę, że historia kobiety domagającej się sprawiedliwości jest również wezwaniem do dostrzegania cierpienia ludzi, których prośby pozostają bez odpowiedzi.

Wśród problemów dotykających mieszkańców regionu wymienił migrację do wielkich miast na wybrzeżu w poszukiwaniu lepszej przyszłości, trudności związane z niską dzietnością i wyludnianiem się wielu miejscowości, a także potrzebę sprawiedliwego podziału zysków płynących z bogactw naturalnych.

Papież przestrzegał przed uleganiem rozgoryczeniu i przemocy. Zaznaczył, że nie są one drogą do postępu ani pokoju. Przykład ewangelicznej wdowy pokazuje natomiast, że egoizm, niesprawiedliwość i zło należy przezwyciężać modlitwą, cierpliwością, wytrwałym piętnowaniem nieprawości oraz stanowczym domaganiem się koniecznych zmian.

Ojciec Święty wskazał na ścisły związek między wiarą, modlitwą i działaniem na rzecz innych. Podkreślił, że modlitwa rodzi zdolność do angażowania się w sprawy bliźnich. Wyraził uznanie dla rolników, kupców i drobnych przedsiębiorców, którzy dzięki swojej pomysłowości zapewniają ludziom godną pracę i przyczyniają się do integralnego rozwoju wspólnot.

Na zakończenie zapewnił mieszkańców Andów, że Bóg zna ich trudności, troski i nadzieje, nie opuszcza ich i umacnia w chwilach zniechęcenia. Wezwał do zawierzenia się opiece Niepokalanej oraz modlitwy, aby Eucharystia odnawiała wiarę i umacniała zaangażowanie na rzecz jedności, miłości i pokoju. Powierzył też wiernych opiece czczonego w regionie Pana z Przebitym Bokiem.

W modlitwie wiernych powierzano Bogu cały „święty lud Boży, aby umocniony celebrowaniem misterium paschalnego żył w pełnej wolności i z każdym dniem stawał się coraz bardziej hojny w głoszeniu i służbie Ewangelii”, jak również papieża Leona, „aby oświecony łaską Ducha Świętego umacniał braci w wierze i prowadził ich na spotkanie z Chrystusem, który jest drogą, prawdą i życiem”. Modlono się o „rozwój społeczny” Peru, „aby po uznaniu praw wszystkich ludzi nikomu nie brakowało tego, co niezbędne do godnego życia, a każdemu zapewniono pracę i edukację”. Proszono Boga „za całą rodzinę ludzką, aby dzięki umocnieniu więzów braterstwa i współpracy między narodami ustały konflikty oraz niesprawiedliwość, a nastał prawdziwy i trwały pokój”, a także „za świat stworzony, nasz wspólny dom, aby strzeżony przez Pana, który uciszył wiatr i morze, został zachowany od klęsk żywiołowych oraz ludzkiej chciwości, a każdy człowiek nauczył się troszczyć o niego z odpowiedzialnością”. Wreszcie powierzano Bogu uczestników Mszy św. – „wspólnotę zgromadzoną w imię Chrystusa, aby zjednoczona w wierze, nadziei i miłości trwała w modlitwie i dziełach miłosierdzia, a karmiąc się jednym Chlebem, zakosztowała, jak dobry jest Pan”.

Po Komunii świętej głos zabrał biskup Chiclayo Edinson Edgardo Farfán Córdova. Podziękował Leonowi XIV za wizytę w Santa Cruz de Succhabamba, podkreślając przywiązanie jego mieszkańców do papieża oraz ich głęboką wiarę, pomimo ubóstwa. Hierarcha zaznaczył, że w uroczystości uczestniczyli wierni nie tylko z Santa Cruz, lecz także z diecezji Cajamarca, prałatur: Chota i Cutervo oraz wikariatu apostolskiego Jaén. Podkreślił, że spotkanie na długo pozostanie w pamięci mieszkańców tych prostych, ale szczodrych wspólnot. Zwrócił również uwagę, że region ten obfituje w liczne powołania kapłańskie i zakonne. Podziękował papieżowi za bliskość wobec ubogich oraz zaangażowanie na rzecz wspólnot lokalnych, zgodne ze społeczną nauką Kościoła.

Na zakończenie biskup przekazał Leonowi XIV dar przygotowany przez mieszkańców La Encañada w regionie Cajamarca jako wyraz wdzięczności za jego wizytę i wieloletnią troskę o Kościół w Peru. Był to drewniany krucyfiks z postacią Chrystusa – Pana z Przebitym Bokiem. Życzył Ojcu Świętemu Bożego błogosławieństwa w dalszej posłudze.

W odpowiedzi papież nawiązał do fragmentu dzisiejszej Ewangelii: „Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”. „Wiem, że gdyby Jezus postanowił przyjść do Santa Cruz, znajdzie wiarę!” – zapewnił Leon XIV. Podziękował zgromadzonym za ich świadectwo i wierność Kościołowi, po czym udzielił końcowego błogosławieństwa.

„Papa, amigo, Santa Cruz está contigo” (Papieżu, przyjacielu, Santa Cruz jest z Tobą) – wołali wierni.

Po Mszy św. Ojciec Święty wróci helikopterem do Chiclayo.