Patriarcha Bartłomiej świętował 65. rocznicę święceń

Patriarcha ekumeniczny Bartłomiej I obchodził w czwartek 13 sierpnia na ojczystej wyspie Imbros 65. rocznicę swoich święceń diakonatu. W uroczystościach uczestniczyli m.in. patriarcha Aleksandrii Teodor II oraz arcybiskup Tirany, Durrës i całej Albanii Jan.

W kościele metropolitalnym Zaśnięcia Matki Bożej odprawiono pod przewodnictwem Bartłomieja patriarchalną Boską Liturgię. W koncelebrze uczestniczyli hierarchowie Kościołów prawosławnych, duchowni, mnisi z Góry Athos oraz przedstawiciele władz Grecji i greckiej diaspory.

Podczas uroczystości Bartłomiej wspominał 13 sierpnia 1961 r., gdy metropolita Meliton z Imbros i Tenedos wyświęcił go na diakona i nadał mu imię Bartłomiej. Zmarłego hierarchę nazwał swoim duchowym ojcem, opiekunem i dobroczyńcą. Przed zakończeniem liturgii odprawił Trisagion w intencji jego spoczynku.

W przemówieniu patriarcha podkreślił znaczenie dla swojej formacji Imbros i Szkoły Teologicznej w Chalki. Wyraził także uznanie dla mieszkańców wyspy, którzy mimo trudnych dziesięcioleci zachowali jej kościoły, język i tożsamość. Zaapelował do młodszych pokoleń o troskę o dalszą obecność greckiego prawosławia na Imbros.

Podsumowując 65 lat swojej posługi – osiem lat jako diakon, cztery jako kapłan, 18 jako metropolita i 35 jako patriarcha ekumeniczny – Bartłomiej podkreślił, że była ona poświęcona współpracy między Kościołami prawosławnymi, dialogowi międzychrześcijańskiemu i międzyreligijnemu, pokojowi, solidarności oraz ochronie środowiska.

„Cała moja droga była życiem w dialogu” – powiedział. Zaznaczył, że prawosławie postrzega jako wezwanie do komunii, spotkania z innymi, solidarności i pokojowego współistnienia.

Patriarcha podkreślił również, że Kościół nie może pozostawać obojętny wobec problemów współczesnego świata. „Patriarchat Ekumeniczny nigdy nie był biernym obserwatorem biegu ludzkich spraw” – powiedział, odrzucając pogląd, że zaangażowanie Kościoła w sprawy świata prowadzi nieuchronnie do jego sekularyzacji. Przypomniał słowa Chrystusa o chrześcijanach jako „soli ziemi” i „światłości świata”, podkreślając: „Nie możemy podążać ku Bogu, odwracając się plecami do naszych bliźnich”.

Na zakończenie Bartłomiej podziękował prawosławnym zwierzchnikom, hierarchom, duchownym, zakonnikom i wiernym za udział w obchodach. Zapowiedział, że z Bożą pomocą będzie powracał na ojczystą wyspę „aż do ostatniego tchnienia”, jako pielgrzym czerpiący z niej siłę dla swojej posługi.