Pelplin: bp Szulc przestrzegł przyszłych kapłanów przed „pobożnym egoizmem”

W niedzielę, 25 października, w bazylice katedralnej w Pelplinie odbyła się uroczystość admissio oraz obłóczyn kleryków Wyższego Seminarium Duchownego. Mszy św. zgromadzonej wokół rodzin, kapłanów i wiernych przewodniczył biskup pomocniczy diecezji pelplińskiej Przemysław Szulc. W wygłoszonej homilii hierarcha zaapelował do przyszłych kapłanów o autentyczną miłość do Boga i człowieka, przestrzegając przed „pobożnym egoizmem”.

Nawiązując do ewangelicznego pytania o największe przykazanie, bp Szulc przypomniał o nierozerwalnej więzi między miłością do Boga a miłością do bliźniego. Zaznaczył, że relacja do Stwórcy, która nie uzewnętrznia się w miłości do człowieka, staje się pobożnym egoizmem. Z kolei działalność na rzecz ludzi, pozbawiona Bożego fundamentu, szybko ulega wypaleniu w obliczu życiowych trudności. Zwracając się do alumnów, biskup wskazał, że Bóg ma szczególną wrażliwość na osoby, których nikt nie chce słuchać. Zaapelował do przyszłych duszpasterzy, aby jako kapłani mieli otwarte uszy na wołanie samotnego staruszka, bezradnej matki czy zagubionego młodego człowieka.

Wyjaśniając duchowy sens sprawowanych obrzędów, kaznodzieja podkreślił, że przyjęta przez kleryków trzeciego roku sutanna nie jest kostiumem, lecz znakiem przynależności do Boga i chęci służenia światu. Przestrzegał przed postawą opisaną w Ewangelii jako faryzejska, akcentując, że dbałość o czystość zewnętrzną musi wypływać z oczyszczonego serca. Z kolei obrzęd admissio hierarcha nazwał publicznym oświadczeniem kandydatów z piątego roku o chęci kontynuowania drogi formacyjnej, co spotyka się z oficjalnym uznaniem i przyjęciem ze strony Kościoła.

Bp Szulc stanowczo ostrzegł kandydatów do kapłaństwa przed uleganiem współczesnym bożkom. Zaliczył do nich m.in. niezdrową ambicję, chęć zrobienia kariery, dążenie do wygodnego życia, poszukiwanie ludzkiego uznania oraz realizację własnych wyobrażeń na temat tego, jakim kapłanem chciałoby się być. Zwieńczając liturgię, która stanowiła także moment dziękczynienia dla rodziców i formatorów, bp Szulc skierował do kleryków trzy życzenia: aby kochali Boga całym sercem, kochali konkretnych ludzi z ich ciężarami i historiami oraz by pozostali wierni obranej drodze formacji, nawet wtedy, gdy będzie ona od nich wymagała cierpliwości i pokory.