Pierwsi kardynałowie Leona XIV – kto i kiedy?

Od wyboru papieża Leona XIV liczba kardynałów elektorów spadła do 121, a w najbliższych miesiącach do 18 lipca zmniejszy się do 117 z powodu przekroczenia wieku przez kolejnych hierarchów. W roku 2027 80 lat ukończy 13 purpuratów. To sprawia, że oczekuje się rychłego konsystorza i nominacji nowych kardynałów – twierdzi na łamach portalu the Pillar Edgar Beltrán.

Autor przypomina, że limit 120 elektorów poprzedni papieże często przekraczali i jest on teoretyczny.

Kuria rzymska

Wśród pewnych kandydatów autor wymienia abp. Filippo Iannone – prefekta Dykasterii do spraw Biskupów a także nowych prefektów dykasterii abp. Anthony Randazzo oraz abp. Luis Marína de San Martín OSA, bliskiego  wieloletniego współpracownika obecnego Ojca Świętego. Możliwe są także nominacje nowych prefektów dykasterii, tym bardziej, że pięciu z nich przekroczyło już 75 rok życia, kiedy biskupi składają na ręce papieża rezygnację z pełnionych obowiązków

Tradycyjne stolice kardynalskie

Kardynałami mogą zdaniem publicysty The Pillar zostać arcybiskupi największych diecezji, zwłaszcza tam, gdzie poprzednicy przekroczyli 80 lat (m.in. Abudża, Bombaj, Boston, Buenos Aires, Seul czy Wiedeń). Nie jest jednak pewne, czy papież Leon przywróci dawną praktykę automatycznego wynoszenia takich stolic.

Włochy i Europa

Po spadku liczby włoskich kardynałów za pontyfikatu Franciszka nie wiadomo, czy jego następca zwiększy ich udział w Kolegium Kardynalskim. Pytania te dotyczą tradycyjnych stolic kardynalskich: Mediolanu, Wenecji, czy Florencji. Podobne wątpliwości dotyczą krajów o malejącej liczbie wiernych, jak Belgia czy Holandia. Należy zauważyć, że do Kolegium Kardynalskiego nie należą  prymas Galii – arcybiskup Lyonu Olivier Jacques Marie de Germay czy arcybiskup Paryża – Laurent Ulrich.

Ameryka Łacińska i inne regiony

Zdaniem autora możliwe są nominacje w krajach o rosnącym znaczeniu Kościoła, np. w Wenezueli czy Ameryce Środkowej. Papież może też postawić na większą reprezentację globalnego Południa.

„Czarne konie”

Zdaniem Edgara Beltrána Leon XIV może kontynuować globalny kierunek Franciszka i nominować kardynałów z mniej oczywistych miejsc, zwłaszcza w Afryce czy Azji. Wśród potencjalnych kandydatów pojawiają się także biskupi zaangażowani w ważne spory kościelne lub e postaciesymboliczn, jak prześladowani hierarchowie czy liderzy Kościołów w regionach konfliktów. W tym kontekście autor wymienia zwierzchnika Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, Światosława Szewczuka. W związku ze sporami dotyczącymi niemieckiej drogi synodalnej możliwe jest jego zdaniem mianowanie kardynałem jednego z jej przeciwników. Nie wyklucza też włączenia do Kolegium Kardynalskiego nowego przewodniczącego niemieckiego episkopatu, bpa Heinera Wilmera z Münster. Wspomina także możliwość przyznania biretu kardynalskiego arcybiskupowi Sydney, Anthonemu Fisherowi, OP.

Pierwsze nominacje kardynalskie Leona XIV będą ważnym sygnałem jego stylu pontyfikatu – pokażą, czy postawi na kontynuację globalnych zmian Franciszka, czy powrót do bardziej tradycyjnego modelu – twierdzi na zakończenie Edgar Beltrán.