Podróż, której nie mierzy się kilometrami
17 listopada 2026 | 21:41 | Massimiliano Menichetti, Vatican News PL, red. efem | Watykan Ⓒ Ⓟ
Fot. Andrew Medichini/Associated Press/East NewsSą podróże, które mierzy się kilometrami, i takie, które mierzy się horyzontami. Na podróż Leona XIV do Ameryki Łacińskiej można spojrzeć na wiele sposobów: przez pryzmat odbytych lotów, pokonanych odległości, spotkań, wydarzeń, odprawionych Mszy św. czy nieprzebranych tłumów wiernych. Jednak żaden z tych wskaźników, rozpatrywany osobno, nie jest w stanie w pełni oddać znaczenia tego, czego doświadczyły obie strony.
Następca św. Piotra, jak głosiły setki transparentów w Urugwaju, Argentynie i Peru, „wrócił do domu”. Leon XIV umacniał w wierze, głosił Ewangelię, dodawał odwagi wspólnotom chrześcijańskim i wskazywał drogi nadziei. Wielokrotnie przypominał o centralnym znaczeniu rodziny, ochronie życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci oraz zaangażowaniu w budowanie sprawiedliwości społecznej. Wzywał Kościół do misji i dawania świadectwa, a młodych zachęcał, by wyruszyli w świat w imię Jezusa.
W Chiclayo, gdzie „ojciec Robert” – jak mówią o nim tutejsi mieszkańcy – był biskupem, ze szczególną mocą ujawniło się uznanie dla jego duchowego ojcostwa, którego czas i odległość nie tylko nie zatarły, lecz wręcz umocniły. Przyjęcie zgotowane papieżowi pokazało, jak głębokie więzi zbudował przez lata swojej posługi duszpasterskiej. Nie był to jedynie powrót papieża, ale także przyjaciela w Chrystusie, którego miejscowa społeczność nadal uważa za jednego ze swoich.
Byłoby jednak uproszczeniem patrzeć na tę podróż wyłącznie z perspektywy powrotu. Uściski, liczny udział wiernych i entuzjazm tłumów stały się również okazją do realistycznego spojrzenia na sytuację odwiedzonych narodów. W Urugwaju, Argentynie i Peru Leon XIV spotkał się z różnymi społeczeństwami, które jednak zmagają się z problemami dotyczącymi całego kontynentu: ubóstwem, nierównościami, sekularyzacją, polaryzacją, samotnością mieszkańców peryferii oraz trudnościami młodych ludzi. Jeszcze głębszym problemem jest utrata takiego spojrzenia na rzeczywistość, które nie ogranicza się do spraw doraźnych i indywidualnych interesów, lecz pozwala dostrzegać innych oraz z odpowiedzialnością troszczyć się o powierzoną nam ziemię.
Papież przyniósł Chrystusa i zaprosił do pójścia za Nim. Czynił to od położonego wysoko w Andach Cusco aż po amazońskie Pucallpa. Wzywał do nawrócenia, które rozpala miłość do bliźnich, rodzi odpowiedzialność i umacnia zaangażowanie na rzecz dobra wspólnego. Pragnął Kościoła zdolnego być blisko ludzi, nie tracić kontaktu z konkretną rzeczywistością ich życia, dostrzegać również własne rany i mieć odwagę prosić o przebaczenie. Przypominał, że wiara nie może pozostać jedynie deklaracją zasad, lecz musi przekładać się na bliskość, solidarność, sprawiedliwość i troskę o tych, którym grozi zapomnienie.
Papież był także pielgrzymem, który potrafił słuchać, spotykać się z ludźmi, dzielić się doświadczeniami i modlić. Podążał razem z Kościołami lokalnymi w duchu synodalności, otwierając się na historie, świadectwa i wiarę napotkanych osób. Ponieważ misja, jak sam przypominał, nigdy nie jest drogą jednokierunkową.
Leon XIV wraca do Watykanu ze wspomnieniem wielu twarzy, historii i darów zachowanych w sercu. Zabiera ze sobą doświadczenia spotkań, które nie kończą się wraz z podróżą, lecz będą nadal towarzyszyć mu w jego posłudze. W tym wzajemnym obdarowywaniu się można dostrzec głęboki fundament misji Kościoła: wspólnie podążać drogą, uznawać się za braci i odkrywać, że Ewangelii nie tylko niesie się innym, ale także otrzymuje się ją właśnie za ich pośrednictwem.
cieszymy się, że odwiedzasz nasz portal. Jesteśmy tu dla Ciebie!
Każdego dnia publikujemy najważniejsze informacje z życia Kościoła w Polsce i na świecie. Jednak bez Twojej pomocy sprostanie temu zadaniu będzie coraz trudniejsze.
Dlatego prosimy Cię o wsparcie portalu eKAI.pl za pośrednictwem serwisu Patronite.
Dzięki Tobie będziemy mogli realizować naszą misję. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

