Porady życiowe od zakonnic – równie aktualne dziś, jak 500 lat temu

„Wszystko, przez co teraz przechodzisz, doświadczyła już zakonnica” – zauważają Ana Garriga i Carmen Urbita. Obie badaczki naukowe są autorkami poradnika pt. „Convent Wisdom: How 16th-Century Nuns Can Change Your Life” (Mądrość klasztorna: Jak zakonnice z XVI wieku mogą zmienić twoje życie). Porady życiowe od zakonnic z XVI wieku? Tak, podkreślają autorki i podcasterki. „Czy musisz napisać pewnego siebie e-maila?” – pytają. „Czy zostałaś oszukana? Czy twoje ciało nie chce tak jak ty?” – „Zakonnice zawsze mają odpowiedź” – podkreślają Garriga i Urbita.

Dwie kobiety poznały się na studiach doktoranckich na Uniwersytecie Browna na wschodnim wybrzeżu USA. Pomimo wspólnego zainteresowania Kościołem katolickim, nie wybrały życia zakonnego, lecz karierę akademicką – choć odkryły, że z pewnością istnieją pewne wspólne obszary.

Czy musisz napisać pewnego siebie e-maila? „Ślub ubóstwa, który złożyliśmy, zostając doktorantkami, niczym nie różnił się od ślubu surowych karmelitanek bosych” – stwierdzają z nutą ironii. „Nasze akademickie podporządkowanie profesorom i promotorom było równie bezwarunkowe, jak ślub posłuszeństwa zakonnicy”. A co do ślubu czystości: „Kiedy spędzasz sześć lat na doktoracie w Providence, stolicy Rhode Island, czystość jest praktycznie oczywista”.

Wnikliwe analizy

 W ramach swoich rozpraw doktorskich obie badaczki przeanalizowały grube tomy materiałów źródłowych, których w innych okolicznościach mało kto by się dotknął. W trakcie badań natknęły się na nieoczekiwany wniosek, „że grupa XVI-wiecznych hiszpańskich karmelitanek bosych była w stanie przeanalizować pułapki naszej współczesnej kultury randkowej wnikliwiej niż którykolwiek odcinek „Seksu w wielkim mieście”. Albo że „porady zawodowe Oprah Winfrey nigdy nie dorównają lekcjom meksykańskiej zakonnicy o tym, jak radzić sobie z trudnymi przełożonymi”.

W swoim poradniku „Convent Wisdom” Garriga i Urbita poruszają istotne kwestie życiowe: „Przyjaciele”, „Praca”, „Ciało”, „Miłość”, „Pieniądze”, „Dusza” i „Sława”. Odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące współczesnego samodoskonalenia udzielają historie i porady sióstr zakonnych z Hiszpanii, Włoch, Meksyku i byłego imperium kolonialnego Nowej Hiszpanii.

Jak niewygodna przyjaciółka

Garriga i Urbita przedstawiają szereg niezwykłych sióstr zakonnych – począwszy od św. Teresy z Ávili (1525–1582). Święta karmelitanka, mistyczka i Doktor Kościoła była jedną z najsłynniejszych postaci XVI-wiecznej Hiszpanii. „Teresa była utalentowaną negocjatorką, pracoholiczką, niezłomną i uczciwą” – piszą autorki poradnika. I: „Teresa jest przyjaciółką, która mówi ci to, czego nie chcesz słyszeć – i prowadzi cię zarówno przez negocjacje dotyczące kredytu hipotecznego, jak i przez wzloty i upadki toksycznych przyjaźni”.

Albo siostra Juana Inés de la Cruz (1648–1695), czołowa postać Złotego Wieku literatury hiszpańskiej i pierwsza wybitna pisarka Ameryki. Widnieje na meksykańskim banknocie 200 peso, jest bohaterką serialu Netflixa i jedną z najbardziej ikonicznych postaci popkultury Ameryki Łacińskiej. Ta poetka i filozofka pomoże Ci uwolnić się od udawania i pisać trudne e-maile.

Handel, moda i duch przedsiębiorczości

Z kolei charyzmatyczna kaznodziejka siostra Juana de la Cruz (1481–1534) zbudowała imperium handlowe dzięki cudownym paciorkom swojego różańca, którego, według Garrigi i Urbanity, zazdrościłaby nawet Taylor Swift. Podobnie utalentowana była benedyktynka siostra Arcangela Tarabotti (1604–1652), która była bardzo wyczulona na modę. Autorki opisują ją jako prawdziwą trendsetterkę: przekształciła wiedzę sióstr zakonnych o koronkarstwie w dochodową firmę tekstylną – „i pokazuje, jak znaleźć własny, nieoczekiwany pomysł na przedsiębiorczość”.

Obie badaczki twierdzą, że w opowieściach sióstr zakonnych odkryły niezwykłe strategie autoafirmacji. Ich doświadczenia, jak argumentują, mogą być wsparciem w dzisiejszym świecie, od którego coraz bardziej czujemy się wyobcowani. Ostatecznie, jak piszą Garriga i Urbita, nie ma znaczenia, w którym wieku żyjemy: „Próby życia, czy to zemsta Inkwizycji, czy złamane serce, można znieść tylko wtedy, gdy otacza je ciepło miejsca wspólnego schronienia”.