Poznań: centralne obchody XXVI Dnia Islamu w Kościele katolickim w Polsce

Centralne obchody XXVI Dnia Islamu w Kościele katolickim w Polsce odbyły się w poniedziałek w Domu Misyjnym Misjonarzy Oblatów w Poznaniu. Uroczystości są co roku praktyczną realizacją idei dialogu i pokoju ponad religijnymi podziałami.

Prelegentami podczas międzyreligijnego wydarzenia w ramach dwugłosu muzułmańsko-chrześcijańskiego byli mufti dr Youssef Chadid oraz dr hab. Agata Skowron-Nalborczyk (religioznawczyni). Swoje przesłanie skierował także Tomasz Miśkiewicz, mufti Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej. Prelegenci podkreślali znaczenie prowadzenia dialogu międzyreligijnego.

– Bardzo lubię słowa mówiące o tym, że im silniejszy jestem w mojej wierze, tym bardziej potrafię szanować wiarę drugiego człowieka. To dotyczy zarówno muzułmanów, jak i chrześcijan. Papież Franciszek sporo uwago poświęcał temu, by zamiast budować mury koncentrować się na budowaniu kultury spotkania. To przesłanie, które zawsze będzie aktualne – zauważa mufti Youssef Chadid.

W spotkaniu uczestniczył także biskup pomocniczy archidiecezji poznańskiej – Jan Glapiak, bp Henryk Ciereszko, przewodniczący Komitetu ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi i delegat ds. Dialogu Katolików i Muzułmanów, a także przedstawiciele placówek dyplomatycznych z Indonezji, Azerbejdżanu i Turcji.

– Warto wrócić do pełnej nazwy tego wydarzenia. Jest to Dzień Modlitw w Kościele katolickim poświęcony islamowi. Widać więc wyraźnie, że jest tu zawarta idea wzajemnego poznania, szacunku, ale przede wszystkim modlitwy. To spotkanie ludzi, którzy wierzą inaczej, ale chcą otwierać się na Boga. Wiele nas łączy. Mamy więc wszelkie podstawy do życia w braterstwie – podkreśla bp Henryk Ciereszko.

Miały miejsce też modlitwy prowadzone przez katolików i przez muzułmanów. Ponadto odczytano wersety Koranu oraz Pisma Świętego dotyczące nadziei, która była tematem przewodnim cytowanych fragmentów.

Dzień Islamu w Kościele katolickim w Polsce obchodzony jest od 2001 r. Ustanowiono go decyzją Konferencji Episkopatu Polski.

– Pomysł zwrócenia w Kościele uwagi na inne religie był szczególnie mocno obecny na Soborze Watykańskim II. Deklaracja „Nostra aetate” to dokument, który wskazuje, że w innych religiach są również ziarna prawdy, które jako katolicy powinniśmy zauważać, doceniać i szanować – zauważa o. dr hab. Marcin Wrzos OMI, sekretarz prowincjalny misjonarzy oblatów.

W deklaracji Soboru Watykańskiego II o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich czytamy:

„Kościół spogląda z szacunkiem również na mahometan, oddających cześć jedynemu Bogu, żywemu i samoistnemu, miłosiernemu i wszechmocnemu, Stwórcy nieba i ziemi, Temu, który przemówił do ludzi; Jego nawet zakrytym postanowieniom całym sercem usiłują się podporządkować, tak jak podporządkował się Bogu Abraham, do którego wiara islamu chętnie nawiązuje. Jezusowi, którego nie uznają wprawdzie za Boga, oddają cześć jako prorokowi i czczą dziewiczą Jego Matkę Maryję, a nieraz pobożnie Ją nawet wzywają. Ponadto oczekują dnia sądu, w którym Bóg będzie wymierzał sprawiedliwość wszystkim ludziom wskrzeszonym z martwych. Z tego powodu cenią życie moralne i oddają Bogu cześć głównie przez modlitwę, jałmużny i post. Jeżeli więc w ciągu wieków wiele powstawało sporów i wrogości między chrześcijanami i mahometanami, święty Sobór wzywa wszystkich, aby wymazując z pamięci przeszłość szczerze pracowali nad zrozumieniem wzajemnym i w interesie całej ludzkości wspólnie strzegli i rozwijali sprawiedliwość społeczną, dobra moralne oraz pokój i wolność”.

Jeden z uczestników spotkania, o. Wojciech Kluj OMI, misjolog, zwraca uwagę, że Dzień Islamu jest okazją do tego, by pomyśleć o wszystkich tych miejscach, gdzie chrześcijanie żyją w mniejszości i dążą do pokojowego współistnienia z wyznawcami innych religii.

– Chrześcijanie żyją także w krajach muzułmańskich. Dzień Islamu jest dobrą okazją do modlitwy w ich intencji, aby to ziarno pokoju, które zasiewamy tutaj w Polsce kiełkowało także w innych miejscach na świecie. Ponadto każda okazja jest dobra do tego, żeby mówić o Chrystusie i oczywiście nikogo nie przekonywać na siłę do swojej religii, ale dawać świadectwo tego Kim jest dla nas Bóg i do jakiego życia nas zaprasza – mówi o. dr hab. Wojciech Kluj OMI, członek Komitetu ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi przy Konferencji Episkopatu Polski. – Warto, żebyśmy się wzajemnie lepiej rozumieli i znali, bo przydaje się to w codziennych sytuacjach. Są między nami różnice. Wierzymy inaczej i inaczej sprawujemy kult, ale to nie oznacza, że mamy nie zauważać braterstwa w człowieczeństwie – podkreśla o. Kluj.

W Polsce funkcjonują dwa religijne związki muzułmańskie wpisane do rejestru Kościołów i Związków Religijnych. Muzułmański Związek Religijny w RP, uznany oficjalnie w 1925 r., liczy obecnie ok. 6 tys. członków, zrzesza przede wszystkim Tatarów Muzułmanów Polskich. Największe ich skupiska mieszkają w województwie podlaskim (w Białymstoku, Sokółce, Suchowoli i Dąbrowie Białostockiej). Zabytkowe meczety znajdują się w Bohonikach i Kruszynianach, gdzie mieszkają już tylko pojedyncze rodziny tatarskie. Drugim związkiem wyznawców islamu jest zarejestrowana w 2004 r. Liga Muzułmańska w RP. Zrzesza ona muzułmanów przybywających do Polski na studia oraz do pracy, a także osoby przyjmujące islam za swoją religię. Według szacunków liczy ok. 25 tys. członków.