Pro Life: Gala wręczenia Nagrody „Przyjaciel Życia”

W sali konferencyjnej hotelu Domus Mater przy ul. Saskiej 2C w Krakowie miało miejsce wręczenie nagród „Przyjaciel Życia” i „Cichy Bohater” Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Tegorocznymi laureatami zostali dr inż. Adam Kisiel oraz Agnieszka i Maciej Tomiccy.

Na początku Magdalena Guziak-Nowak powitała zebranych, wśród nich przedstawicieli fundacji oraz jej współpracowników i przyjaciół. Przedstawiła szczegółowy plan spotkania i opowiedziała o nagrodzie. Przypomniała, że „Przyjaciel Życia” to najwyższe wyróżnienie przyznawane przez zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Podkreśliła, że nagrodę otrzymują osoby, które mają wielki wkład w budowaniu cywilizacji miłości i szacunku dla życia drugiego człowieka. Natomiast kategoria „Cichy bohater” honoruje rodziny, które z miłością, ofiarnie i z poświęceniem opiekują się niepełnosprawnym dzieckiem. Ma to na celu pokazanie w debacie społecznej ludzi, którzy dają innym nadzieję i są szczęśliwi mimo niepełnosprawności dziecka. – Dziś ten tytuł „Przyjaciela Życia” zostaje przyznany osobie bardzo nam bliskiej i zasłużonej. Tą osobą jest dr. inż. Adam Kisiel, który dał podwaliny do tworzenia środowiska pro-life w Krakowie i nie tylko – podkreśliła.

Laudację na cześć laureata wygłosił prezes Stowarzyszenia Wojciech Zięba, odwołując się do Psalmu 1 i wskazując go jako klucz do odczytania jego drogi. – Księga Psalmów rozpoczyna się od słów: „Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników, nie siada w gronie szyderców, lecz ma upodobanie w Prawie Pana, nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą”. To wielki przywilej znać jednego z tych „szczęśliwych mężów”, jeszcze większym – móc wypowiedzieć, choć kilka słów uznania dla jego osoby – mówił.

W laudacji podkreślił, że Adam Kisiel „swoje talenty, czas, ale przede wszystkim serce” oddał obronie życia dzieci nienarodzonych, a jego zaangażowanie przynosi trwałe owoce. – Słowa Psalmu 1 są doskonałym kluczem do odczytania życia i „powołania w powołaniu” pana inżyniera Adama Kisiela – człowieka, który swoje talenty, czas, ale przede wszystkim serce – oddał sprawie obrony życia nienarodzonych dzieci. Od ponad czterdziestu pięciu lat nasz Laureat krzewi w sercach ludzi wierzących pragnienie modlitwy w intencji tych, którzy są najsłabsi i bezbronni – powiedział Wojciech Zięba, wskazując na Krucjatę Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci jako dzieło, które dało początek temu zaangażowaniu.

Przypomniał, że początki tej drogi wiązały się z formacją w duszpasterstwie akademickim przy krakowskiej kolegiacie św. Anny oraz z przekonaniem, że duchowe zmagania mogą realnie wpłynąć na zmianę sumień osób podejmujących decyzje i tych, którzy uznają aborcję za dopuszczalną. W laudacji przywołano też dane dotyczące skali aborcji w czasie powstawania krucjaty i wskazano, że modlitwa krucjaty obejmuje m.in. intencję przebłagalną za grzechy przeciwko życiu, prośbę o zapisy chroniące życie „od poczęcia do naturalnej śmierci” oraz dziękczynienie za ocalone życia i sumienia.

Wojciech Zięba zaznaczył, że działalność laureata nie ograniczyła się do modlitwy, ale obejmowała także edukację i konsekwentne budowanie środowisk pro-life. – Wiedząc, że prawda o godności życia poczętego potrzebuje świadków, Adam Kisiel podjął się zadania szlachetnego, lecz jednocześnie niezwykle wymagającego: edukacji społeczeństwa i głoszenia prawdy o tym, że życie ludzkie, każde życie, ma wartość i niezbywalną godność. Dzielił się wiedzą i świadectwem, zawsze z najwyższym szacunkiem do bliźnich, a jednocześnie z nieustępliwą gorliwością w obronie życia poczętego – zaznaczył prezes Stowarzyszenia, wskazując na wieloletnią pracę nagrodzonego, publikacje i działania organizacyjne oraz na konsekwencję w służbie tej sprawie.

Dr inż. Adam Kisiel, dziękując za nagrodę „Przyjaciel Życia”, zwrócił uwagę, że otrzymuje ją z rąk młodego pokolenia, co – jak podkreślił – ma dla niego szczególne znaczenie. Mówił o naturalnej zmianie pokoleń i wyraził wdzięczność za zaangażowanie młodych ludzi. Zaznaczył, że nagrodę przyjmuje nie w swoim imieniu, lecz tych wszystkich osób, które przez lata modliły się i pracowały na rzecz obrony życia dzieci poczętych.

Laureat przypomniał początki Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, wskazując, że jej fundamentem była intensywna modlitwa, podejmowana przez tysiące wiernych, w intencji osób odpowiedzialnych za prawo, ochronę zdrowia i wymiar sprawiedliwości. Wyjaśnił, że forma tej modlitwy z czasem była modyfikowana, aby umożliwić długofalowe i wytrwałe zaangażowanie. W swoim wystąpieniu wymienił osoby szczególnie zasłużone dla powstania krucjaty i pierwszych działań pro-life, podkreślając duchowy wymiar tej inicjatywy oraz jej trwanie przez czterdzieści pięć lat. Swoją nagrodę poświęcił czterem osobom, związanym z ruchem pro life: dr. inż. Antoniemu Ziębie, dr Wandzie Półtawskiej, ks. Franciszkowi Płonce i ks. Edwardowi Stańkowi.

– Chciałbym powiedzieć, że od samego początku najważniejszą dla nas była modlitwa. Wiedzieliśmy, że fundamentem każdego pozytywnego działania jest modlitwa i dlatego zabiegaliśmy o to, żeby ona trwała – podkreślił Adam Kisiel i opowiedział o szerokiej działalności edukacyjnej, towarzyszącej modlitwie: wystawach w obronie życia poczętego, prelekcjach, broszurach i filmach, które były prezentowane w parafiach i różnych środowiskach w Polsce. Zwrócił uwagę na skalę tych działań, wskazując, że wystawy mogły dotrzeć do milionów odbiorców, także poza granicami kraju. Podkreślił, że w czasie wieloletniej pracy sam doświadczył duchowych owoców zaangażowania, a najważniejszym odkryciem było dla niego znaczenie Eucharystii jako centrum modlitwy i życia chrześcijańskiego.

Laureatami wyróżnienia „Cichy bohater” zostali Agnieszka i Maciej Tomiccy, uhonorowani za postawę pro-life realizowaną w codziennym życiu, wyrażającą się w miłości rodzicielskiej oraz zaangażowaniu w ochronę życia i godności dzieci nienarodzonych, oraz dzieci z niepełnosprawnością. Są rodzicami Jagody, Franciszka, Aleksandry oraz śp. Stanisława.

W zapowiedzi ich historii podkreślono, że ich doświadczenie łączy radość z obserwowania życia i rozwoju dzieci, z trudnym doświadczeniem oczekiwania na śmierć. Przywołano słowa Agnieszki Tomickiej, która wspominała czas ciąży z Jagodą jako moment, w którym zagrożone było zarówno życie dziecka, jak i jej własne, a rozmowy małżonków dotyczyły nawet kwestii śmierci i opieki nad pozostałymi dziećmi.

Następnie miała miejsce projekcja filmu, poświęconego Państwu Tomickim pt. „Światło Jagody”.

Laudację na cześć Agnieszki i Macieja Tomickich, laureatów nagrody „Przyjaciel Życia – Cichy Bohater 2026”, Wojciech Zięba, który wraz z żoną otrzymał to wyróżnienie w 2019 roku,  rozpoczął od przywołania modlitwy kard. Johna Henry’ego Newmana o „promyk światła na jeden krok”, wskazując ją jako klucz do odczytania drogi życia wyróżnionych.

W laudacji przypomniano historię rodziny Tomickich. Najpierw przyszła na świat Aleksandra, następnie Stanisław, którego życie zakończyło się jeszcze w łonie matki. Później urodził się Franciszek, a w 24. tygodniu ciąży – Jagoda, ważąca 600 gramów. Jej życie, podobnie jak życie matki, było poważnie zagrożone. Wojciech Zięba wskazał, że śmierć dziecka oraz wielomiesięczna walka o życie Jagody były doświadczeniem, które można porównać do obezwładniającej ciemności, w której Agnieszka i Maciej wypowiadali z ufnością słowa modlitwy „bądź wola Twoja”, trwając przy swoim dziecku mimo dramatycznych rokowań. – Wewnętrzna siła naszych Laureatów i ich wołanie o światło pomogły im stawiać kolejne i kolejne kroki, aż ciemna noc ustąpiła jutrzence darowanego życia Jagódki – mówił.

Mówca przywołał choroby i powikłania, z jakimi zmagała się Jagoda, podkreślając postawę rodziców, którzy nie skupiają się na ograniczeniach, lecz na jej życiu, rozwoju i godności. – Państwo Agnieszka i Maciej pokazują, że niepełnosprawne dziecko nie okrada rodziny i nie jest przyczyną nieszczęść. Jak sami mówią, „trud dźwigania choroby czy niepełnosprawności jednego z członków rodziny sprawia, że pozostali mogą wykuwać cnoty i wyostrzać zmysły na potrzeby drugiego człowieka. To szansa na naukę bezwarunkowej miłości”– zauważył. – Natomiast o Jagódce mówią: „Ona nic nikomu nie zabrała. Nie zrobiła nic złego. To nie jej wina, że urodziła się z jakimiś problemami zdrowotnymi”. Ich argumentem w dyskusji o niepełnosprawności jest – tylko i aż – miłość, zwłaszcza małżeńska i rodzicielska – dodał Wojciech Zięba.

Mężczyzna mówił także o duchowym fundamencie tej postawy. Zwrócił uwagę na rolę wiary i Eucharystii w życiu rodziny, przypominając, że to ojciec ochrzcił Jagodę w szpitalu i regularnie przynosi Najświętszy Sakrament do domu, ponieważ jest Nadzwyczajnym Szafarzem Komunii Świętej. Podkreślił również zaangażowanie państwa Tomickich w wolontariat na oddziałach szpitalnych, towarzyszenie innym rodzicom oraz aktywność w lokalnej społeczności i życiu Kościoła. – Historia, którą pisze rodzina Państwa Agnieszki i Macieja uczy, że każdy człowiek zasługuje na szansę, by żyć. Pozorna słabość Jagódki stała się siłą, która przemienia życie innych. Jej czysta miłość rozlewa się najpierw na rodziców i rodzeństwo, później na wszystkich, którzy ją spotykają – podkreślił. Wskazał, że ich obecność, także poprzez działalność w internecie i świadectwo dzielone publicznie, stała się wsparciem dla rodzin stojących wobec dramatycznych diagnoz prenatalnych oraz realną pomocą w obronie życia dzieci zagrożonych aborcją.

Na zakończenie laudacji podkreślono, że przyznając nagrodę „Przyjaciel Życia – Cichy Bohater”, Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka chce wskazać na świadectwo życia Agnieszki i Macieja Tomickich jako dowód, że każde dziecko – także chore, niepełnosprawne czy utracone – ma niezbywalną godność. Ich ciche, konsekwentne trwanie przy życiu zostało ukazane jako głos szczególnie ważny w debacie społecznej i czytelny znak nadziei dla tych, którzy dziś stoją przed najtrudniejszymi wyborami.

Ze względu na trudne warunki atmosferyczne państwo Agnieszka i Maciej Tomiccy nie mogli osobiście uczestniczyć w gali wręczenia nagród „Przyjaciel Życia – Cichy Bohater 2026”. W zamian przygotowali krótkie nagranie z podziękowaniem, w którym – jak podkreślono – zabrzmiały słowa, które wypowiedzieliby z tego miejsca, gdyby mogli być obecni. Mówili o bliskości z organizatorami przez miesiące przygotowań oraz o trudnej decyzji pozostania w domu, podyktowanej troską o dziecko.

W swoim wystąpieniu zwrócili uwagę na sens służby i bezwarunkowej miłości, która nie liczy kosztów ani wyrzeczeń. – Jednak opieka nad Jagodą pokazuje właśnie to, czym naprawdę jest służba i oddanie drugiemu człowiekowi. Kiedy komuś służymy, nagrody, wyjazdy czy plany schodzą na dalszy plan – mówili, podkreślając, że w takich chwilach wszystko oddaje się w ręce Kogoś ponad nami.

Dziękując za przyznane wyróżnienie, państwo Tomiccy zaznaczyli, że traktują je jako docenienie codziennej, cichej pracy na rzecz rodzin w kryzysie. – Nikt z nas nie jest przygotowany na to, co życie może mu przynieść. Pierwsze pytanie, które się wtedy pojawia, brzmi: Co dalej? – mówili, dodając, że ich misją jest towarzyszenie kobietom i rodzinom w lęku, poprzez rozmowy, obecność i wspólne szukanie rozwiązań. Podkreślili, że chcą być „światłem nadziei” dla tych, którzy stają wobec trudnych diagnoz prenatalnych i boją się przyszłości.

W nagraniu Agnieszka Tomicka przedstawiła także książkę „Kwiat Jagody”, inspirowaną historią ich rodziny, skierowaną do dzieci i dorosłych. Zwróciła uwagę, że publikacja poświęcona jest przede wszystkim rodzeństwu dzieci hospitalizowanych i osobom z najbliższego otoczenia, które często pozostają w cieniu. – Ten tytuł „Przyjaciela Życia” jest dla nas ogromnie ważny. Jest potwierdzeniem godności osób z niepełnosprawnością i pokazuje, że ich życie może przynosić piękne owoce – zauważyła laureatka nagrody.

Po projekcji filmu głos zabrał prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka Wojciech Zięba. – W słowach pana Adama Kisiela i państwa Tomickich wybrzmiały strach, lęk i wyjście ze strefy komfortu. I właśnie w tym miejscu pojawia się męstwo. Nie nadprzyrodzona właściwość, czy nie nadprzyrodzona zdolność do pokonywania wszelkich trudności, lecz odwaga i męstwo. Co jest przyczyną? Jakie są elementy tego męstwa? Według mnie to jest wiara i miłość do drugiego człowieka – mówił.

Na zakończenie Magdalena Guziak-Nowak podziękowała uczestnikom gali i zaprosiła do dalszej modlitwy oraz wspólnego działania na rzecz ochrony życia. Poinformowała o planowanej na 21 marca pielgrzymce Obrońców Życia na Jasną Górę oraz o Tygodniu Modlitw o Ochronę Życia, przypominając, że modlitwa jest zarówno początkiem, jak i zwieńczeniem wszystkich inicjatyw pro-life. Spotkanie zakończono zaproszeniem do zapoznania się z materiałami stowarzyszenia.

„Przyjaciel Życia” i „Cichy bohater” to nagrody przyznawana przez zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Uhonorowane zostają nią osoby, które w szczególny sposób przyczyniły się do budowania cywilizacji życia i miłości. Wśród nagrodzonych znajdują się m.in.: dr n. med. Wanda Półtawska, dr n. med. Rafał Michalik, Teresa Król, Katarzyna i Mateusz Kłoskowie, Maria Chodkiewicz, Tadeusz Wasilewski, O. dr Tadeusz Rydzyk i dr n. med. Ewa Ślizień-Kuczapska.