Prymas Polak: pielgrzymka to wzmocnienie wiary i nadziei na codzienność

– W pielgrzymowaniu nie o piękne i wzruszające wspomnienia chodzi, ale o wzmocnienie wiary i nadziei, którymi będziemy żyć na co dzień – powiedział na Jasnej Górze Prymas Polski. Abp Wojciech Polak przewodniczył Mszy św. wieńczącej 44. Pieszą Pielgrzymkę Arch. Gnieźnieńskiej. W pieszym i rowerowym pielgrzymowaniu od grobu św. Wojciecha uczestniczyło ok. 1,5 tys. osób. Towarzyszyła im zachęta programu duchowego: „Wzrastaj”.

W homilii Prymas Polski zauważył, że „pielgrzymka jest zawsze okazją, aby pomimo towarzyszącego jej trudu, usłyszeć jak dziś bije nasze serce”. – Nawiązując do przesłania pielgrzymki: „Wzrastaj”, podkreślał, że właśnie na tym, by usłyszeć Jezusa, przyjąć i tym żyć na co dzień, polega przecież nasze chrześcijańskie powołanie, nasze wzrastanie, nasz rozwój i nasz wzrost.

Prymas Polski zachęcał, by pielgrzymki doświadczanej jako wyjątkowego, pięknego czasu nie oddzielać od codziennego życia. Podkreślał, że tak jak wspominane dziś w liturgii przemienienie Jezusa na Górze Tabor, tak też coroczne pielgrzymowanie na Jasną Górę „nie są żadnym happeningiem”, wydarzeniami, które mają pobudzić emocje, które mają zadziwić i zaskoczyć, czy wyrwać z codziennej rutyny. Pielgrzymka nie jest po to, aby kolekcjonować wspomnienia. Kaznodzieja zachęcał, aby nawet wtedy, gdy wielkie marzenia i pragnienia przyćmi strach i lęk, gdy przyjdzie frustracja z powodu niezrealizowania wszystkich postanowień popielgrzymkowych, gdy przyjdzie pokusa, by zrażać się słabością swoją i innych, pamiętać, że to Bóg daje wzrost, bo – jak tłumaczył Koryntianom Apostoł Paweł – jeden sieje, drugi podlewa, a tylko Ten, który daje wzrost, to Pana Bóg.

Prymas Polski podkreślał, że w pielgrzymowaniu nie o piękne i wzruszające wspomnienia chodzi, ale o wzmocnienie wiary i nadziei, którymi będziemy żyć na co dzień. Za papieżem Leonem powtórzył – potrzeba czasu, czasu milczenia, aby słuchać Słowa, czasu nawrócenia, aby zasmakować towarzyszenia Pana, czasu, w którym jesteśmy wciąż wszyscy razem w drodze.

Metropolita gnieźnieński, podziękował pielgrzymom, że w czasie, w którym Kościół gnieźnieński przeżywa Kongres Eucharystyczny, pogłębiali również swoją wiarę w obecność Jezusa w Najświętszym Sakramencie, w Jego prawdziwą i rzeczywistą obecność w Eucharystii, w Jego drogę z nami i pośród nas. Podkreślał, że ta droga z Jezusem „zobowiązuje do tego – jak nam to wskazał papież Franciszek – abyśmy teraz i my, w naszej drodze stawiali się mężczyznami i kobietami eucharystycznymi. A co to znaczy? Oznacza to pozwolenie, aby Chrystus działał w naszych czynach: aby Jego myśli były naszymi myślami, Jego uczucia naszymi uczuciami, Jego wybory także naszymi wyborami”.

Podczas Mszy św. odnowiono zobowiązanie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Niektórzy pielgrzymi podjęli je po raz pierwszy. Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego jest wypełnieniem przyrzeczenia zawartego w Jasnogórskich Ślubach Narodu, których 70-lecie powstania i złożenia jest obchodzone na Jasnej Górze i w Polsce.

Od grobu św. Wojciecha dotarły jak zawsze wspólnie grupy kolorowe, odpowiadające regionom duszpasterskim. Przyszły grupy „promieniste”, które zgodnie z kilkudziesięcioletnią tradycją pielgrzymują własnymi trasami, ale ze wspólnym dla całej pielgrzymki hasłem i programem. W nich w sumie Ponad 1 tys. pątników. W ramach archidiecezjalnej pielgrzymki dotarli również ci, którzy odbywali „rekolekcje w drodze” na dwóch kółkach. W kilku grupach przyjechało trzystu rowerzystów.