Prymas Polski: Bóg jest naszym domem, a Eucharystia drogą do celu

– Nadzieja, z którą przychodzimy na groby naszych bliskich, nie jest żadnym złudzeniem czy jedynie ukojeniem bólu rozstania, ale opiera się na zmartwychwstaniu Jezusa, który pokonał śmierć – przypomniał prymas Polski abp Wojciech Polak podczas Mszy św. sprawowanej w Uroczystość Wszystkich Świętych na cmentarzu św. Piotra w Gnieźnie.

W wygłoszonej homilii metropolita gnieźnieński zwrócił uwagę na głęboki sens chrześcijańskiej pamięci i perspektywę życia wiecznego, która otwiera się przed człowiekiem wierzącym. Nawiązując do duchowej i religijnej wymowy listopadowych dni, prymas podkreślił, że pamięć o zmarłych nie ogranicza się wyłącznie do wspomnień przeszłości, lecz stanowi fundament przyszłej nadziei.

– Owszem, pamięć o naszych drogich zmarłych pobudza nas do wspomnień i do wdzięczności, a my wyrażamy je w tym dniu również w ten sposób idąc na ich mogiły, wspominając ich życie i jeszcze raz dziękując za wszelkie dobro, które przez nich otrzymaliśmy. Ale przychodząc tutaj, na ich groby, mamy też w sercu przyszłą nadzieję, która ożywia dziś nasze wspomnienia i modlitwy. To nadzieja oparta na zmartwychwstaniu Jezusa, który pokonał śmierć i otworzył nam drogę do pełni życia – mówił abp Polak dopowiadając za papieżem Leonem XIV, że bez miłości Chrystusa „podróż całego naszego życia stałaby się dla nas jedynie błądzeniem bez celu. A przecież wiemy, dokąd zmierzamy: – Bóg jest naszym domem. Wspólnota ludzi świętych i błogosławionych miejscem, które i na nas wszystkich czeka. Eucharystia zaś drogą do tego celu.

Rozważając dalej tajemnicę obcowania świętych, abp Polak zachęcał do spojrzenia w niebo oraz odczytania świadectwa tych, którzy zakończyli już ziemską pielgrzymkę. Wskazał na postaci świętych i błogosławionych, a także na tych, których papież Franciszek nazywał „świętymi z sąsiedztwa”.

– Dziś rozpoznajemy w nich twarze ludzi, którzy przez wąską bramę Jezusa weszli do pełni życia – mówił prymas. – My zaś – kontynuował – będąc jeszcze w drodze, dziś, tutaj, możemy ich pytać: jak iść do celu? Jak iść przez ziemię, aby nasze stopy nie tylko zostawiały na niej swój ślad, ale aby to nasze przejście, aby nasza droga, aby nasz wysiłek, przybliżał nas rzeczywiście do celu? Życie – powtórzył jeszcze raz za papieżem Leonem XIV – rozjaśnia się nie dlatego, że jesteśmy bogaci, piękni lub mamy władzę. Życie rozjaśnia się i nabiera sensu właśnie wtedy, gdy potrafimy je dzielić z innymi, ofiarować im swoją uwagę i swój czas, nieść pomoc i upominać się o to, co w nim jest naprawdę ważne i istotne. W ten sposób miłość rzeczywiście zwycięża śmierć.

Metropolita gnieźnieński nawiązał też do trwającego w archidiecezji gnieźnieńskiej Kongresu Eucharystycznego przypominając słowami Katechizmu, że „nie mamy pewniejszego zadatku i wyraźniejszego znaku wielkiej nadziei na nowe niebo i nową ziemię (…) niż Eucharystia”. – To tutaj naprawdę otwiera się dla nas za każdym razem niebo – mówił. – To tutaj miłość Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego przemienia śmierć. Tutaj jest więc dla nas źródło życia – podkreślił.

Mszę św. koncelebrowali kapłani związani z parafią archikatedralną z proboszczem ks. infułatem Przemysławem Kwiatkowskim i byłym proboszczem ks. kan. Janem Kasprowiczem.

Zarządzany przez parafię cmentarz św. Piotra jest jedną z trzech gnieźnieńskich nekropolii. Dla regionalistów to „gnieźnieńskie Powązki”, bo znajdują się tu zarówno stare, zabytkowe nagrobki, jak i mogiły zasłużonych dla Gniezna świeckich i duchownych. Tutaj również spoczywają powstańcy wielkopolscy.

W Dzień Zaduszny, 2 listopada, prymas Polski odprawi w katedrze gnieźnieńskiej Mszę św. za zmarłych arcybiskupów, prymasów i wszystkich związanych z gnieźnieńską bazyliką.