Prymas Polski do konsekrowanych: dziękuję za wasze proroctwo obecności

Wasze świadectwo jest tak potrzebne Kościołowi. Ono może przemówić z nową mocą i nową siłą, zwłaszcza tam, gdzie tak bardzo potrzeba nadziei, gdzie potrzeba otwarcia na Boży dar życia, gdzie potrzeba świadectwa miłości, przebaczenia i jedności – mówił abp Wojciech Polak do osób konsekrowanych modlących się 2 lutego w katedrze gnieźnieńskiej.

Wasze świadectwo jest tak potrzebne Kościołowi. Ono może przemówić z nową mocą i nową siłą, zwłaszcza tam, gdzie tak bardzo potrzeba nadziei, gdzie potrzeba otwarcia na Boży dar życia, gdzie potrzeba świadectwa miłości, przebaczenia i jedności – mówił abp Wojciech Polak do osób konsekrowanych modlących się 2 lutego w katedrze gnieźnieńskiej.

Tego dnia Kościół obchodzi Święto Ofiarowania Pańskiego i Dzień Życia Konsekrowanego, w którym siostry, ojcowie i bracia zakonni odnawiają swoje śluby i przyrzeczenia zakonne. Nawiązując do obu metropolita gnieźnieński wskazał w homilii na podobieństwa łączące osoby konsekrowane do Symeona i Anny, którzy choć „doświadczali w swoim życiu różnych trudności, nauczyli się wytrwałości w oczekiwaniu, wrażliwości i otwartości na natchnienia Ducha Świętego oraz wierności w słuchaniu Słowa Bożego”.

– I wy przynosicie dziś przed Jezusa wasze codzienne zmagania, waszą wytrwałość i waszą wierność powołaniu. Dziękuję więc Bogu za wasz trud i wasze świadectwo, ale nade wszystko za waszą ufność, niekiedy wbrew nadziei i za wasz entuzjazm wiary i wytrwałą miłość do Jezusa i Kościoła – mówił Prymas.

Podkreślił także dwukrotnie, że „nie jesteśmy odpowiedzialni tylko za nasze posługi, ale przede wszystkim za to, kim jesteśmy”. Potrzeba więc nieustannego pielęgnowania wiary, potrzeba bycia wytrwałymi i czujnymi duchowo. Bez tego bowiem – jak przestrzega papież Leon XIV – „oślepieni reflektorami efektywności, otumanieni dymem kompromisu lub sparaliżowani lękiem, możemy się zatrzymać albo przekształcać nasze pielgrzymowanie w chaotyczny i wyczerpujący bieg, zapominając o jego prawdziwym początku i celu”.

Metropolita gnieźnieński przypomniał także, że źródłem tak potrzebnego dziś świadectwa wiary jest zawsze spotkanie z Jezusem i przekonanie, że jest On tym, który nadaje sens naszemu życiu. Człowiek, który naprawdę spotykał Jezusa – powtórzył za papieżem Franciszkiem Prymas – „nie może nigdy pozostać takim, jakim był wcześniej. On jest nowością, która wszystko czyni nowe”. I takie świadectwo – przyznał abp Polak – jest dziś światu i Kościołowi bardzo potrzebne.

– Proszę was, konsekrowanych, abyście byli szczególnymi świadkami w różnych wymiarach waszego życia. Wasze świadectwo może przemówić z nową mocą i nową siłą, zwłaszcza tam, gdzie tak bardzo potrzeba nadziei, gdzie potrzeba otwarcia na Boży dar życia, gdzie potrzeba świadectwa miłości, przebaczenia i jedności. Zawsze przecież chodzi o odpowiedź, która dotyka człowieka w jego głębi, która może go podtrzymać i podnieść. Jest to prawda, która nie wychodzi z mody, ponieważ zdolna jest przeniknąć tam, gdzie nic i nikt nie może już często dotrzeć – mówił na koniec za Evangelii gaudium Prymas Polski.

Mszę św. wspólnie z abp. Wojciechem Polakiem celebrowali m.in.: bp Radosław Orchowicz, ks. kan. Wojciech Rzeszowski, wikariusz biskupi ds. zakonnych oraz zgromadzeni kapłani i zakonnicy z klasztorów i wspólnot obecnych w archidiecezji gnieźnieńskiej. Za wspólną modlitwę dziękował ks. Piotr Bulanda CSMA, proboszcz parafii pw. bł. Michała Kozala BM  w Gnieźnie. W katedrze gnieźnieńskiej obecne były siostry zakonne z różnych zgromadzeń działających na terenie archidiecezji gnieźnieńskiej, a za pośrednictwem transmisji duchowo łączyły się te osoby konsekrowane, które z powodu choroby czy wieku nie mogły do Gniezna przyjechać.