Prymas Polski: parafia nie jest urzędem, lecz wspólnotą żywej wiary

– Parafia nie jest tylko jakąś zimną strukturą ani urzędem, w którym z okazji chrztu, ślubu czy pogrzebu trzeba po prostu swoje załatwić. Parafia to dom ludu Bożego i żywa wspólnota wiary, której sercem pozostaje niedzielna Eucharystia – mówił w Kwieciszewie abp Wojciech Polak. Prymas Polski przewodniczył 22 sierpnia dziękczynnej Mszy św. z okazji jubileuszu 700-lecia tamtejszej parafii pw. św. Marii Magdaleny.

– Parafia nie jest tylko jakąś zimną strukturą ani urzędem, w którym z okazji chrztu, ślubu czy pogrzebu trzeba po prostu swoje załatwić. Parafia to dom ludu Bożego i żywa wspólnota wiary, której sercem pozostaje niedzielna Eucharystia – mówił w Kwieciszewie abp Wojciech Polak. Prymas Polski przewodniczył 22 sierpnia dziękczynnej Mszy św. z okazji jubileuszu 700-lecia tamtejszej parafii pw. św. Marii Magdaleny.

W homilii Mszy św. sprawowanej w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej abp Polak nawiązał do wielowiekowego dziedzictwa kwieciszewskiej wspólnoty oraz obecnego w świątyni, otaczanego czcią wizerunku Matki Bożej. Przywołując słowa papieża Franciszka, hierarcha podkreślił, że parafia jako struktura duszpasterska „jest ciągle aktualna” i „nie wolno jej wyrzucić przez okno”.

– Papież wskazywał, że parafia jest domem ludu Bożego, w którym on mieszka. Całe wyzwanie polega na tym, w jaki sposób ją ustawić – czy będzie parafią z drzwiami zamkniętymi, czy otwartymi. Odnowa parafii polega przede wszystkim na budowaniu świadomości, że jesteśmy wspólnotą wierzących, której sercem i źródłem siły jest niedzielna Eucharystia. Ona nas jednoczy, sprawia, że możemy być jedno z Bogiem i między sobą – zaznaczył Prymas, podkreślając, że trwający w archidiecezji gnieźnieńskiej Kongres Eucharystyczny stanowi wyjątkową szansę na duchowe ożywienie i odnowę życia parafialnego.

Za papieżem Leonem XIV przypomniał o konieczności osobistego uczestnictwa w niedzielnej Eucharystii podkreślając, że słuchanie Słowa Bożego i uczestnictwo w Ciele Chrystusa zakładają świąteczne zgromadzenie wiernych. W nim wspólnota parafialna ukazuje w sposób widzialny swoją komunię z Panem oraz daje świadectwo przynależności do Chrystusa i wierności Kościołowi.

– Takiego zgromadzenia nie może zastąpić sama obecność wirtualna ani też nie można sprowadzać go do biernego uczestnictwa – powtórzył za papieżem Prymas.

Znakiem wdzięczności i trwałym owocem jubileuszu oraz trwającego Kongresu Eucharystycznego jest nowe tabernakulum ufundowane przez parafian, które metropolita gnieźnieński poświęcił podczas uroczystości. Jak wskazał, ten dar to wyraz pragnienia, by Chrystus obecny w Najświętszym Sakramencie „jeszcze ściślej jednoczył wiernych wokół stołu Słowa i Eucharystii”.

Prymas Polski odniósł się także do obchodzonego 22 sierpnia wspomnienia Najświętszej Maryi Panny Królowej. Jak przypomniał, królewskość Maryi i Jej Syna jest całkowitym zaprzeczeniem ziemskiego panowania i pogoni za zaszczytami.

– Korona na głowie Maryi mówi o służbie, o oddaniu swego życia, o ofiarowaniu siebie na wzór Jej Boskiego Syna. To kobieta, która wzywa nas do działania, gdy swoją postawą wciąż nas upomina, że króluje ten, kto innym służy. Maryja nie jest typem kobiety, która, by czuć się dobrze, potrzebuje kanapy, gdzie mogłaby rozsiąść się wygodnie i bezpiecznie. Jeśli potrzebna jest pomoc, wyrusza w drogę, idzie i służy – wskazywał abp Polak przypominając, że wszyscy wezwani jesteśmy do budowania przyszłości naszych wspólnot parafialnych i Kościoła na wzajemnej miłości i odpowiedzialności.

– Parafia nie jest przecież tylko jakąś zimną strukturą. Nie jest wyłącznie terytorium, na którym mieszkacie. Nie jest jakimś urzędem, w którym z okazji chrztu, ślubu czy pogrzebu trzeba po prostu swoje załatwić. Nie jest religijną organizacją. Tu jest Kościół, za który Jezus Chrystus wydał samego siebie. Dziś dziękujemy Bogu za naszą wspólnotę, by każdy z nas mógł z dumą i odpowiedzialnością powiedzieć: to jest mój kościół, to moja parafia – podsumował Prymas.

Mszę św. koncelebrowali kapłani pochodzący z kwieciszewskiej parafii i będący tu w przeszłości duszpasterzami. Sama wspólnota należy do najstarszych w archidiecezji gnieźnieńskiej. Erygowano ją w 1326 roku. Obecna świątynia zbudowana została w 1522 roku z fundacji kapituły gnieźnieńskiej, a jej konsekracja odbyła się w roku 1622. Kościół kilkakrotnie trawiły pożary, po których był odnawiany. W 1945 roku został ponownie spalony przez wycofujących się żołnierzy niemieckich, a następnie w latach 1954-1960 odrestaurowany.