Prymas Polski: Wniebowzięcie Maryi – życie zwyciężyło

– Wpatrzeni w Maryję wziętą do nieba zadajemy sobie dziś pytanie: jak żyć i dla kogo żyć, aby nasze życie było drogą do nieba – mówił Prymas Polski abp Wojciech Polak w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rojewie na Kujawach. Metropolita gnieźnieński przewodniczył Mszy św. z okazji jubileuszu 50-lecia erygowania miejscowej parafii pw. NMP Wspomożycielki Wiernych.

– Wpatrzeni w Maryję wziętą do nieba zadajemy sobie dziś pytanie: jak żyć i dla kogo żyć, aby nasze życie było drogą do nieba – mówił Prymas Polski abp Wojciech Polak w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rojewie na Kujawach. Metropolita gnieźnieński przewodniczył Mszy św. z okazji jubileuszu 50-lecia erygowania miejscowej parafii pw. NMP Wspomożycielki Wiernych.

W homilii Prymas nawiązał do słów mszalnej prefacji, przypominając, że Maryja jako pierwsza osiągnęła zbawienie i stała się wizerunkiem Kościoła w chwale oraz „źródłem pociechy i nadziei dla całego pielgrzymującego ludu”.

– Ona pierwsza spośród nas, pierwsza z ludzi, osiągnęła zbawienie. W Niej bowiem, w Jej życiu zwyciężyła do końca miłość. Życie zwyciężyło. Okazało się, że miłość jest potężniejsza, jest silniejsza niż śmierć – mówił abp Polak, dodając za papieżem Leonem XIV, że Bóg pokonuje śmierć zawsze we współpracy z człowiekiem – „nigdy bez nas”.

Nawiązując do obrazu Niewiasty obleczonej w słońce z Apokalipsy św. Jana Prymas wskazał, że Maryja wzięta do nieba ukazuje wiernym ich ostateczne przeznaczenie. Wniebowzięcie stanowi zapowiedź spełnienia największych tęsknot Kościoła, który podąża za swoją Matką do chwały nieba. Jednocześnie stawia przed każdym człowiekiem konkretne pytania i wyzwania: „jak żyć i dla kogo żyć, aby nasze życie było drogą do nieba, aby nie skończyło się śmiercią i grobem”. Często bowiem – jak przestrzegał papież Benedyk XVI – zaabsorbowani codziennymi obowiązkami, uznać możemy, że to właśnie tutaj na tym świecie, gdzie jesteśmy tylko przejściowo, jest ostateczny cel życia człowieka.

– Oczywiście, nie chodzi wcale o to, abyśmy porzucili nasze ludzkie troski i starania – dopowiedział Prymas.

– Nie chodzi o to, abyśmy chodzili z głową w chmurach, abyśmy od życia i jego konkretnych obowiązków uciekali czy je świadomie zaniedbywali. Chodzi jednak o to, aby to wszystko kim prawdziwie jesteśmy i jak żyjemy, o co na tej ziemi walczymy i o co się staramy, co jest naszą codzienną troską, naszym wysiłkiem i naszym zabieganiem, rzeczywiście przybliżało nas do nieba – tłumaczył metropolita gnieźnieński.

Zauważył jednocześnie, że w świecie opartym jedynie na doczesnym dobrobycie wiara może ulec osłabieniu i mówiąc słowami papieża Leona po prostu „zestarzeć, a wtedy wkracza śmierć – w formach rezygnacji i narzekania, nostalgii i niepewności”.

– I zaczyna nam to wszystko być powoli obojętne. Zaczynamy kręcić się tylko wokół naszych spraw, zapominamy o zasadniczym celu naszej drogi, po porostu go gubimy i już nawet nie widzimy, nie dostrzegamy, że same konsekwencje naszych czynów, naszego ludzkiego życia, naszych wyborów i naszych życiowych decyzji, tak bardzo nas od tego zasadniczego celu i ostatecznego kierunku życia po prostu oddalają – zauważył metropolita gnieźnieński podkreślając, że Wniebowzięta, źródło pociechy i znak nadziei, wciąż nam ten kierunek wskazuje i przypomina, że cel jest i dla nas wciąż możliwy do osiągnięcia.

Dziękując za półwiecze istnienia parafii w Rojewie (erygowanej 12 sierpnia 1976 roku przez bł. kard. Stefana Wyszyńskiego) Prymas wyraził wdzięczność duszpasterzom i wiernym za trud upiększania parafialnej świątyni i budowania żywej wspólnoty wiary. Przypominając o trwającym w archidiecezji gnieźnieńskiej Kongresie Eucharystycznym podkreślił, że sercem oraz źródłem życia i jedności każdej parafialnej wspólnoty jest Eucharystia.