Prymas Polski: zdrada i cierpienie, miłość i przebaczenie

Ewangelia Męki Pańskiej mówi nam o zdradzie i cierpieniu, ale także o miłości i przebaczeniu, byśmy jak Jezus na gwoździe życia odpowiadali miłością, a na ataki nienawiści przebaczeniem – mówił w Niedzielę Palmową Prymas Polski abp Wojciech Polak.

Ewangelia Męki Pańskiej mówi nam o zdradzie i cierpieniu, ale także o miłości i przebaczeniu, byśmy jak Jezus na gwoździe życia odpowiadali miłością, a na ataki nienawiści przebaczeniem – mówił w Niedzielę Palmową Prymas Polski abp Wojciech Polak.

Metropolita gnieźnieński odprawił Mszę św. w ośrodku rekolekcyjnym w Rościnnie, w którym na początku wojny na Ukrainie schronienie znalazło kilkudziesięciu uchodźców z tego kraju. W homilii za św. Janem Pawłem powtórzył, że Niedziela Palmowa „jest jakby świątecznie przystrojoną bramą”, wprowadzającą nas w Wielki Tydzień. Przez tę bramę wchodzi Jezus wśród radosnych okrzyków hosanna, które już wkrótce zmienią się w okrutne wołanie: na krzyż z nim!

– Co się stało w ciągu tych kilku dni – pytał Prymas i za papieżem Franciszkiem powtórzył, że ludzie, którzy od wołania hosanna przeszli do ukrzyżuj Go, podążali bardziej za obrazem Mesjasza niż za samym Mesjaszem. Podziwiali Jezusa, ale nie byli gotowi, by dać się przez Niego zadziwić. A podziwiać to za mało. Trzeba jeszcze pójść drogą Jezusa. A nie jest to – jak podkreślił abp Polak – droga sukcesu i zaszczytów. Nie da się nią pójść na skróty, omijając ból i cierpienie. Ta droga mówi o zdradzie, męce i śmierci, ale mówi także o miłości i przebaczeniu, „abyśmy, jak On, na gwoździe życia odpowiadali miłością, a na ataki nienawiści przebaczeniem”.

– Niech więc nasza obecność w Wielkim Tygodniu wraz z Jezusem w Wieczerniku, w Getsemani, na Golgocie i w poranek zmartwychwstania pozwoli nam wszystkim, kolejny już raz w naszym życiu, przejść przez krzyż z taką wiarą, nadzieją i miłością, aby dotrzeć do zmartwychwstania – prosił abp Polak.

Msza św. sprawowana była w ośrodkowej kaplicy. Wcześniej abp Polak pobłogosławił przyniesione przez wiernych palmy. Na koniec jeszcze raz przypomniał, że grób nie jest ostatnią stacją naszego życia. Owszem, przez śmierć przejdziemy, bo i swojemu Synowi Bóg tego nie oszczędził, ale powołani jesteśmy do życia wiecznego.