Radom: konferencja o duchowości w trakcie Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej

Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz? – pod takim tytułem odbyła się konferencja na temat duchowości. Miejscem spotkania było Wyższe Seminarium Duchowne w Radomiu. Wydarzenie to wpisało się w trwający w tym mieście Tydzień Kultury Chrześcijańskiej.

W programie znalazł się również wykład ks. prof. Ignacego Bokwy „Kościół communio – Kościołem misji. Wspomnienie o ks. prof. Marku Jagodzińskim” oraz otwarcie wystawy „Obrazy Marceli Prawica”, przygotowanej w porozumieniu z Fundacją Misja i Pamięć Księdza Marcelego Prawicy. Całość zakończyła się Mszą świętą w seminaryjnej kaplicy.

Wkład ks. prof. Jagodzińskiego do współczesnej misjologii

Konferencja odbyła się 8 października pod kierownictwem naukowym i organizacyjnym ks. prof. Marka Tatara z UKSW. W jej trakcie odczytana została prelekcja ks. prof. dra hab. Ignacego Bokwy, który obecnie pełni posługę duszpasterską w parafii Oberkirch-Meltingen-Himmelried w diecezji Bazylea w Szwajcarii.

Kapłan w swoim referacie mówił o ks. prof. Jagodzińskim i jego wkładzie do współczesnej misjologii. Podkreślił, że misjologia nie była pierwszorzędnym przedmiotem naukowych zainteresowań ks. Jagodzińskiego, lecz był to efekt powierzonego mu swego czasu wykładu kursorycznego z teologii misji w ramach Instytutu Teologicznego UKSW w Radomiu.

Jako solidny wykładowca ks. Jagodziński opublikował książkę: „Misje. Teologia – Historia – Rzeczywistość, Radom 2013”. To klasyczna publikacja z zakresu teologii systematycznej, omawiająca po kolei przedmiot misjologii, pojęcie misji, teologię misji, etapy historii misji, ewangelizację kultur, antropologię misyjną, działalność misyjną w nauczaniu Kościoła, metody misyjne, znaczenie duchowieństwa rodzimego, adaptację misyjną, inkulturację misyjną, duchowość misyjną, powołanie misyjne, ekumenizm a misje, duszpasterstwo misyjne, zaangażowanie misyjne Stolicy Apostolskiej oraz problem misji wobec konieczności reewangelizacji.

„O ile większość podręczników misjologii koncentruje się tylko na pojęciu misji oraz ich historii, o tyle przedłożenie ks. prof. Marka Jagodzińskiego wyróżnia się ogromną wrażliwością na problemy współczesnego Kościoła. Wydaje się, że gdyby autor w dalszym ciągu zajmował się ta problematyką, z pewnością poruszyłby takie zagadnienia jak proces wyhamowania działalności misyjnej Kościoła w Europie względem krajów tzw. Trzeciego Świata, obserwowany po II Soborze Watykańskim, fakt przybywania do Europy coraz liczniejszych księży z krajów, które jeszcze 50-60 lat temu same były przedmiotem działalności misyjnej, jak również wpływ tzw. pluralistycznej teologii religii, uznającej zbawczą równość wszystkich religii jako równoważnych dróg poznania i dojścia do Boga. Poza tym, co zresztą ks. prof. M. Jagodziński zauważa, a przez swoją delikatność nie komentuje, pojęcie tzw. nowej ewangelizacji zdaje się dziś zastępować pojęcie misji. Problemów – jak widać – nie brakuje, do tego ich liczba, zakres i oddziaływanie zdają się narastać i poszerzać” – napisał ks. Bokwa.

Wiele uwagi poświęcił wkładowi ks. prof. Jagodzińskiego do teologii nie tylko polskiej, ale i światowej. Wkład ten polega na usystematyzowaniu teologii komunii i komunikacji w kilkunastu książkach z zakresu teologii dogmatycznej, w ramach tzw. traktatów. – Mówiąc w największym skrócie: Przez całe wieki teologia podkreślała przede wszystkim intelektualny wymiar Bożego Objawienia. Teologia komunii i komunikacji, której prekursorem był niemiecki jezuita z Frankfurtu nad Menem, o. profesor Medard Kehl SJ (o którym ks. prof. M. Jagodziński napisał swój wybitny doktorat), stara się wykazać, że Boża komunikacja jest w pierwszym rzędzie udzieleniem się żywego i prawdziwego Trójjedynego Boga człowiekowi i podniesieniem stworzenia do udziału w życiu jego Stwórcy. Ten ductus teologicznego myślenia i działania przenika teologiczną refleksję radomskiego teologa nad misyjną działalnością kościelnej wspólnoty wiary, dzielącą się ze światem swoim doświadczeniem Boga – zakończył ks. prof. Bokwa.

Wyraźny ślad w radomskim Kościele

Ks. prof. Marek Tatar wyraził radość z organizacji spotkania, w czasie którego przypomniano dwóch zasłużonych księży dla Kościoła. – Pamiętam ks. Prawicę jeszcze  z czasów seminaryjnych. Często przyjeżdżał do Sandomierza. To samo mogę powiedzieć o ks. prof. Jagodzińskim. Obaj zostawili wyraźny ślad w Kościele radomskim. Ks. Prawica to misjonarz, który swoje życie poświęcił dla misji, dla głoszenia Chrystusa. Był człowiekiem czynu. To samo można powiedzieć o ks. Marku. Cała teologia księdza profesora składa się właśnie z teologii komunii. Zostawił swoją myśl nie tylko w postaci bardzo wielu wybitnych publikacji, ale również w postaci swoich wychowanków – mówił ks. Tatar.

Wizerunki ks. Marcelego

W trakcie spotkania otwarto wystawę „Obrazy Marceli Prawica”, przygotowaną w porozumieniu z Fundacją Misja i Pamięć Księdza Marcelego Prawicy. – Cieszymy się, że w ramach Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej możemy zobaczyć piękne prace poświęcone księdzu Prawicy. Obrazy namalowała Paulina Borkowska, która spędziła sporo czasu w misji, gdzie posługę pełnił ks. Prawica.  Dla nas jest to wielkie wyróżnienie, że w Radomiu, gdzie przebywał również ksiądz Marceli, możemy tę wystawę zaprezentować – powiedział Jan Nowak, prezes Fundacji Misja i Pamięć Księdza Marcelego Prawicy.

W spotkaniu udział wzięła również Paulina Borkowska. Opowiadała, że razem z mężem poznała księdza Prawicę w Anglii, gdzie przygotowywał się do wyjazdu na misje do Afryki. – Zachęcał nas, abyśmy kiedyś go odwiedzili. I tak się stało. Byliśmy u niego, gdzie sprawowaliśmy opiekę stomatologiczną. W tym okresie powstały zdjęcia, a później obrazy przedstawiające ks. Marcelego w czasie pełnienia posługi misjonarza. Ks. Marceli wywarł olbrzymi wpływ na nasze życie. Właściwie zmienił spojrzenie na świat – mówiła P. Borkowska