Rocznica powstania diecezji toruńskiej

W toruńskiej katedrze miały dziś miejsce uroczystości związane z 34. rocznicą powstania diecezji. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Arkadiusz Okroj. W koncelebrze towarzyszyli mu bp Józef Szamocki, biskup senior Andrzej Suski oraz kapłani z całej diecezji. W kościele zgromadzili się klerycy WSD, siostry zakonne, a także liczni wierni.

W homilii bp Okroj przyrównał historię Kościoła do dziejów rodziny: dzieci, wychowane w atmosferze miłości i wzajemnego szacunku, po zachłyśnięciu się światem doświadczają kryzysu relacji, sporów, zawiedzionego zaufania, próbują dróg na skróty. Jednak po śmierci rodziców, zmęczone jałowymi sporami, widzą, że potrzebują na nowo żyć, oddychać normalnością, doświadczyć przebaczenia, wrócić do dawniej wyznawanych wartości.

– Kościół zrodzony z miłości Boga ma swoją historię. To Kościół pierwszych wieków, które wydały męczenników, wielkich świętych, doktorów, misjonarzy. To Kościół, który budował kulturę życia, formował sumienia, budował cywilizację miłości. Ale to także Kościół, który na przestrzeni wieków przechodził przez doświadczenia trudne i był poraniony grzechami swych dzieci, Kościół, który musiał konfrontować się ze zwykłą pychą, słabością, niewiernością, obojętnością. To również Kościół, który umiał z tych kryzysów wychodzić, Kościół, który odradzał się wtedy, gdy ci, którzy go tworzyli, uświadamiali sobie, że wszyscy jesteśmy grzesznikami, a przez samozakłamanie coraz mniej jesteśmy podobni do Tego, który jest obecny w Kościele. Kościół jest dla nas, pokornych grzeszników, a więc otwartych naprawdę o sobie, tych, którzy pragną dążyć do świętości – powiedział.

Zwrócił uwagę, że opowieść o rodzinie można przyrównać również do najnowszych dziejów Kościoła w Polsce. W latach komunizmu był on miejscem wsparcia, szczególnie dzięki kapłanom niezłomnym. Biskup toruński wymienił tu bp. Baraniaka, Prymasa Tysiąclecia, Jana Pawła II. Dzięki ich postawie ludzie „oddychali wolnością, odnajdywali prawdę i sens”. Jednocześnie zmiany zarówno w kraju, jak i na świecie, a zwłaszcza śmierć papieża, stały się dla wiernych czasem próby. – Wielu ludzi moralnie się pogubiło, a Kościół, który kiedyś był dla nich schronieniem, teraz stał się znakiem sprzeciwu – stwierdził. Podkreślił, że odejście Jana Pawła II do Domu Ojca „objawiło w nas wielkie przestrzenie naszej niedojrzałości”.  – Później zaś nadszedł czas bolesnej konfrontacji z ranami, bo oprócz kapłanów niezłomnych znaleźli się i tacy, których czyny budziły zgorszenie. Stało się to pretekstem dla tych, którzy się pogubili, by patrzeć na Kościół tylko przez pryzmat zła. To prowadziło do samousprawiedliwiania. Również we wnętrzu Kościoła pojawiły się napięcia, fałszywi prorocy – mówił kaznodzieja.

Zaznaczył, że Bóg chce w nas zrodzić pragnienie powrotu do fundamentu, powrotu do Kościoła, który nie jest przestrzenią wzajemnych oskarżeń, lecz miejscem leczenia, pojednania i odbudowy więzi. – Potrzeba nam Kościoła ludzi pokornych, w których Bóg zapalił światło prawdy. Oni są świadomi własnej słabości. Nie zamykają się w swoich racjach, nie próbują przemalowywać prawdy na ulubione kolory, ale pozwalają, by prawda ich prowadziła nawet gdy to jest trudne. Dojrzeliśmy do pragnienia Kościoła ludzi prawdziwych, przejrzystych, gotowych do nawrócenia, ludzi, którzy nie uciekają od odpowiedzialności, ale uczą się rozmawiać ze sobą, słuchać, rozumieć nawzajem, przebaczać, darzyć się szacunkiem – mówił.

– Również urodziny kościoła toruńskiego zachęcają do tego, by spojrzeć na historię diecezji, przypomnieć sobie entuzjazm i radość, nowe inicjatywy, spotkanie z Janem Pawłem II, które umocniło poczucie jej tożsamości, ale także rekolekcje i spotkania, które gromadziły wokół ołtarza osoby utożsamiające się z Kościołem toruńskim – powiedział ordynariusz.

Bp Okroj przypomniał, że w Wielki Czwartek w diecezji rozpocznie się Rok Eucharystyczny. „Chcemy się rzucić w ramiona Chrystusa i pozwolić, by to On nas prowadził i umacniał, ale i uczyć się od tych, którzy w trudnych czasach potrafili być wierni”. Szczególnym patronem tego roku będzie kandydat na ołtarze, ks. Paweł Prabucki, męczennik z Dachau. „Jego postawa, jak zaświadcza wiele osób, uchroniła ich przed załamaniem. Prośmy zatem, abyśmy tak jak on potrafili w trudnych czasach współtworzyć piękne dzieje Kościoła. Kościoła, którego jesteśmy częścią, który ma przyszłość, bo jest w nim Ten, który jest życiem. Niech on inspiruje nas do budowania kultury życia, z której rodzi się cywilizacja miłości. Tylko w niej człowiek może odnaleźć swoją prawdziwą przyszłość”.

Obecni na Mszy św. mogli przystąpić do Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Podjęli ją m.in. członkowie wspólnot, w tym Domowego Kościoła i Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, siostry zakonne i księża.

Posługę muzyczną pełniła Schola Cathedralis Thorunensis, a kantora – ks. Maciej Kępczyński, dyrektor Studium Muzyki Kościelnej Diecezji Toruńskiej.