Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów

Około dwustu księży diecezji rzeszowskiej zgromadziło się 13 czerwca 2026 r. w rzeszowskiej katedrze, aby wspólnie przeżywać Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów. Spotkaniu przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba. Konferencję oraz homilię do duchowieństwa wygłosił ks. prof. Adam Rybicki, który w swoich rozważaniach nad tajemnicą Niepokalanego Serca Maryi zachęcał kapłanów do troski o czystość serca, intencji oraz roztropności w otwieraniu się na współczesną kulturę i napływające treści.

W doroczny Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów zebranych w katedrze wprowadził ks. dr Paweł Synoś, wikariusz biskupi ds. duchowieństwa diecezjalnego.

Podczas konferencji skierowanej do księży ks. prof. Adam Rybicki z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego podjął temat maryjności w życiu prezbitera, ukazując Maryję jako osobę realnie obecną i bliską człowiekowi. Jak podkreślał, prawda o Wniebowzięciu nie oddala Maryi od wierzących, lecz przeciwnie – sprawia, że pozostaje ona bliska tym, którzy powierzają jej swoje życie.

Prelegent zwrócił uwagę, że Maryja jest Matką w porządku łaski. Nie zastępuje ona ziemskich matek ani nie ma za zadanie wypełniać braków na poziomie emocjonalnym. Jej macierzyństwo realizuje się w przestrzeni łaski, prowadząc człowieka do Jezusa. Ks. Rybicki podkreślał, że ten, kto uchwyci się Maryi, dojdzie do Chrystusa, ponieważ jej misją jest nieustanne wskazywanie na Syna i prowadzenie ku Niemu.

W dalszej części konferencji posłużył się obrazem okrywania płaszczem. Nawiązując do biblijnej sceny, w której synowie przykryli nagość pijanego Noego, wskazał, że Maryja również okrywa człowieka. Chroni go przed odsłonięciem tego, co brzydkie, bolesne i wstydliwe. Jej obecność staje się przestrzenią ochrony i duchowego schronienia.

Znaczną część wystąpienia poświęcono maryjnej duchowości rozumianej jako całkowite powierzenie się Matce Bożej. Jak zaznaczał prelegent, człowiek może oddać Maryi swoje ciało wraz ze wszystkimi zmysłami i członkami, duszę wraz z jej władzami, dobra zewnętrzne, w tym posiadany majątek, a także dobra wewnętrzne i duchowe. Powierzenie to nie oznacza utraty czegokolwiek. Maryja niczego nie zabiera, lecz pomnaża. Dotyczy to również dobrych uczynków, podejmowanych działań i wszystkiego, co człowiek poddaje działaniu łaski.

Ks. prof. Rybicki wskazywał również, że zdrowa duchowość maryjna uzdalnia do stawania się przewodnikiem dla innych. Maryja nie zatrzymuje człowieka na sobie, ale pomaga mu wzrastać i prowadzić innych ku Chrystusowi.

Odnosząc się do kapłańskiej tożsamości, prelegent podkreślił, że istotnym rysem tożsamości polskiego księdza jest maryjność, rozumiana jako bycie synem Maryi. Zachęcał duchownych, by nie zagubili Maryi w swoim życiu i posługiwaniu. Zwrócił uwagę, że utrata własnej tożsamości prowadzi do wewnętrznej pustki, a w konsekwencji do nieszczęścia.

Na zakończenie ks. prof. Adam Rybicki zachęcił uczestników konferencji do modlitwy przed Krzyżem, wskazując ją jako ważną przestrzeń duchowego życia kapłana.

Po konferencji i adoracji Najświętszego Sakramentu sprawowano Eucharystię, której przewodniczył bp Jan Wątroba.

Podczas homilii wygłoszonej w katedrze rzeszowskiej we wspomnienie liturgiczne Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny ks. prof. Adam Rybicki ukazał Maryję jako początek nowego stworzenia i wzór serca całkowicie oddanego Bogu. Kaznodzieja podkreślał, że tajemnica Niepokalanego Poczęcia oznaczała przełom w historii zbawienia. „Piekło zawyło, kiedy zobaczyło na ziemi nowego człowieka, który ma niepokalane serce, kiedy poczęła się Maryja” – powiedział kaznodzieja.

Ks. Rybicki wskazywał, że Niepokalane Serce Maryi jest symbolem przestrzeni całkowicie niedostępnej dla działania zła. Nawiązując do biblijnego obrazu z Pieśni nad Pieśniami, przypomniał tradycyjne określenie Maryi jako „ogrodu zamkniętego” i „ogrodu zapieczętowanego”. „Nie ma tam wstępu ten, który niszczy, ten który sieje chwasty, ten który wysusza, ten który truje. Ogród zamknięty. Maryja jest ogrodem zamkniętym” – mówił ks. Rybicki.

Kaznodzieja zwrócił uwagę, że przez chrzest wierzący zostają włączeni w nowe stworzenie zapoczątkowane przez Maryję i w pełni objawione w Chrystusie. Jak podkreślał, chrześcijanie nie są już jedynie dziećmi Ewy, ale także duchowym potomstwem Maryi.

W dalszej części homilii kapłan podjął refleksję nad współczesnym rozumieniem otwartości. Przestrzegał przed bezkrytycznym przyjmowaniem wszelkich treści, które docierają do ludzkiego umysłu i serca. Posługując się obrazem pociągu przejeżdżającego przez „cuchnący tunel”, zachęcał do roztropności w korzystaniu z mediów, kultury i informacji. „Czy ja czasami nie jadę przez cuchnący tunel i jestem na wszystkie śmieci, wszystkie brudy, wszystkie smrody otwarty z własnej woli?” – pytał kaznodzieja.

Ks. Rybicki zachęcał kapłanów do rachunku sumienia dotyczącego tego, czym rzeczywiście karmią swój umysł i serce. Zwrócił uwagę na potrzebę troski o lekturę Pisma Świętego i literatury duchowej, wskazując, że nadmiar przypadkowych treści może prowadzić do wewnętrznej pustki. „Umysł otwarty staje się czasami umysłem pustym” – powiedział kaznodzieja.

Odwołując się do duchowości św. Maksymiliana Marii Kolbego, prelegent przypomniał również o znaczeniu czystości intencji w życiu kapłańskim. Podkreślał, że człowiek często działa z motywacjami mieszanymi, natomiast więź z Niepokalaną pomaga oczyszczać intencje i kierować je ku Bogu. „Dlaczego robisz to, co robisz? Dlaczego siedzisz w konfesjonale? Dlaczego idziesz kolejny raz o siódmej rano Mszę św. odprawiać?” – pytał ks. Rybicki.

W zakończeniu homilii kaznodzieja przypomniał tradycyjną chrześcijańską ideę „fuga mundi”, rozumianą nie jako ucieczka od odpowiedzialności za świat, lecz jako świadome zamykanie serca na to, co oddala od Boga. Zachęcał kapłanów, by na wzór Maryi troszczyli się o czystość własnego wnętrza. „Prosimy Boga: uczyń z mojego umysłu i z mojego serca godne mieszkanie dla Ducha Świętego” – podsumował ks. prof. Adam Rybicki.

Dni Świętości Kapłańskiej obchodzone są w poszczególnych diecezjach w różnych terminach, choć mają ścisły związek z ustanowionym przez Jana Pawła II w 1995 r. Światowym Dniem Modlitw o Uświęcenie Kapłanów, wyznaczonym na Uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego. Kongregacja ds. Duchowieństwa zaleciła, aby w każdej diecezji obchodzić Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa lub w innym dniu, bardziej odpowiadającym lokalnym zwyczajom. To dzień modlitw wszystkich wiernych w intencji kapłanów, ale przede wszystkim dzień modlitw samych kapłanów o własne uświęcenie.