O Maryi i jej współudziale w dziele zbawienia. Konferencja „De Maria numquam satis”

O współudziale Maryi w dziele zbawienia, jej Bożym macierzyństwie, Niepokalanym Poczęciu i Wniebowzięciu dyskutowali uczestnicy konferencji „De Maria numquam satis” („O Maryi nigdy nie można powiedzieć wystarczająco dużo”), która odbywa się w Instytucie Patrystycznym Augustinianum w Rzymie. W wydarzeniu uczestniczy ponad 400 naukowców, osób zakonnych i świeckich z całego świata.

Kard. Burke: Maryja wzorem współpracy w dziele Odkupienia

Konferencję otworzył kard. Raymond Burke wykładem „Matka Boża z Guadalupe i panowanie Chrystusa Króla: misja Współodkupicielki i Współodkupicieli”. Zwrócił on uwagę, że wydarzenia w Guadalupe z 1531 r. nie powinny być postrzegane jedynie jako przejaw lokalnego kultu maryjnego, lecz jako znak panowania Chrystusa i przywracania właściwego porządku stworzenia.

Amerykański purpurat mówił także o współpracy człowieka w dziele Odkupienia. Jej doskonałym wzorem jest – jak podkreślił – Maryja, która w wyjątkowy sposób uczestniczyła w tajemnicy Wcielenia i Męki Chrystusa. Z tego względu, jak zaznaczył, może być nazywana Współodkupicielką. Również wszyscy ochrzczeni są powołani do współpracy z Chrystusem, łącząc swoje codzienne krzyże z Jego krzyżem.

Dogmat o Bożym macierzyństwie

Prof. ks. Manfred Hauke w wystąpieniu „Boskie macierzyństwo Maryi: dogmat z Efezu i jego znaczenie” odniósł się do teorii, które w XIX wieku próbowały wyjaśniać tytuł „Theotokos” jako wynik wpływów pogańskich kultów Artemidy czy Izydy.

Teolog wskazał na biblijne i patrystyczne podstawy dogmatu ogłoszonego na Soborze Efeskim w 431 r. Podkreślił, że Wcielenie zakłada rzeczywistą współpracę stworzenia, a Maryja podczas Zwiastowania wyraziła zgodę na Boży plan w imieniu całej ludzkiej natury.

Poranną sesję zakończył o. Wojciech Giertych OP, teolog Domu Papieskiego, który mówił o „Pierwszeństwie miłości dziewiczej w miłości macierzyńskiej Maryi”. Zwrócił uwagę na różnicę między miłością dziewiczą, nacechowaną czcią, podziwem i brakiem zaborczości a miłością macierzyńską, która bez oczyszczenia może przerodzić się w egoistyczne przywiązanie. W Maryi oba wymiary – jak wskazał – pozostają w doskonałej harmonii, stając się wzorem duchowej płodności.

Niepokalane Poczęcie i Wniebowzięcie

Popołudniową sesję poprzedziła modlitwa różańcowa i adoracja eucharystyczna w pobliskiej Bazylice San Giovanni dei Fiorentini. Obrady wznowiono w audytorium Augustinianum.

Słowacki teolog ks. Ľubomír Urbančok przedstawił referat „Wkład rzymskiej szkoły teologicznej w definicję Niepokalanego Poczęcia”. Omówił rolę teologów Giovanniego Perrone i Carla Passaglii w przygotowaniu argumentacji, która umożliwiła Piusowi IX rozwój doktryny w oparciu o factum Ecclesiae, czyli żywą wiarę Kościoła.

Ks. Joseph Hamilton w wystąpieniu „Od Zaśnięcia do Wniebowzięcia: eschatologiczne spełnienie Maryi w wschodnich źródłach apokryficznych i patrystycznych” analizował tradycję wschodnich tekstów dotyczących Zaśnięcia Maryi. Zwrócił uwagę na znaczenie prawdy o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny w kontekście współczesnych debat antropologicznych, wskazując na jej szczególne znaczenie wobec tendencji do postrzegania człowieka w sposób oderwany od jego cielesności, m.in. w dyskusjach o transhumanizmie i sztucznej inteligencji.

Ostatnim prelegentem był ks. prałat Rudolf Michael Schmitz, który przedstawił referat „Dziewica Maryja w sferze Wcielenia”. W dziesięciu tezach wyjaśnił relację Maryi do porządku hipostatycznego. Podkreślił, że Maryja należy do niego „terminatywnie”, a nie formalnie: pozostaje stworzeniem i nie uczestniczy w unii osobowej Chrystusa, jest jednak miejscem, w którym tajemnica Wcielenia styka się w sposób szczególny z ludzkością.

Tym samym, jak wskazał, mariologia pozostaje nierozerwalnie związana z chrystologią i eklezjologią.

Kolejne sesje poświęcone Maryi

Obrady konferencji „De Maria numquam satis” będą kontynuowane 8 października. Kolejna sesja będzie poświęcona obecności Maryi w kulcie, pobożności i historii.

Organizatorzy informują, że w konferencji uczestniczy ponad 400 naukowców, osób zakonnych i świeckich przybyłych z różnych części świata.